INSERT INTO `avcyt_content` (`id`, `asset_id`, `title`, `alias`, `introtext`, `fulltext`, `state`, `catid`, `created`, `created_by`, `created_by_alias`, `modified`, `modified_by`, `checked_out`, `checked_out_time`, `publish_up`, `publish_down`, `images`, `urls`, `attribs`, `version`, `ordering`, `metakey`, `metadesc`, `access`, `hits`, `metadata`, `featured`, `language`, `xreference`) VALUES
(36, 115, 'การยกฐานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น', 'q5', '<h1 class=\"firstHeading\" style=\"text-align: center;\"> </h1>\r\n<ul id=\"menu-edit\"></ul>\r\n<div id=\"st_box\" align=\"right\"> </div>\r\n<div id=\"bodyContent\">\r\n<div id=\"mw-content-text\" class=\"mw-content-ltr\" dir=\"ltr\" lang=\"th\">\r\n<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>เรียบเรียงโดย</b>  สันต์ชัย  รัตนะขวัญ</p>\r\n<p><b>ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ</b> รศ.ดร.ปธาน สุวรรณมงคล</p>\r\n<hr />\r\n<p><b>การยกฐานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</b></p>\r\n<p><b>บทนำ</b></p>\r\n<p>          <a class=\"new\" title=\"การปกครองท้องถิ่น (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99&amp;action=edit&amp;redlink=1\">การปกครองท้องถิ่น</a>เป็นผลผลิตของรัฐสมัยใหม่ (Modern State) โดยรัฐมีบทบาทสำคัญเพราะเป็นองค์กรที่มีอำนาจสูงสุดและเป็นผู้จัดให้มีการปกครองท้องถิ่น กล่าวคือหากไม่มีรัฐบาลกลางเกิดขึ้นก็ไม่มีการปกครองท้องถิ่นตามมา และหากรัฐสมัยใหม่ไม่ได้ให้การรับรองสถานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การปกครองท้องถิ่นที่มีมาแต่เดิมก็จะมีสถานะไม่เป็นทางการ<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn1\">[1]</a> ดังนั้นรัฐเท่านั้นที่มีอำนาจสูงสุด (Sovereignty) ส่วนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีอำนาจอิสระ (Autonomy) ในการบริหารงานในท้องถิ่นของตัวเอง แต่ต้องอยู่ภายใต้การกำกับดูแลจากรัฐ อย่างไรก็ดีภายใต้แนวคิดนี้เป็นการให้โอกาสกับประชาชนในท้องถิ่นได้มีอำนาจในการปกครองร่วมกันโดย เชื่อว่าหากอำนาจการปกครองมาจากประชาชนในท้องถิ่นแล้วรัฐบาลของท้องถิ่นก็ย่อมเป็นรัฐบาลของประชาชน การปกครองท้องถิ่นจึงจำเป็นต้องมีองค์กรเป็นของตนเอง มีอำนาจในการตัดสินใจและบริหารงานในท้องถิ่นของตนเอง ภายใต้หลักการปกครองตนเอง (Local Self Government) ดังนั้นหลักการสำคัญในการจัดตั้งหรือยกฐานะหน่วยการปกครองท้องถิ่นที่จะเกิดขึ้นตามมาจึงต้องมีความชัดเจนเรื่องวัตถุประสงค์หรือเป้าหมายในการกำหนดบทบาท รูปแบบการบริหาร และอำนาจหน้าที่ของหน่วยการปกครองท้องถิ่นนั้นๆ เพราะการยกฐานะหรือการเปลี่ยนแปลงฐานะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีผลทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสถานภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นด้วย ดังเช่นความพยายามในการเปลี่ยนแปลงฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลขึ้นเป็นเทศบาลตำบล ซึ่งเชื่อว่าการยกฐานะเป็นหนึ่งในกระบวนการปรับรูปแบบการปกครองท้องถิ่น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn2\">[2]</a></p>\r\n<p><b>หลักการและความจำเป็นในการยกฐานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย ซึ่งมีบทบาทและหน้าที่สำคัญในเรื่องการยกฐานะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ได้ให้หลักการและเหตุผลในการจัดตั้งและเปลี่ยนแปลงท้องถิ่นว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างโดยวิธีการจัดตั้งหรือเปลี่ยนแปลงฐานะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งจะทำให้ท้องถิ่นนั้นๆ มีอำนาจหน้าที่ตลอดจนรายได้ที่จะนำมาใช้ในการแก้ไขปัญหาความเดือดร้อน และปรับปรุงการบริการสาธารณะให้แก่ประชาชนได้เพิ่มขึ้น และเป็นหน้าที่ของราชการส่วนกลางและส่วนภูมิภาคที่จะส่งเสริมความเข้าใจและสร้างแรงจูงใจให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นได้มีโอกาสปรับปรุงโครงสร้าง โดยวิธีการจัดตั้งหรือเปลี่ยนแปลงฐานะให้มีรูปแบบที่เหมาะสมกับสภาพความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจและสังคม<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn3\">[3]</a></p>\r\n<p>          กล่าวโดยสรุปได้ว่า การยกฐานะหน่วยการปกครองท้องถิ่นมีวัตถุประสงค์เพื่อให้องค์กรปกครองส่วนปกครองท้องถิ่นนั้นๆ ได้มีอำนาจหน้าที่ในการให้บริการสาธารณะและการพัฒนาท้องถิ่นในขอบเขตที่กว้างขวางและมีอิสระในการบริหารงานมากขึ้น อีกทั้งยังทำให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีทรัพยากรในการบริหารเพิ่มขึ้นกว่าเดิม รวมถึงการทำให้เกิดความตระหนักรับรู้ว่าการปกครองท้องถิ่นเป็นการปกครองโดยประชาชน ทั้งนี้การยกฐานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีปัจจัยต่างๆ ที่เกี่ยวข้องหลายประการที่ผู้เกี่ยวข้องต้องคำนึงถึง แต่ประเด็นสำคัญที่ส่วนกลางต้องตระหนักคือความเป็นอิสระของท้องถิ่น (Local Autonomy) ซึ่งการยกฐานะไม่ได้เป็นแค่เพียงการเปลี่ยนรูปแบบเท่านั้น หากแต่ต้องทำให้ท้องถิ่นมีบทบาทในการจัดทำบริการสาธารณะ อีกทั้งท้องถิ่นเองก็ต้องตระหนักในความรับผิดชอบต่อประชาชนเพื่อนำไปสู่เป้าหมายสำคัญคือการปกครองตนเองของประชาชนในท้องถิ่น</p>\r\n<p><b>ปัจจัยที่ส่งผลต่อการยกฐานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>บริบททางการเมือง เศรษฐกิจ สังคมของไทยที่เปลี่ยนแปลงไปมีผลต่อการจัดตั้งและพัฒนารูปแบบ โครงสร้างองค์กรปกครองท้องถิ่นของไทย ดังนี้<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn4\">[4]</a></p>\r\n<ol>\r\n<li>ประวัติศาสตร์ของท้องถิ่น ท้องถิ่นแต่ละที่มีประวัติศาสตร์ความเป็นมาของตัวเอง แต่ภายใต้แนวคิดความเป็นรัฐสมัยใหม่ การรวมศูนย์อำนาจไว้ที่ส่วนกลาง และการเกิดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นโดยรัฐ ทำให้รัฐบาลได้เข้ามามีบทบาทอย่างมากในการบริหารงานของท้องถิ่น  </li>\r\n<li>ด้านสังคม  การพิจารณาถึงจำนวนประชากร ลักษณะประชากร สภาพพื้นที่และชุมชน จะสะท้อนถึงรูปแบบการปกครองท้องถิ่นที่จำแนกแจกแจงตามสภาพของสังคม ประกอบด้วย 1) สังคมเมือง มีความสลับซับซ้อนค่อนข้างมาก มีประชากรหนาแน่น มีอาชีพที่หลากหลาย และมีโครงสร้างพื้นฐานเศรษฐกิจดี 2) สังคมชนบท ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมและขาดแคลนโครงสร้างพื้นฐานทางเศรษฐกิจ 3) สังคมกึ่งเมืองกึ่งชนบทเป็นสังคมที่ได้รับอิทธิพลจากสังคมเมือง จนมีสภาพบางส่วนเป็นเมืองและยังมีบางส่วนที่เป็นสังคมชนบท และ 4) สังคมที่มีลักษณะพิเศษในด้านความเจริญทางเศรษฐกิจ สังคม การเมือง และมีความหลากหลายทางวัฒนธรรม ดังนั้นการจัดตั้งหรือเปลี่ยนแปลงฐานะของหน่วยการปกครองท้องถิ่นจึงต้องให้ความสำคัญกับลักษณะของพื้นที่</li>\r\n<li>ด้านเศรษฐกิจ ท้องถิ่นที่มีความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจย่อมมีรายได้มากในการพัฒนาและการให้บริการสาธารณะในท้องถิ่น ซึ่งพิจารณาจากรายได้หรือภาษีที่จัดเก็บในพื้นที่ และเป็นปัจจัยสำคัญในการแสดงบทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อการพัฒนาที่สอดคล้องกับพื้นที่ ดังนั้นความเจริญทางเศรษฐกิจในพื้นที่จึงต้องสอดคล้องกับรูปแบบและขอบเขตอำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเมื่อมีการยกฐานะ</li>\r\n<li>ด้านกายภาพ  การกำหนดขนาดของพื้นที่ที่องค์กรปกครองท้องถิ่นต้องรับผิดชอบ มีหลายประเด็นต้องพิจารณา เช่น การเสนอให้แบ่งเขตโดยมีจำนวนประชากรใกล้เคียงกัน ความสะดวกในการบริหารที่มีพื้นที่ไม่ใหญ่โตเกินไป การคำนึงถึงเขตในความรับผิดชอบที่ไม่ใหญ่มากเกินไป จนอาจทำให้ประชาชนขาดความผูกพันกับท้องถิ่น และองค์กรปกครองท้องถิ่นต้องมีขอบเขตอำนาจหน้าที่ที่ชัดเจนและเหมาะสม</li>\r\n<li>ด้านการเมือง เป็นปัจจัยที่มีความสำคัญอย่างมากในการจัดตั้งและยกฐานะหน่วยการปกครองท้องถิ่น กล่าวคือ ในแง่ของการกระจายอำนาจ หากรัฐกระจายอำนาจให้กับองค์กรปกครองท้องถิ่นน้อย และยังควบคุมท้องถิ่นอยู่มาก ก็จะเป็นการปกครองท้องถิ่นโดยรัฐ (Local-State Government) มากกว่าการปกครองตนเองโดยประชาชน (Local-Self Government) การสร้างความเข้าใจทางการเมืองแก่ประชาชน และการให้ความสำคัญเกี่ยวกับการปกครองตนเองในระดับท้องถิ่นจึงเป็นสิ่งจำเป็นที่รัฐต้องดำเนินการ</li>\r\n</ol>\r\n<p><b>หลักเกณฑ์ในการจัดตั้ง/เปลี่ยนแปลงฐานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง</b></p>\r\n<p>การจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลเป็นเทศบาลตำบล โดยมาตรา 42 วรรคแรกแห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 (แก้ไขเพิ่มเติมฉบับที่ 5 พ.ศ. 2546) บัญญัติว่า “ภายใต้บังคับแห่งกฎหมายว่าด้วยเทศบาลอาจจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลขึ้นเป็นเทศบาลได้ โดยทำเป็นประกาศกระทรวงมหาดไทย” และมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 (แก้ไขเพิ่มเติมฉบับที่ 12 พ.ศ. 2546)  บัญญัติว่า “เมื่อท้องถิ่นใดมีสภาพอันสมควรยกฐานะเป็นเทศบาล ให้จัดตั้งท้องถิ่นนั้นๆ เป็นเทศบาลตำบล เทศบาลเมืองหรือเทศบาลนคร ตามพระราชบัญญัตินี้” ตามพระราชบัญญัติทั้งสองฉบับ ดังกล่าว มีบทบัญญัติบางมาตราที่ได้ปรับปรุงแก้ไขเกี่ยวกับการจัดตั้งหรือเปลี่ยนแปลงฐานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาเห็นว่าการจัดตั้งหรือเปลี่ยนแปลงฐานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นให้เป็นไปด้วยความรวดเร็ว สอดคล้องกับบทบัญญัติของกฎหมายและเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น จึงมีแนวทางปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดตั้งและเปลี่ยนแปลงฐานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ดังนี้<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn5\">[5]</a></p>\r\n<p>1) กรณีจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลเป็นเทศบาลตำบล โดยที่มาตรา 42 วรรคแรก แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2546 และมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ.2496 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ 12) พ.ศ.2546 การพิจารณาจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลเป็นเทศบาลตำบล จึงมีองค์ประกอบเพียงสภาพของท้องถิ่นอันสมควรยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลเท่านั้น ในทางปฏิบัติจึงควรพิจารณาจากสภาพของความเป็นชุมชน จำนวนรายได้ว่าเหมาะสมและเพียงพอต่อการปฏิบัติหน้าที่ในการให้บริการสาธารณะกับประชาชนตามอำนาจหน้าที่ของเทศบาลตำบลหรือไม่เพียงใด โดยจะต้องแสดงเหตุผลและความเห็นขององค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอและจังหวัด ประกอบการพิจารณาของกระทรวงมหาดไทย</p>\r\n<p>2) กรณีเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลเป็นเทศบาลเมือง และเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลเมืองเป็นเทศบาลนคร ให้จังหวัดพิจารณาหลักเกณฑ์ตามมาตรา 10 และมาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ 12) พ.ศ.2546 โดยที่ต้องแสดงเหตุผลและความเห็นของเทศบาล อำเภอและจังหวัด ประกอบการพิจารณาของกระทรวงมหาดไทยให้ชัดเจนเช่นเดียวกับกรณีตามข้อ 1)</p>\r\n<p><b>การมีส่วนร่วมของประชาชนในการเปลี่ยนแปลงฐานะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>          กระบวนการหนึ่งที่มีความจำเป็นในการขอเปลี่ยนแปลงฐานะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คือ การสำรวจความเห็นหรือรายงานการประชุมของประชาชน ซึ่งถือเป็นการแสดงเจตนารมณ์ของประชาชนในพื้นที่ ดังนั้นการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการยกฐานะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจึงมีความสำคัญ และจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีการจัดประชุมประชาคม เพื่อระดมความคิดเห็นของประชาชนว่าทำไมจึงต้องเปลี่ยนแปลงฐานะหรือมีแนวทางหรือเหตุผลอะไรที่จะต้องเปลี่ยนแปลง ซึ่งการที่ประชาชนได้ทราบข้อเท็จจริง หรือมีการแสดงความคิดเห็นอย่างกว้างขวางจะทำให้ประชาชนเข้าใจและยอมรับเมื่อมีการเปลี่ยนแปลง ทั้งนี้เมื่อพิจารณาในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 มาตรา 282 ได้บัญญัติว่า “...รัฐจะต้องให้ความเป็นอิสระแก่ท้องถิ่นตามหลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น” ซึ่งเป็นการสะท้อนความสำคัญของเจตนารมณ์ของประชาชนในการปกครองตนเอง ซึ่งมีลักษณะเช่นเดียวกับรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 ดังนั้นในกระบวนการเปลี่ยนแปลงฐานะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจึงมีความจำเป็นที่จะต้องดำเนินการให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วม</p>\r\n<p>นอกจากนี้ การรับฟังความความคิดเห็นของประชาชนในท้องถิ่นยังสะท้อนให้เห็นถึงการเมืองภาคพลเมือง กล่าวคือ การเมืองภาคพลเมืองเป็นการเมืองที่ประชาชนมีส่วนร่วมทางการเมืองในหลากหลายมิติของการมีส่วนร่วม ไม่ได้จำกัดเพียงการไปใช้สิทธิเลือกตั้ง เช่นเดียวกับการเมืองท้องถิ่น หากปราศจากการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนแล้วการเมืองท้องถิ่นก็อาจเป็นเพียงการเมืองของนักการเมือง การทำประชาคมในท้องถิ่นจึงเป็นการรวมตัวของประชาชนในท้องถิ่นเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็นหรือการเสนอข้อคิดเห็นเพื่อให้ประชาชนได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนกับผู้บริหารท้องถิ่น ซึ่งการเปลี่ยนแปลงฐานะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นก็เป็นพื้นที่ทางการเมืองหนึ่งที่จะให้โอกาสประชาชน ทำให้ประชาชนที่เข้าร่วมมีความรู้สึกร่วมกัน<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn6\">[6]</a> ดังนั้นการได้รับความเห็นชอบจากประชาชนก็คือการแสวงหาการมีส่วนร่วมจากประชาชนซึ่งถือเป็นกระบวนการ เป้าหมาย และเป็นหัวใจที่สำคัญในการปกครองท้องถิ่น  </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>พัฒนาการการยกฐานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไทย</b></p>\r\n<p>          ปัจจุบันประเทศไทยมีรูปแบบการปกครองท้องถิ่น คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัด องค์การบริหารส่วนตำบล เทศบาล กรุงเทพมหานคร และเมืองพัทยา เทศบาลเป็นรูปแบบการปกครองท้องถิ่นที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงใช้ในอยู่ในปัจจุบัน โดยเทศบาลในประเทศไทยเกิดขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อมีการตราพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พ.ศ.2476 ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตย โดยความสำคัญของกฎหมายฉบับนี้คือการสร้างท้องถิ่นไทยขึ้นใหม่ ซึ่งเป็นหน่วยทางกฎหมายที่แยกตัวออกจากหน่วยธรรมชาติและเป็นหน่วยที่แยกออกจากสุขาภิบาลที่ดำรงอยู่แต่เดิม ทั้งนี้การกำหนดรูปแบบเทศบาลเพื่อให้เป็นการปกครองท้องถิ่นที่ประชาชนได้ดำเนินการตามเจตจำนงของประชาชนหรือเป็นการปกครองท้องถิ่นโดยประชาชนอย่างสมบูรณ์ <a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn7\">[7]</a> ในการเกิดเทศบาลตามพระราชบัญญัติดังกล่าวไม่ได้มีการกำหนดหลักเกณฑ์ที่ชัดเจน ด้วยเหตุผลที่ว่ารัฐบาลในขณะนั้นมีความต้องการที่จะยกฐานะสุขาภิบาลที่มีอยู่แต่เดิมขึ้นเป็นเทศบาลเพื่อเป็นการนำร่องในการใช้รูปแบบเทศบาลเป็นครั้งแรก โดยรัฐบาลคณะราษฎรมีความตั้งใจที่จะกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นให้เกิดการปกครองตนเอง ตามพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พ.ศ.2476 เป็นความพยายามปฏิรูปท้องถิ่นให้สอดคล้องกับการพัฒนาประชาธิปไตยในระดับชาติ จึงเริ่มต้นจากยกฐานะสุขาภิบาลจำนวน 35 แห่งที่มีอยู่เดิมตั้งแต่รัชกาลที่ 5 ขึ้นเป็นเทศบาล โดยจุดมุ่งหมายของคณะราษฎรมุ่งหมายที่จะพัฒนาการปกครองท้องถิ่นรูปแบบเดียวคือเทศบาล<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn8\">[8]</a> โดยกำหนดให้มีเทศบาล 3 ระดับ ได้แก่ เทศบาลนคร เทศบาลเมือง และเทศบาลตำบล โดยเทศบาลแต่ละระดับมีการจัดโครงสร้างโดยแบ่งเป็นฝ่ายนิติบัญญัติและฝ่ายบริหารคล้ายกับโครงสร้างของรัฐบาลส่วนกลาง สภาเทศบาลมาจากการเลือกตั้งของประชาชน ส่วนคณะเทศมนตรีแต่งตั้งจากสมาชิกสภาเทศบาล เทศบาลมีฐานะเป็นนิติบุคคล มีงบประมาณ ทรัพย์สินและเจ้าหน้าที่ของตนเอง ตลอดจนมีอำนาจอิสระที่จะปฏิบัติงานในเขตพื้นที่ตามอำนาจหน้าที่ที่กฎหมาย</p>\r\n<p>เทศบาลที่จัดตั้งขึ้นมุ่งให้ประชาชนเข้าใจการปกครองในระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภาเป็นสำคัญ หรือกล่าวได้ว่าให้ความสำคัญในทางการเมืองมากกว่าการบริหาร อย่างไรก็ดี เทศบาลหลายแห่งประสบปัญหาความไม่มีเสถียรภาพของฝ่ายบริหาร การปกครองท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลจึงค่อนข้างมีปัญหาและไม่สร้างความก้าวหน้าแก่ท้องถิ่นเท่าที่ควร การจัดตั้งเทศบาลดำเนินไปอย่างยากลำบาก โดยเหตุผลหลักเป็นเพราะเทศบาลมีงบประมาณและอำนาจจำกัด รวมทั้งประชาชนขาดความรู้ ความเข้าใจ และความสนใจในการปกครองตนเอง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn9\">[9]</a> รัฐบาลจึงพยายามแก้ไขปัญหาที่เผชิญอยู่ โดยมีการแก้ไขกฎหมายเทศบาลอีก 3 ฉบับ ได้แก่ พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ.2481 พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ.2486 และพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ.2496 จนกระทั่งปี พ.ศ.2496 สามารถจัดตั้งเทศบาลได้เพียง 117 แห่งเท่านั้น</p>\r\n<p>จากการที่ไม่ประสบความสำเร็จในการขยายการจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในรูปแบบของเทศบาลให้มีเพิ่มมากขึ้น ทำให้ในปี พ.ศ.2495 รัฐบาลจอมพล ป.พิบูลสงคราม ได้หันกลับมารื้อฟื้นรูปแบบสุขาภิบาลขึ้นมาใหม่อีกครั้ง โดยมีความเห็นว่ารูปแบบสุขาภิบาลนั้นจัดตั้งได้ง่ายและประหยัดกว่าเทศบาล เนื่องจากไม่ได้จัดโครงสร้างเป็นฝ่ายนิติบัญญัติและฝ่ายบริหาร แต่จัดโครงสร้างแบบคณะกรรมการ ในปี พ.ศ.2498 จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี ได้เดินทางไปเยือนสหรัฐอเมริกาและยุโรป เมื่อกลับมาแล้วเห็นว่ารูปแบบการปกครองท้องถิ่นของไทยที่มีเพียงเทศบาลและสุขาภิบาลนั้นเหมาะสมสำหรับพื้นที่เขตเมืองและกึ่งเมืองเท่านั้น แต่สำหรับพื้นที่ในเขตชนบทไม่สามารถจัดรูปแบบทั้งสองนี้ได้ เนื่องจากมีรายได้น้อยไม่เพียงพอที่จะนำมาใช้จ่ายในการดำเนินงาน จึงได้มีการตราพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการส่วนจังหวัด พ.ศ.2498 จัดตั้งองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) เพื่อดำเนินงานในพื้นที่นอกเขตเทศบาลและสุขาภิบาล มีฐานะเป็นนิติบุคคล มีงบประมาณและเจ้าหน้าที่ของตน อย่างไรก็ตาม องค์การบริหารส่วนจังหวัดก็ไม่ได้แตกต่างจากสุขาภิบาลในแง่ของการมีข้าราชการส่วนภูมิภาคเข้าไปควบคุมดำเนินงาน  </p>\r\n<p>นอกจากนี้ ผลจากการไปเยือนสหรัฐอเมริกาและยุโรปของ จอมพล ป.พิบูลสงคราม ยังส่งผลต่อการปรับปรุงโครงสร้างการบริหารงานในระดับตำบล โดยต้องการให้ประชาชนได้เข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารกิจการของท้องถิ่น ดังนั้น รัฐบาลจึงได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการส่วนตำบล พ.ศ.2499 จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.) มีฐานะเป็นนิติบุคคล มีงบประมาณเป็นของตนเอง สามารถดำเนินกิจการของตำบลได้โดยอิสระ หน้าที่ขององค์การบริหารส่วนตำบล ได้แก่ รักษาความสงบเรียบร้อยของประชาชน ป้องกันและระวังโรคติดต่อ ส่งเสริมการศึกษาและการทำมาหากินของราษฎร เป็นต้น อย่างไรก็ตาม เมื่อมาถึงยุคของจอมพลถนอม กิตติขจร เป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ.2509 ได้มีการยกเลิกองค์การบริหารส่วนตำบล แล้วจัดตั้งคณะกรรมการสภาตำบลขึ้นแทน ซึ่งสถานะของคณะกรรมการสภาตำบลนี้ แตกต่างจากองค์การบริหารส่วนตำบล เนื่องจากไม่มีฐานะเป็นนิติบุคคล และประกอบด้วยองค์กรเดียว ไม่มีการแยกเป็นฝ่ายนิติบัญญัติและฝ่ายบริหารออกจากกัน</p>\r\n<p>การปกครองท้องถิ่นในระดับตำบลยังมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงอีกหลายครั้ง จนมาถึง ปี พ.ศ.2537 ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ.2537 โดยมีสาระสำคัญคือ มีการแบ่งตำบลออกเป็น 2 ประเภท ประเภทแรกคือสภาตำบลที่มีอยู่ในทุกตำบล ส่วนประเภทที่สองคือ สภาตำบลที่มีรายได้โดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาติดต่อกัน 3 ปี เฉลี่ยไม่ต่ำกว่าปีละ 1.5 แสนบาท ให้ตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล โดยประเภทที่สองนี้มีโครงสร้างแบ่งเป็น 2 ฝ่าย คือ ฝ่ายนิติบัญญัติเรียกว่าสภาองค์การบริหารส่วนตำบล ส่วนฝ่ายบริหารเรียกว่าคณะกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบล ในปี พ.ศ.2542 ได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ.2537 เพื่อให้สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญ ฉบับ พ.ศ.2540 โดยให้สมาชิกสภาทั้งหมดมาจากการเลือกตั้งของประชาชน และคณะกรรมการบริหารมาจากความเห็นชอบของสภา ต่อมาพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ.2537 แก้ไขเพิ่มเติมพ.ศ.2546 ได้เปลี่ยนแปลงที่มาของคณะผู้บริหารหรือผู้บริหารขององค์การบริหารส่วนตำบล จากเดิมมาจากมติของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลเปลี่ยนเป็นให้มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน ต่อมาในปีพ.ศ.2547 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศยุบองค์การบริหารส่วนตำบลที่มีจำนวนประชากรไม่ถึง 2,000 คน และไม่สามารถดำเนินงานได้อย่างมีประสิทธิภาพรวมเข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลอื่นที่มีอาณาเขตติดต่อกันภายในอำเภอเดียวกัน และมีการยกฐานะของสภาตำบลหลายแห่งให้เป็นองค์การบริหารส่วนตำบล</p>\r\n<p> โดยสรุป การเปลี่ยนแปลงทางด้านสภาพเศรษฐกิจ สังคมและการเมืองของไทยในหลายปีที่ผ่านมา ทำให้เกิดท้องถิ่นที่มีความเป็นเมือง (Urbanization) มากขึ้น ซึ่งการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวส่งผลต่อการจัดตั้งและการยกฐานะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อก่อให้เกิดความเหมาะสมกับสภาพทางสังคม เศรษฐกิจ และสามารถในการจัดบริการสาธารณะแก่ประชาชนในท้องถิ่น  </p>\r\n<p><b>บรรณานุกรม</b></p>\r\n<p>กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น. \'<i>รายงานประจำปี\'</i><b>2551. </b>กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจำกัด. 2551.</p>\r\n<p>กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. <b>คู่มือการปฏิบัติงาน การจัดตั้งและเปลี่ยนแปลงฐานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การเปลี่ยนชื่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การเปลี่ยนแปลงเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การรวมและยุบรวมองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การรับรวมและแยกพื้นที่บางส่วนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. </b>กรุงเทพมหานคร: สำนักพัฒนาระบบรูปแบบและโครงสร้าง. มปป.</p>\r\n<p>โกวิทย์ พวงงาม. <b>การปกครองท้องถิ่นไทยหลักการและมิติใหม่ในอนาคต.</b>พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน. 2552.</p>\r\n<p>ชยาวุธ จันทร, เยาวลักษณ์ กุลพานิชและชุลีพร เดชขา. <b>วิวัฒนาการการปกครองท้องถิ่นไทย. </b>กรุงเทพมหานคร: หจก.นำ กังการพิมพ์. 2543.</p>\r\n<p>นครินทร์ เมฆไตรรัตน์.  การกระจายอำนาจกับการปกครองตนเองในระดับท้องถิ่น. ใน\'<i>สารานุกรมการปกครองท้องถิ่นไทย\'</i><b>. </b>นครินทร์ เมฆไตรรัตน์และคณะ. นนทบุรี:สถาบันพระปกเกล้า. 2547.  </p>\r\n<p>นครินทร์ เมฆไตรรัตน์.  ปรีดี พนมยงค์ กับการปกครองท้องถิ่นไทย ใน <b>วารสารธรรมศาสตร์ </b>ปีที่ 25 ฉบับที่ 1 มกราคม-เมษายน 2542. 2542.</p>\r\n<p>บูฆอรี  ยีหมะ. <b>การปกครองท้องถิ่นไทย.</b> กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550.</p>\r\n<p>ปธาน สุวรรณมงคล.  <b>การเมืองท้องถิ่น: การเมืองของใคร โดยใคร เพื่อใคร.</b> กรุงเทพมหานคร: จตุพรดีไซด์. 2554.</p>\r\n<p>มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. <b>รายงานการวิจัย เกณฑ์การพิจารณาจัดตั้งและยกฐานะหน่วยการปกครองท้องถิ่น</b>. กรุงเทพมหานคร: โครงการวิทยาลัยการเมือง. 2537.  </p>\r\n<p>วุฒิสาร ตันไชย. <b>ยุทธศาสตร์การปกครองท้องถิ่น. </b>กรุงเทพมหานคร: เอ็กซเปอร์เน็ท. 2552.</p>\r\n<p><b>อ้างอิง</b></p>\r\n<div><hr />\r\n<div id=\"ftn1\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref1\">[1]</a> นครินทร์ เมฆไตรรัตน์.  การกระจายอำนาจกับการปกครองตนเองในระดับท้องถิ่น. ใน\'<i>สารานุกรมการปกครองท้องถิ่นไทย\'</i><b>. </b>นครินทร์ เมฆไตรรัตน์และคณะ. นนทบุรี:สถาบันพระปกเกล้า. 2547. หน้า 15-16.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn2\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref2\">[2]</a> วุฒิสาร ตันไชย. <b>ยุทธศาสตร์การปกครองท้องถิ่น. </b>กรุงเทพมหานคร: เอ็กซเปอร์เน็ท. 2552.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn3\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref3\">[3]</a> กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น. \'<i>รายงานประจำปี\'</i><b>2551. </b>กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจำกัด. 2551.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn4\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref4\">[4]</a> มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. <b>รายงานการวิจัย เกณฑ์การพิจารณาจัดตั้งและยกฐานะหน่วยการปกครองท้องถิ่น</b>. กรุงเทพมหานคร: โครงการวิทยาลัยการเมือง. 2537. หน้า 6-9.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn5\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref5\">[5]</a>กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. <b>คู่มือการปฏิบัติงาน การจัดตั้งและเปลี่ยนแปลงฐานะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การเปลี่ยนชื่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การเปลี่ยนแปลงเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การรวมและยุบรวมองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การรับรวมและแยกพื้นที่บางส่วนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. </b>กรุงเทพมหานคร: สำนักพัฒนาระบบรูปแบบและโครงสร้าง. มปป.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn6\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref6\">[6]</a> ปธาน สุวรรณมงคล.  <b>การเมืองท้องถิ่น: การเมืองของใคร โดยใครเพื่อใคร.</b> กรุงเทพมหานคร: จตุพรดีไซด์. 2554. หน้า 187</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn7\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref7\">[7]</a> นครินทร์ เมฆไตรรัตน์.  ปรีดี พนมยงค์ กับการปกครองท้องถิ่นไทย ใน <b>วารสาร ธรรมศาสตร์ </b>ปีที่ 25 ฉบับที่ 1 มกราคม-เมษายน 2542. 2542.หน้า 38,40</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn8\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref8\">[8]</a> โกวิทย์ พวงงาม. <b>การปกครองท้องถิ่นไทยหลักการและมิติใหม่ในอนาคต.</b>พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน. 2552.หน้า137</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn9\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref9\">[9]</a> บูฆอรี  ยีหมะ. <b>การปกครองท้องถิ่นไทย.</b> กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550.</p>\r\n<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><strong>ขอบคุณข้อมูลจาก</strong><strong> </strong><strong>สถาบันพระปกเกล้า</strong><strong> </strong><strong>http://wiki.kpi.ac.th/index.php</strong></p>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>', '', 1, 21, '2017-12-15 04:02:39', 56, '', '2017-12-18 03:02:08', 56, 0, '0000-00-00 00:00:00', '2017-12-15 04:02:39', '0000-00-00 00:00:00', '{\"image_intro\":\"\",\"float_intro\":\"\",\"image_intro_alt\":\"\",\"image_intro_caption\":\"\",\"image_fulltext\":\"\",\"float_fulltext\":\"\",\"image_fulltext_alt\":\"\",\"image_fulltext_caption\":\"\"}', '{\"urla\":false,\"urlatext\":\"\",\"targeta\":\"\",\"urlb\":false,\"urlbtext\":\"\",\"targetb\":\"\",\"urlc\":false,\"urlctext\":\"\",\"targetc\":\"\"}', '{\"article_layout\":\"\",\"show_title\":\"\",\"link_titles\":\"\",\"show_tags\":\"\",\"show_intro\":\"\",\"info_block_position\":\"\",\"info_block_show_title\":\"\",\"show_category\":\"\",\"link_category\":\"\",\"show_parent_category\":\"\",\"link_parent_category\":\"\",\"show_associations\":\"\",\"show_author\":\"\",\"link_author\":\"\",\"show_create_date\":\"\",\"show_modify_date\":\"\",\"show_publish_date\":\"\",\"show_item_navigation\":\"\",\"show_icons\":\"\",\"show_print_icon\":\"\",\"show_email_icon\":\"\",\"show_vote\":\"\",\"show_hits\":\"\",\"show_noauth\":\"\",\"urls_position\":\"\",\"alternative_readmore\":\"\",\"article_page_title\":\"\",\"show_publishing_options\":\"\",\"show_article_options\":\"\",\"show_urls_images_backend\":\"\",\"show_urls_images_frontend\":\"\"}', 3, 10, '', '', 1, 26, '{\"robots\":\"\",\"author\":\"\",\"rights\":\"\",\"xreference\":\"\"}', 0, '*', '');
INSERT INTO `avcyt_content` (`id`, `asset_id`, `title`, `alias`, `introtext`, `fulltext`, `state`, `catid`, `created`, `created_by`, `created_by_alias`, `modified`, `modified_by`, `checked_out`, `checked_out_time`, `publish_up`, `publish_down`, `images`, `urls`, `attribs`, `version`, `ordering`, `metakey`, `metadesc`, `access`, `hits`, `metadata`, `featured`, `language`, `xreference`) VALUES
(37, 116, 'การเข้าชื่อถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่น', 'q6', '<h1 class=\"firstHeading\" style=\"text-align: center;\"> </h1>\r\n<ul id=\"menu-edit\"></ul>\r\n<div id=\"st_box\" align=\"right\"> </div>\r\n<div id=\"bodyContent\">\r\n<div id=\"mw-content-text\" class=\"mw-content-ltr\" dir=\"ltr\" lang=\"th\">\r\n<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>เรียบเรียงโดย</b>  ดร. เอกพลณัฐ  ณัฐพัทธนันท์</p>\r\n<p><b>ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ</b> รศ.ดร.ปธาน สุวรรณมงคล</p>\r\n<hr />\r\n<p><b>แนวคิดและหลักการที่เกี่ยวข้อง</b></p>\r\n<p>          การใช้สิทธิถอดถอน (Recall) เป็นกระบวนการตรวจสอบถ่วงดุลผู้มีอำนาจทางการเมืองอย่างหนึ่งตามหลักประชาธิปไตยทางตรง (Direct Democracy)<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn1\">[1]</a> นอกเหนือจากการตรวจสอบถ่วงดุลตามหลักการแบ่งแยกอำนาจเป็นสามฝ่ายในฐานะทางเลือกหนึ่งที่ถูกนำมาใช้ควบคู่กับระบอบประชาธิปไตยแบบตัวแทน (Representative Democracy) ที่ถูกวิจารณ์ว่าทำให้เกิดการตัดตอนอำนาจของประชาชนไปให้กับผู้แทนที่ได้รับการเลือกตั้งเข้ามาทำหน้าที่ในรัฐสภาภายหลังประชาชนใช้สิทธิเลือกตั้งลงคะแนนเสียงเสร็จสิ้น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn2\">[2]</a>โดยยินยอมให้พลเมืองผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำนวนหนึ่งเรียกร้องใช้สิทธิลงคะแนนเสียง เพื่อตัดสินใจว่าจะให้ผู้มีอำนาจทางการเมือง ทั้งที่อาจจะมาจากการได้รับคะแนนเสียงเป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง หรืออาจจะมาจากการได้รับแต่งตั้งให้เข้าไปดำรงตำแหน่งทางการเมือง ต้องออกจากตำแหน่งก่อนครบวาระที่กฎหมายกำหนดไว้หรือไม่<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn3\">[3]</a>ดังนั้น การใช้สิทธิถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองดังกล่าวของผู้มีสิทธิเลือกตั้ง จึงแสดงให้เห็นว่านักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเข้ามาทำหน้าที่ ยังคงถูกควบคุมการใช้อำนาจโดยพลเมืองซึ่งเป็นเจ้าของอำนาจอยู่  โดยทั่วไปการใช้สิทธิถอดถอนจะเกิดขึ้นได้ เมื่อผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ได้รับตำแหน่งทางการเมืองและปฏิบัติงานหลังจากการได้รับเลือกตั้งไปแล้วระยะหนึ่ง เช่น ระยะเวลา 6 เดือน หรือ 1 ปี<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn4\">[4]</a></p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>ความสำคัญ</b></p>\r\n<p>          การใช้สิทธิถอดถอนเป็นการเพิ่มอำนาจและบทบาททางการเมืองของพลเมือง ให้สามารถเข้ามีส่วนร่วมทางการเมืองตามวิถีทางของระบอบประชาธิปไตยได้มากยิ่งขึ้นด้วยการแทรกแซงการทำงานของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองโดยตรงและมีเป้าหมายเฉพาะบุคคลจึงเป็นเครื่องมือทางการเมืองที่สำคัญของพลเมืองในการควบคุมการใช้อำนาจรัฐของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองและยังเป็นวิธีการอีกวิธีหนึ่งที่แสดงให้เห็นความเป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตยของประชาชน ที่สามารถตรวจสอบว่าผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองได้ปฏิบัติตามเจตนารมณ์ของประชาชนหรือไม่ ถ้าหากผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองที่ได้รับการเลือกตั้งเข้ามา กระทำการใดๆเบี่ยงเบนไปจากเจตนารมณ์ของประชาชน ซึ่งเป็นผู้มอบอำนาจของตนให้ไป ก็จำเป็นต้องมีการถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองคนดังกล่าว เพื่อเลือกผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองคนใหม่เข้ามาปฏิบัติตามเจตนารมณ์ของประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn5\">[5]</a></p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>การถอดถอนผู้มีตำแหน่งทางการเมืองในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในต่างประเทศ</b></p>\r\n<p>          การถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองเป็นกระบวนวิธีหนึ่งของหลักประชาธิปไตยทางตรง ที่มีการใช้อย่างแพร่หลายน้อยที่สุด ดังเห็นได้ว่ามีเพียงไม่กี่ประเทศที่นำการใช้สิทธิถอดถอนไปบัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญและระบบกฎหมาย<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn6\">[6]</a>ประเทศที่นำการใช้สิทธิถอดถอนโดยพลเมืองเป็นผู้ริเริ่มกระบวนการถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในท้องถิ่นไปใช้มีตัวอย่างได้แก่ ประเทศอาร์เจนตินามีการใช้สิทธิถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเข้ามาทำหน้าที่ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น  ประเทศโคลัมเบียมีการใช้สิทธิถอดถอนผู้ว่าราชการมลรัฐและนายกเทศมนตรี  ประเทศเยอรมนีมีการใช้สิทธิถอดถอนผู้ทำหน้าที่ด้านนิติบัญญัติในเมืองเช่น เบอร์ลิน เบรเมน และบาวาเรีย  ประเทศเปรูมีการใช้สิทธิถอดถอนนายกเทศมนตรีและ เจ้าหน้าที่ผู้ได้รับเลือกตั้งเข้ามาดำรงตำแหน่งระดับภูมิภาค   ประเทศไต้หวันมีการใช้สิทธิถอดถอนกับสมาชิกสภานิติบัญญัติทั้งในระดับท้องถิ่นและระดับภูมิภาค สมาชิกสภาเทศบาล นายกเทศมนตรีเมืองและเคาน์ตี้ ผู้บริหารทาวน์ชิพ  และประเทศสหรัฐอเมริกา (18 มลรัฐ) ก็มีการใช้สิทธิถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในระดับท้องถิ่นและมลรัฐ<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn7\">[7]</a></p>\r\n<p>          ถึงแม้ว่าการใช้สิทธิถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง จะเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงอำนาจของพลเมืองในการควบคุมการใช้อำนาจของนักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งไม่ให้ประพฤติปฏิบัติในทางบิดเบือนเจตนารมณ์ของประชาชนผู้เป็นเจ้าของอำนาจที่แท้จริง แต่ในการศึกษาประเด็นการถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในต่างประเทศ ก็มีการกล่าวถึงความเสี่ยงของการใช้สิทธิถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในท้องถิ่นเช่นกัน โดยเฉพาะการใช้สิทธิดังกล่าวของประชาชนผ่านทางสภาท้องถิ่น ตัวอย่างเช่นการกำหนดกระบวนการถอดถอนให้ประชาชนต้องกระทำผ่านทางสมาชิกสภาท้องถิ่นของประเทศโบลิเวีย ในนามของกฎหมายการลงคะแนนเสียงเพื่อสร้างการตรวจสอบ (constructive censorship vote)หรือเรียกว่า “<i>voto constructive de censura</i>” ที่อนุญาตให้สภานคร (town council) สามารถถอดถอนนายกเทศมนตรีได้ โดยใช้คะแนนเสียงข้างมากจำนวน 3 ใน 5 ส่วนของสมาชิกสภา ในกรณีที่นายกเทศมนตรีประพฤติฝ่าฝืนกฎระเบียบที่วางเอาไว้   แต่ในทางปฏิบัติในปี ค.ศ. 1997 ภายหลังจากมีการเข้ารับตำแหน่งของนายกเทศมนตรีเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก ตามแนวทางการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นเป็นเวลาหนึ่งปีปรากฏว่ามีการใช้กระบวนการถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง จำนวนมากถึงร้อยละ 30 ของจำนวนนายกเทศมนตรีทั้งหมด เพื่อนำคนที่สภานครต้องการเข้าสู่ตำแหน่งแทน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการใช้กระบวนการถอดถอนเป็นเครื่องมือทางการเมือง มากกว่าจะเป็นเครื่องมือในการตรวจสอบการกระทำทุจริตประพฤติมิชอบของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง  ปัญหาที่เกิดขึ้นจึงเป็นเพราะนายกเทศมนตรีถูกเลือกทางอ้อมผ่านทางสภา มากกว่าเป็นการได้รับเลือกตั้งจากประชาชนโดยตรง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn8\">[8]</a></p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>ระเบียบกฎเกณฑ์และกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่นของไทย</b></p>\r\n<p>          การให้สิทธิประชาชนในการถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่น มีระเบียบกฎเกณฑ์และกฎหมายสำคัญที่เกี่ยวข้องโดยตรงซึ่งได้เคยผ่านการประกาศใช้แล้ว จำนวนทั้งสิ้น 3 ฉบับ ทั้งในรูปแบบของรัฐธรรมนูญและพระราชบัญญัติ ที่ได้บัญญัติกระบวนการถอดถอนบุคคลต่างๆดังกล่าว ดังรายละเอียดต่อไปนี้</p>\r\n<p>1. รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับปี พ.ศ. 2540 มาตรา 286</p>\r\n<p>          มาตรา 286 ของรัฐธรรมนูญฉบับปี 2540 ในหมวดที่ 9 การปกครองส่วนท้องถิ่น  ได้มีการบัญญัติถึงเรื่องสิทธิการถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในท้องถิ่นของประชาชนเอาไว้  โดยระบุว่า เมื่อประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งในท้องถิ่นเห็นว่าบุคคลต่างๆดังกล่าว ไม่สมควรดำรงตำแหน่งต่อไป สามารถเข้าชื่อเป็นจำนวน 3 ใน 4 ของผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่มาลงคะแนนเสียงเพื่อลงคะแนนถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในท้องถิ่นจำนวน 2 ประเภท คือ สมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่น  โดยบุคคลที่กล่าวถึงประเภทแรกนั้น หมายถึง สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบล สมาชิกสภาเทศบาล สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร และสมาชิกสภาเมืองพัทยา  ส่วนบุคคลที่กล่าวถึงประเภทหลัง หมายถึง นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด นายกองค์การบริหารส่วนตำบล นายกเทศมนตรี ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร นายกเมืองพัทยาและเมื่อผู้มีสิทธิลงคะแนนตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ดังกล่าวมาร่วมลงชื่อถอดถอน ก็จะนำมาสู่กระบวนการถอดถอนโดยการลงคะแนนเสียง ซึ่งผู้มาลงคะแนนเสียงจะต้องมีไม่น้อยกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง</p>\r\n<p>2. รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับปี พ.ศ. 2550 มาตรา 285</p>\r\n<p>          มาตรา 285 ของรัฐธรรมนูญฉบับปี 2550 ในหมวดที่ 14 การปกครองส่วนท้องถิ่น มีข้อความคล้ายคลึงกับ มาตรา 286 ของรัฐธรรมนูญฉบับปี 2540 แต่มีความแตกต่างในสาระสำคัญอยู่ตรงนี้ ไม่ได้มีการระบุจำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่จะเข้าชื่อถอดถอน หลักเกณฑ์และวิธีการเข้าชื่อ และการลงคะแนนเสียงเอาไว้ โดยบัญญัติให้เป็นไปตามกฎหมายอื่นที่จะออกมารองรับต่อไป</p>\r\n<p>3. พระราชบัญญัติว่าด้วยการลงคะแนนเสียงเพื่อถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2542</p>\r\n<p>          พระราชบัญญัติฉบับนี้ถูกทำขึ้นเพื่อรองรับมาตรา 286 ของรัฐธรรมนูญฉบับปี 2540 เพื่อเปิดโอกาสให้ประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น สามารถควบคุมและตรวจสอบการทำงานของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในท้องถิ่นได้ ในขณะที่ยังไม่หมดวาระการดำรงตำแหน่ง  โดยกำหนดให้ประชาชนสามารถเข้าชื่อร้องต่อผู้ว่าราชการจังหวัด กรณีที่ผู้ถูกเสนอถอดถอนเป็นดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาหรือผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ได้แก่ องค์การบริหารส่วนจังหวัด องค์การบริหารส่วนตำบล เทศบาล และเมืองพัทยา  แต่ในกรณีของกรุงเทพมหานครได้กำหนดให้ประชาชนเข้าชื่อร้องต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ภายในระยะเวลา 7 วันหลังจากได้รับคำร้องถอดถอน บุคคลที่กฎหมายบัญญัติให้เป็นผู้รับคำร้องดังกล่าวจะต้องส่งคำร้องต่อไปยังผู้ถูกร้อง เพื่อให้ผู้ถูกร้องจัดทำคำชี้แจงให้แก่ผู้ว่าราชการจังหวัดหรือรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยแล้วแต่กรณีที่บัญญัติไว้ข้างต้นภายในระยะเวลา 30 วัน และภายหลังจากที่ผู้รับคำร้องได้รับคำชี้แจงจากผู้ถูกร้องแล้ว จึงส่งเอกสารต่างๆดังกล่าวต่อไปยังคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) หรือบุคคลที่กกต.มอบหมาย เช่น คณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัด เพื่อประกาศกำหนดวันลงคะแนนเสียงถอดถอนและดำเนินการจัดให้มีการลงคะแนนเสียงถอดถอน ภายในระยะเวลาไม่เกิน 90 วันหลังจากได้รับแจ้ง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn9\">[9]</a>     </p>\r\n<p>          พระราชบัญญัตินี้ยังมีรายละเอียดเกี่ยวกับเกณฑ์จำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้งและจำนวนผู้มีสิทธิเข้าชื่อลงคะแนนเสียงถอดถอนฯ  และยังมีรายละเอียดข้อกำหนดลักษณะของผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่จะลงชื่อในคำร้องถอดถอนฯ  ขั้นตอนการยื่นคำร้องและการจัดลงคะแนนเสียงถอดถอน  ถ้าหากเกณฑ์ต่างๆครบถ้วน การถอดถอนจะทำได้สำเร็จก็ต่อเมื่อมีผู้มาใช้สิทธิลงคะแนนอย่างน้อยครึ่งหนึ่งของจำนวนผู้มีสิทธิลงคะแนนทั้งหมด และคะแนนเสียงจำนวนอย่างน้อย 3 ใน 4 ของผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่มาลงคะแนน เห็นว่าผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองที่พวกตนต้องการถอดถอนนั้นไม่สามารถดำรงตำแหน่งต่อไปได้ บุคคลดังกล่าวก็จะพ้นจากตำแหน่งไปนับตั้งแต่วันลงคะแนนเสียง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn10\">[10]</a></p>\r\n<p>          เมื่อพิจารณากระบวนการถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่นในประเทศไทย ตาม “ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับปี พ.ศ. ...” ที่ได้รับความเห็นชอบจากเสียงส่วนใหญ่ของผู้มีสิทธิลงคะแนนเสียงที่มาใช้สิทธิ์ ในการลงประชามติไปเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2559 โดยเปรียบเทียบกับบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับปี พ.ศ. 2550 พบว่า ในมาตรา 254  ของร่างรัฐธรรมนูญฉบับลงประชามติปี พ.ศ. 2559 ได้บัญญัติว่า “ประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีสิทธิเข้าชื่อกันเพื่อเสนอข้อบัญญัติหรือเพื่อถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่น หรือผู้บริหารท้องถิ่นได้ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กฎหมายบัญญัติ” ซึ่งถือว่ามีทั้งส่วนที่แตกต่างและส่วนที่คล้ายคลึงกับมาตรา 285 ของรัฐธรรมนูญฉบับปี 2550   </p>\r\n<p>          ส่วนที่แตกต่าง คือ ร่างรัฐธรรมนูญฉบับลงประชามติปี พ.ศ. 2559 ได้บัญญัติไว้เพียงแค่ประชาชนในท้องถิ่น มีสิทธิเข้าชื่อถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่น แต่ในรัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2550 ได้บัญญัติว่า ประชาชนในท้องถิ่นมีสิทธิลงคะแนนเสียงถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่น แต่ทั้งนี้ส่วนที่คล้ายคลึงกันคือ ไม่ได้มีการบัญญัติหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขต่างๆในการถอดถอนบุคคลต่างๆดังกล่าวเอาไว้ จึงต้องรอกฎหมายอื่นๆที่เกี่ยวข้องมารองรับต่อไปว่าจะบัญญัติเรื่องดังกล่าวไว้อย่างไร</p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>พัฒนาการการถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>          ในกรณีของประเทศไทยการถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่น เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายหลังจากมีการประกาศใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการลงคะแนนเสียงถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2542 ซึ่งได้กำหนดหลักเกณฑ์ในการใช้สิทธิถอดถอนฯ ประกอบด้วยเกณฑ์ผู้มีสิทธิเข้าชื่อลงคะแนนถอดถอน จำนวนผู้ลงคะแนนถอดถอน ขั้นตอนการยื่นคำร้องและการจัดลงคะแนนเสียงถอดถอน การนับคะแนนเสียงถอดถอน เป็นต้น   ตลอดระยะเวลานับตั้งแต่ประกาศใช้พระราชบัญญัติดังกล่าวในปี พ.ศ. 2542 จนถึงปี พ.ศ. 2555 พบว่ามีการยื่นเรื่องถอดถอนจำนวนทั้งสิ้น 13 ครั้ง แต่ทำได้สำเร็จเพียงแค่ 3 ครั้งเท่านั้น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn11\">[11]</a>ซึ่งแสดงให้เห็นถึงปัญหาการนำกฎหมายไปใช้ในทางปฏิบัติ ที่อาจจะเกิดขึ้นจากการวางกฎเกณฑ์ต่างๆในกระบวนการถอดถอนที่ไม่เหมาะสมกับความเป็นจริง  และจากข้อมูลเท่าที่ตรวจสอบได้<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn12\">[12]</a> พบว่า การยื่นถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่นของประชาชน โดยอาศัยสิทธิตามที่กำหนดไว้ในกฎหมาย เกิดขึ้นเป็นผลสำเร็จครั้งแรกในกรณีของการลงคะแนนเสียงถอดถอนนายกองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโก๋น อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน วันที่ 28 มกราคม 2550<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn13\">[13]</a> โดยมีการกล่าวอ้างสาเหตุของการถูกเข้าชื่อถอดถอนว่า เป็นเพราะ “<i>บริหารงานไม่โปร่งใส ไม่ดำเนินการช่วยเหลือผู้ประสบภัยเดือดร้อน และทุจริตเรียกรับผลประโยชน์จากประชาชน</i>”<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn14\">[14]</a>และกรณีดังกล่าวได้ถูกนำมาใช้เป็นกรณีศึกษาเปรียบเทียบความสำเร็จในการถอดถอนนายกองค์การบริหารส่วนตำบลโดยประชาชนในพื้นที่อื่นๆ<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn15\">[15]</a></p>\r\n<p> </p>\r\n<p><u><b>บรรณานุกรม</b></u></p>\r\n<p>Altman, David.  <i><b>Direct Democracy Worldwide</b></i>.  Cambridge: Cambridge University Press, 2011.</p>\r\n<p>Beramendi,Virginia et al. eds.  <i><b>Direct Democracy: The International IDEA Handbook</b></i>.  Stockholm: International IDEA, 2008.</p>\r\n<p>Yilmaz, Yakup Beris, and Rodrigo Serrano-Berthet, “Local Government Discretion and Accountability: A Diagnostic Framework for Local Governance,’ <i><b>Social Development Working Papers</b></i> Paper No. 113, July 2008, Washington, DC: World Bank, 2008.</p>\r\n<p>ชรินทร์ สัจจามั่น, “การลงคะแนนเสียงถอดถอนนายก อบต. ก้าวแรกของท้องถิ่นไทยในการสร้างอำนาจทางการเมืองภาคประชาชน,” <i><b>Public Law Net</b></i>, วันที่ 5 มีนาคม 2550.  แหล่งที่มา: <a class=\"external free\" href=\"http://www.pub-law.net/publaw/view.aspx?id=1061\" rel=\"nofollow\">http://www.pub-law.net/publaw/view.aspx?id=1061</a> (เข้าถึงวันที่ 4 ตุลาคม 2559)</p>\r\n<p>ธีระรัตน์ วงษ์จักร, <i><b>การมีส่วนร่วมของประชาชนในการปกครองท้องถิ่น</b></i><b><i>: ศึกษาเฉพาะกรณีการลงคะแนนเสียงเพื่อถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น</i></b>.  (ภาคนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2551) อ้างในฉัตรระวี ปริสุทธิญาณ, “อุปสรรคในการลงคะแนนเสียงเพื่อถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น,” <i><b>จดหมายข่าวสถาบันพระปกเกล้า</b></i>10, 10 (ตุลาคม 2552):6-8.</p>\r\n<p>นิจจารีย์ ภาคินปริพรรห์. “ปัญหากฎหมายในการถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่น,”<i><b>Public Law Net</b></i>, วันที่ 6 ตุลาคม 2555.    แหล่งที่มา:<a class=\"external text\" href=\"http://www.pub-law.net/publaw/%20view.aspx?id=1773\" rel=\"nofollow\">http://www.pub-law.net/publaw/ view.aspx?id=1773</a> (เข้าถึงวันที่ 4 ตุลาคม 2559)</p>\r\n<p>พฤทธิสาณ ชุมพล, ม.ร.ว. และเอก ตั้งทรัพย์วัฒนา.  <i><b>คำและความคิดในรัฐศาสตร์ร่วมสมัย</b></i>.  (กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,2551.</p>\r\n<p>มาลี ปานม่วง, ยุทธพร อิสรชัย และปธาน สุวรรณมงคล, “เปรียบเทียบการถอดถอนนายกองค์การบริหารส่วนตำบลโดยประชาชน กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลโนนแดง อำเภอบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิกับองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโก๋น อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน,” <i><b>เอกสารประกอบการประชุมเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช</b></i><b><i>(มสธ.) ครั้งที่ 3</i></b>. แหล่งที่มา : <a class=\"external free\" href=\"http://www.stou.ac.th/thai/grad_stdy/Masters/%E0%B8%9D%E0%B8%AA%E0%B8%AA/research/3nd/FullPaper/\" rel=\"nofollow\">http://www.stou.ac.th/thai/grad_stdy/Masters/ฝสส/research/3nd/FullPaper/</a> SS/Oral/O-SS%20007%20นางสาวมาลี%20ปานม่วง.pdf (เข้าถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน 2559)</p>\r\n<p>มาลี ปานม่วง. <i><b>เปรียบเทียบการถอดถอนนายกองค์การบริหารส่วนตำบลโดยประชาชน กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลโนนแดง อำเภอบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิกับองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโก๋น อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน</b></i>.  วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต แขนงวิชาการเมืองการปกครอง สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2555.</p>\r\n<p>อรทัย ก๊กผล.  <i><b>คู่คิด คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชน สำหรับนักบริหารท้องถิ่น</b></i>.  กรุงเทพฯ: จรัญสนิทวงศ์การพิมพ์, 2552.</p>\r\n<div>\r\n<p> </p>\r\n<p><u>อ้างอิง</u></p>\r\n<div id=\"ftn1\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref1\">[1]</a> การตรวจสอบถ่วงดุล (Check and Balance) ตามหลักการประชาธิปไตย จะให้ความสำคัญกับเรื่องการแบ่งแยกอำนาจออกเป็น 3 ฝ่าย คือ ฝ่ายบริหาร ฝ่ายนิติบัญญัติ และฝ่ายตุลาการสามารถดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ใน ม.ร.ว.พฤทธิสาณ ชุมพล และเอก ตั้งทรัพย์วัฒนา.  <i><b>คำและความคิดในรัฐศาสตร์ร่วมสมัย</b></i>.  (กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,2551), หน้า 10-24.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn2\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref2\">[2]</a> ดู David Altman.  <i><b>Direct Democracy Worldwide</b></i>.  (Cambridge: Cambridge University Press, 2011), p. 4.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn3\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref3\">[3]</a> ถ้ากระบวนการดังกล่าวเกิดขึ้นโดยไม่มีผู้ใช้สิทธิเลือกตั้งเข้ามาเกี่ยวข้องในขั้นตอนใดๆในการถอดถอน แต่ผู้ใช้สิทธิถอดถอนเป็นฝ่ายนิติบัญญัติหรือฝ่ายตุลาการ จะเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นว่าการกล่าวโทษ (impeachment) ดูในVirginia Beramendi et al. eds.  <i><b>Direct Democracy: The International IDEA Handbook</b></i>.  (Stockholm: International IDEA, 2008), p. 109.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn4\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref4\">[4]</a> ดูใน พฤทธิสาณ ชุมพล, มรว. และเอก ตั้งทรัพย์วัฒนา.  <i><b>คำและความคิดในรัฐศาสตร์ร่วมสมัย</b></i>, หน้า 329.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn5\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref5\">[5]</a><i><b>เพิ่งอ้าง</b></i>, หน้า 330.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn6\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref6\">[6]</a> อ้างจาก Beramendi, Virginia et al. eds.  <i><b>Direct Democracy: The International IDEA Handbook</b></i>, p. 110.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn7\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref7\">[7]</a> อ้างจาก Table 5.2 Countries with provisions for recall, by type of recall ใน <i><b>Ibid</b></i>., p. 115.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn8\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref8\">[8]</a> ดู Serda Yilmaz, Yakup Beris, and Rodrigo Serrano-Berthet, “Local Government Discretion and Accountability: A Diagnostic Framework for Local Governance,’ <i><b>Social Development Working Papers</b></i> Paper No. 113, July 2008, (Washington, DC: World Bank, 2008), p. 13.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn9\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref9\">[9]</a> ดูแผนภาพที่ 4: แสดงขั้นตอนการยื่นคำร้องและการจัดลงคะแนนเสียงถอดถอนใน อรทัย ก๊กผล.  <i><b>คู่คิด คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชน สำหรับนักบริหารท้องถิ่น</b></i>.  (กรุงเทพฯ: จรัญสนิทวงศ์การพิมพ์, 2552), หน้า 69.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn10\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref10\">[10]</a> ดูเพิ่มเติมใน <i><b>เพิ่งอ้าง</b></i>, หน้า 68-70.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn11\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref11\">[11]</a> อ้างอิงสถิติดังกล่าวจาก นิจจารีย์ ภาคินปริพรรห์ สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ซึ่งตีพิมพ์บทความในเว็บไซต์เครือข่ายกฎหมายมหาชนไทย (Public LawNet)ใน นิจจารีย์ ภาคินปริพรรห์. “ปัญหากฎหมายในการถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่น,”<i><b>Public Law Net</b></i>, วันที่ 6 ตุลาคม 2555.    แหล่งที่มา:<a class=\"external free\" href=\"http://www.pub-law.net/publaw/view.aspx?id=1773\" rel=\"nofollow\">http://www.pub-law.net/publaw/view.aspx?id=1773</a> (เข้าถึงวันที่ 4 ตุลาคม 2559) และตารางที่ 1 สถิติคำร้องขอให้มีการถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น ใน นิจจารีย์ ภาคินปริพรรห์.  <i><b>ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการถอดถอนสมาชิกสภาและผู้บริหารในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</b></i>. (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2555), หน้า 6.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn12\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref12\">[12]</a> ข้อมูลในส่วนนี้มีการตรวจสอบความถูกต้องและความน่าเชื่อถือ โดยอาศัยงานวิจัยและบทความวิชาการจำนวนหนึ่งที่กล่าวถึงประเด็นที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ มาลี ปานม่วง, ยุทธพร อิสรชัย และปธาน สุวรรณมงคล, “เปรียบเทียบการถอดถอนนายกองค์การบริหารส่วนตำบลโดยประชาชน กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลโนนแดง อำเภอบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิกับองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโก๋น อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน,” <i><b>เอกสารประกอบการประชุมเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช</b></i><b><i>(มสธ.) ครั้งที่ 3</i></b>. แหล่งที่มา : <a class=\"external free\" href=\"http://www.stou.ac.th/thai/grad_stdy/\" rel=\"nofollow\">http://www.stou.ac.th/thai/grad_stdy/</a> Masters/ฝสส/research/3nd/FullPaper/SS/Oral/O-SS%20007%20นางสาวมาลี%20ปานม่วง.pdf (เข้าถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน 2559), ธีระรัตน์ วงษ์จักร, <i><b>การมีส่วนร่วมของประชาชนในการปกครองท้องถิ่น</b></i><b><i>: ศึกษาเฉพาะกรณีการลงคะแนนเสียงเพื่อถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น</i></b>.  (ภาคนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2551) อ้างในฉัตรระวี ปริสุทธิญาณ, “อุปสรรคในการลงคะแนนเสียงเพื่อถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น,” <i><b>จดหมายข่าวสถาบันพระปกเกล้า</b></i>10, 10 (ตุลาคม 2552):7-8.  และ ชรินทร์ สัจจามั่น, “การลงคะแนนเสียงถอดถอนนายก อบต. ก้าวแรกของท้องถิ่นไทยในการสร้างอำนาจทางการเมืองภาคประชาชน,” <i><b>Public Law Net</b></i>, วันที่ 5 มีนาคม 2550.  แหล่งที่มา: <a class=\"external free\" href=\"http://www.pub-law.net/publaw/view.aspx?id=1061\" rel=\"nofollow\">http://www.pub-law.net/publaw/view.aspx?id=1061</a>(เข้าถึงวันที่ 4 ตุลาคม 2559)</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn13\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref13\">[13]</a> ดูใน มาลี ปานม่วง, ยุทธพร อิสรชัย และปธาน สุวรรณมงคล, “เปรียบเทียบการถอดถอนนายกองค์การบริหารส่วนตำบลโดยประชาชน กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลโนนแดง อำเภอบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิกับองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโก๋น อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน,” <i><b>เอกสารประกอบการประชุมเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช</b></i><b><i>(มสธ.) ครั้งที่ 3(The 3<sup>rd</sup> STOU Graduate Research Conference</i></b>.วันที่ 3-4 กันยายน 2556, อาคารสัมมนา 1-2  มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. หน้า 6.  แหล่งที่มา : <a class=\"external free\" href=\"http://www.stou.ac.th/thai/grad_stdy/\" rel=\"nofollow\">http://www.stou.ac.th/thai/grad_stdy/</a> Masters/ฝสส/research/3nd/FullPaper/SS/Oral/O-SS%20007%20นางสาวมาลี%20ปานม่วง.pdf (เข้าถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน 2559)</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn14\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref14\">[14]</a> อ้างอิงจากบทความของ ชรินทร์ สัจจามั่น เจ้าหน้าที่วิเคราะห์นโยบายและแผน กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย ซึ่งตีพิมพ์บทความในเว็บไซต์เครือข่ายกฎหมายมหาชนไทย (Public LawNet)ใน ชรินทร์ สัจจามั่น, “การลงคะแนนเสียงถอดถอนนายก อบต. ก้าวแรกของท้องถิ่นไทยในการสร้างอำนาจทางการเมืองภาคประชาชน,” <i><b>Public Law Net</b></i>, วันที่ 5 มีนาคม 2550.  แหล่งที่มา: <a class=\"external free\" href=\"http://www.pub-law.net/publaw/view.aspx?id=1061\" rel=\"nofollow\">http://www.pub-law.net/publaw/view.aspx?id=1061</a> (เข้าถึงวันที่ 4 ตุลาคม 2559)</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn15\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref15\">[15]</a> ตัวอย่างเช่นวิทยานิพนธ์ของ มาลี ปานม่วง. <i><b>เปรียบเทียบการถอดถอนนายกองค์การบริหารส่วนตำบลโดยประชาชน กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลโนนแดง อำเภอบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิกับองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโก๋น อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน</b></i>.  (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต แขนงวิชาการเมืองการปกครอง สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2555)</p>\r\n<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><strong>ขอบคุณข้อมูลจาก</strong><strong> </strong><strong>สถาบันพระปกเกล้า</strong><strong> </strong><strong>http://wiki.kpi.ac.th/index.php</strong></p>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>', '', 1, 21, '2017-12-15 04:03:47', 56, '', '2017-12-18 03:01:49', 56, 0, '0000-00-00 00:00:00', '2017-12-15 04:03:47', '0000-00-00 00:00:00', '{\"image_intro\":\"\",\"float_intro\":\"\",\"image_intro_alt\":\"\",\"image_intro_caption\":\"\",\"image_fulltext\":\"\",\"float_fulltext\":\"\",\"image_fulltext_alt\":\"\",\"image_fulltext_caption\":\"\"}', '{\"urla\":false,\"urlatext\":\"\",\"targeta\":\"\",\"urlb\":false,\"urlbtext\":\"\",\"targetb\":\"\",\"urlc\":false,\"urlctext\":\"\",\"targetc\":\"\"}', '{\"article_layout\":\"\",\"show_title\":\"\",\"link_titles\":\"\",\"show_tags\":\"\",\"show_intro\":\"\",\"info_block_position\":\"\",\"info_block_show_title\":\"\",\"show_category\":\"\",\"link_category\":\"\",\"show_parent_category\":\"\",\"link_parent_category\":\"\",\"show_associations\":\"\",\"show_author\":\"\",\"link_author\":\"\",\"show_create_date\":\"\",\"show_modify_date\":\"\",\"show_publish_date\":\"\",\"show_item_navigation\":\"\",\"show_icons\":\"\",\"show_print_icon\":\"\",\"show_email_icon\":\"\",\"show_vote\":\"\",\"show_hits\":\"\",\"show_noauth\":\"\",\"urls_position\":\"\",\"alternative_readmore\":\"\",\"article_page_title\":\"\",\"show_publishing_options\":\"\",\"show_article_options\":\"\",\"show_urls_images_backend\":\"\",\"show_urls_images_frontend\":\"\"}', 2, 9, '', '', 1, 18, '{\"robots\":\"\",\"author\":\"\",\"rights\":\"\",\"xreference\":\"\"}', 0, '*', '');
INSERT INTO `avcyt_content` (`id`, `asset_id`, `title`, `alias`, `introtext`, `fulltext`, `state`, `catid`, `created`, `created_by`, `created_by_alias`, `modified`, `modified_by`, `checked_out`, `checked_out_time`, `publish_up`, `publish_down`, `images`, `urls`, `attribs`, `version`, `ordering`, `metakey`, `metadesc`, `access`, `hits`, `metadata`, `featured`, `language`, `xreference`) VALUES
(38, 117, 'การเลือกตั้งท้องถิ่น', 'q7', '<h1 class=\"firstHeading\" style=\"text-align: center;\"> </h1>\r\n<ul id=\"menu-edit\"></ul>\r\n<div id=\"st_box\" align=\"right\"> </div>\r\n<div id=\"bodyContent\">\r\n<div id=\"mw-content-text\" class=\"mw-content-ltr\" dir=\"ltr\" lang=\"th\">\r\n<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>เรียบเรียงโดย</b>  ดร. เอกพลณัฐ  ณัฐพัทธนันท์</p>\r\n<p><b>ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ</b> รศ.ดร.ปธาน สุวรรณมงคล</p>\r\n<hr />\r\n<p><b>แนวคิดและหลักการที่เกี่ยวข้อง</b></p>\r\n<p>          การเลือกตั้งท้องถิ่น (Local Election) หมายถึง การเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น เข้าไปบริหารงานในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหรือรัฐบาลท้องถิ่น (Local Government)  โดยมีผู้มีสิทธิเลือกตั้งดังกล่าว จะเป็นพลเมืองซึ่งอาศัยอยู่ในเขตปกครองท้องถิ่น ตั้งแต่ในระดับเมืองหรือจังหวัดต่ำลงมา โดยมีชื่อเรียกเขตการปกครองท้องถิ่นแตกต่างกันไปตามแต่ละประเทศ ในไทยจะมีเขตการปกครอง ตัวอย่างเช่น องค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) องค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.) และเทศบาล  แต่ในสหรัฐอเมริกาจะมีเขตการปกครอง ตัวอย่างเช่น เคาน์ตี้ (County) เทศบาล (Municipal) ทาวน์/ทาวน์ชิพ (Town/Township) เป็นต้นการเลือกตั้งท้องถิ่นจึงเป็นช่องทางหนึ่งของการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในระดับท้องถิ่นตามสิทธิขั้นพื้นฐาน โดยการเลือกตัวแทนของตนเข้าไปใช้อำนาจตัดสินใจทางการเมือง ซึ่งเกิดขึ้นภายใต้ข้อจำกัดของการมีประชากรจำนวนมากและมีพื้นที่เขตการปกครองที่มีขนาดใหญ่ จึงทำให้การใช้อำนาจของประชาชนด้วยตนเองโดยตรง เพื่อทำการตัดสินใจทางนโยบายและการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่เป็นเรื่องในชีวิตประจำวันโดยทั่วไปทำไม่ได้ในทางปฏิบัติแต่การเลือกตั้งท้องถิ่นก็ไม่ใช่ทั้งหมดของความเป็นประชาธิปไตยที่มีอยู่ เพราะการปกครองท้องถิ่นตามหลักการสากลจะให้ความสำคัญกับการปกครองตนเองของประชาชนในท้องถิ่นตามหลักประชาธิปไตยทางตรง (Direct Democracy) เพื่อให้ผลลัพธ์ที่ได้เป็นประโยชน์ตกอยู่กับประชาชนในท้องถิ่นโดยตรง จากการร่วมคิดร่วมทำกิจการสาธารณะด้วยตนเองอย่างมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn1\">[1]</a> ประชาชนในท้องถิ่นจึงไม่ควรมีบทบาทเพียงแค่ไปลงคะแนนเสียงเลือกตั้งท้องถิ่นเท่านั้น แต่ต้องมีบทบาทติดตามและตรวจสอบการทำงานของตัวแทนและฝ่ายบริหารในระดับท้องถิ่น ที่ได้รับเลือกตั้งเข้าไปบริหารงานองค์กรปกครองท้องถิ่นหรือรัฐบาลท้องถิ่นเพราะมีความใกล้ชิดกับประชาชนในท้องถิ่นโดยตรง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn2\">[2]</a></p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>ความสำคัญของการเลือกตั้งท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>          การเลือกตั้งท้องถิ่นเป็นตัวชี้วัดสำคัญที่แสดงให้เห็นถึงสถานะของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหรือรัฐบาลท้องถิ่น และยังเป็นเครื่องชี้วัดคุณภาพของประชาธิปไตยในระดับท้องถิ่นได้ในหลากหลายมิติ ดังเช่น การตรวจสอบความสนใจของประชาชนที่มีต่อการเลือกตั้งจากประชาชนในท้องถิ่นว่ามีสูงมากเพียงใด โดยเปรียบเทียบได้จากระดับการมีส่วนร่วมในการใช้สิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้งของประชาชนในท้องถิ่น ความเข้มข้นในการแข่งขันและช่วงชิงที่นั่งในสภาท้องถิ่นของผู้สมัครลงแข่งขันรับเลือกตั้งท้องถิ่น  บทบาทของผู้สมัครรับเลือกตั้งท้องถิ่น ทั้งที่สังกัดพรรคการเมืองที่มีขนาดใหญ่และขนาดเล็ก รวมถึงบทบาทผู้สมัครรับเลือกตั้งท้องถิ่นที่ไม่สังกัดพรรคการเมือง  ฯลฯ<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn3\">[3]</a>  ผลการเลือกตั้งท้องถิ่นสามารถแสดงถึงการตอบสนองของประชาชนในท้องถิ่น ที่มีต่อนโยบายที่ผู้สมัครรับเลือกตั้งในท้องถิ่นใช้ในการหาเสียงเลือกตั้ง ซึ่งจะนำมาสู่การเปลี่ยนแปลงทิศทางของนโยบายในการพัฒนาท้องถิ่นที่มีอยู่เดิม ให้มีความสอดคล้องกับความต้องการของประชาชนในท้องถิ่นเพิ่มมากขึ้น ซึ่งประเด็นที่ใช้ในการเลือกตั้งระดับท้องถิ่นนี้ อาจจะมีความสอดคล้องหรือแตกต่างจากประเด็นนโยบายที่มีอยู่ในการเมืองระดับชาติก็ได้</p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>การศึกษาการเลือกตั้งท้องถิ่นในเชิงเปรียบเทียบระหว่างไทยและต่างประเทศ</b></p>\r\n<p>          การเลือกตั้งทางตรง (Direct Election) ถือเป็นประเด็นศึกษาสำคัญที่ได้รับความสนใจทั้งในไทยและต่างประเทศเพราะการปกครองท้องถิ่นในระดับสากล ให้ความสำคัญแตกต่างไปจากหลักการประชาธิปไตยในระดับชาติ โดยเฉพาะเรื่องหลักการปกครองตนเองในท้องถิ่น การมีส่วนร่วมของประชาชนจึงมีความสำคัญมาก แต่ในกรณีของการบริหารงานท้องถิ่นโดยตรงด้วยตัวประชาชนเองนั้นเป็นข้อจำกัดของประชาธิปไตยสมัยใหม่  ดังนั้น การเลือกตั้งผู้บริหารโดยตรงในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจึงเป็นสิ่งที่ถูกใช้ชดเชยข้อจำกัดดังกล่าว ที่ผ่านมาการศึกษาการเลือกตั้งท้องถิ่นในสหรัฐอเมริกาได้รับความสนใจอย่างมากเพราะเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับหน่วยการปกครองส่วนใหญ่ของสหรัฐอเมริกาที่มีแต่จะเพิ่มจำนวนสูงขึ้น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn4\">[4]</a> จากข้อมูลในปี ค.ศ. 2007 พบว่า หน่วยงานด้านการปกครอง (governmental unit) ของสหรัฐอเมริกา จำนวนทั้งสิ้น 89,527 หน่วยงาน คิดเป็นหน่วยงานด้านการปกครองท้องถิ่น (local government) จำนวนมากถึง 89,476 แห่ง (คิดเป็นร้อยละ 99.9)<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn5\">[5]</a>  และเมื่อพูดถึงจำนวนของบุคลากรและผู้บริหารที่ได้รับการเลือกตั้งโดยตรงเข้ามาดำรงตำแหน่งในหน่วยงานปกครองท้องถิ่น จึงไม่น่าแปลกใจที่จะมีจำนวนสูงมากจากข้อมูลที่เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1995 ของสำนักสำมะโนประชากรสหรัฐอเมริกาสำรวจในปี ค.ศ. 1992 พบว่ามีบุคลากรที่มาจากการเลือกตั้งท้องถิ่นทั้งหมด 493,830 คน ในจำนวนนี้ส่วนใหญ่จะเป็นผู้ที่ดำรงตำแหน่งอยู่ในหน่วยการปกครองท้องถิ่นประเภทเทศบาล (Municipal) และหน่วยการปกครองท้องถิ่นประเภททาวน์/ทาวน์ชิพ คิดเป็นร้อยละ 27 และร้อยละ 26 ตามลำดับ และโดยส่วนใหญ่บุคลากรที่ได้รับการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชน จะทำหน้าที่ด้านนิติบัญญัติเป็นจำนวนสูงที่สุด รองลงมาจะเป็นหน้าที่ด้านการบริหารและด้านตุลาการ<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn6\">[6]</a>  ในขณะที่ข้อมูลจากสำนักสำมะโนประชากรสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 2007 พบว่า มีบุคลากรที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงในท้องถิ่น คิดเป็นร้อยละ 96 ของจำนวนบุคลากรหน่วยงานด้านการปกครองทั้งหมด (ส่วนที่เหลือทำงานในหน่วยงานด้านการปกครองระดับมลรัฐและสหพันธรัฐ) โดยมีสัดส่วนของบุคลากรจากเทศบาลจำนวนสูงที่สุด คิดเป็นร้อยละ 27 จากบุคลากรที่มาจากการเลือกตั้งท้องถิ่นทั้งหมดการศึกษาการเลือกตั้งท้องถิ่นของสหรัฐอเมริกาจึงมีประเด็นการศึกษาที่หลากหลาย เพราะการเลือกตั้งท้องถิ่นของสหรัฐอเมริกามีหลายรูปแบบ มีการจัดการเลือกตั้งหลายรูปแบบ และวาระการดำรงตำแหน่งก็มีต่างกัน ซึ่งต่างจากการเลือกตั้งในระดับประเทศ ตัวอย่างเช่น การเลือกตั้งท้องถิ่นโดยตรงเข้าสู่สภาเมือง (city council elections) จำนวนร้อยละ 66 จะใช้รูปแบบเขตเดียวหลายเบอร์ (multi-member) สูงมากกว่ารูปแบบเขตเดียวเบอร์เดียว (single-member)  นอกจากนี้ มีเมืองจำนวนร้อยละ 77 นิยมใช้เกณฑ์การไม่ให้ผู้สมัครรับเลือกตั้ง สังกัดพรรคการเมืองในการเลือกตั้งท้องถิ่นอีกด้วย<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn7\">[7]</a>  จึงทำให้การเลือกตั้งท้องถิ่นของสหรัฐอเมริกามีความน่าสนใจมากกว่าการทำความเข้าใจอย่างง่ายๆในการศึกษาการแข่งขันการเลือกตั้งระหว่างผู้ที่อยู่ในตำแหน่งกับผู้ที่มาท้าชิงตำแหน่ง</p>\r\n<p>          ขณะที่การเลือกตั้งท้องถิ่นในไทยซึ่งเป็นการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรง เกิดขึ้นช่วงกลางพุทธทศวรรษที่ 2540 ที่เริ่มมีการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นอย่างจริงจังและประกาศใช้กฎหมายลูก คือ พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น ฉบับแรกปี 2545 และฉบับที่ 2 ปี พ.ศ. 2546 รวมถึงกฎหมายอื่นๆที่เกี่ยวข้องจนกระทั่งนำมาสู่การเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรงทุกระดับเป็นครั้งแรกในประเทศไทย ดังที่จะกล่าวถึงในรายละเอียดอีกครั้งในหัวข้อถัดไป    การเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรงของไทยเกิดขึ้นครั้งแรกในการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2518 โดยผู้ชนะการเลือกตั้งคือ นายธรรมนูญ เทียนเงิน และคณะ ได้รับคะแนนเสียง 99,247 คะแนน ซึ่งได้คะแนนมากกว่าคู่แข่งขันที่ได้ลำดับที่ 2 คือนายอาทิตย์ อุไรรัตน์ และคณะจำนวน 7,569 คะแนน<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn8\">[8]</a>และต่อมาก็มีการยกเลิกการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพฯโดยตรงไปและเปลี่ยนมาใช้การแต่งตั้งผู้ดำรงตำแหน่ง จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2528 ที่มีการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครอีกครั้ง ซึ่งผู้ได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนนสูงสุด จำนวน 480,233 คะแนน คือ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง ทิ้งห่างผู้ที่ได้คะแนนอันดับที่ 2 สูงมากถึง 1 เท่าตัว จากผลคะแนนเลือกตั้งดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงความตื่นตัวในการลงคะแนนเสียงเลือกตั้งของประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งในกรุงเทพฯที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก หลังจากนั้นก็มีการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครโดยตรงอย่างต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน โดยผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครที่ได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนนสูงเกินกว่า 1 ล้านคะแนนเป็นคนแรกคือ นายสมัคร สุนทรเวช ได้คะแนน 1,016,096 คะแนน ทิ้งห่างคู่แข่งที่มาเป็นอันดับสอง คือ นางสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ เกือบหนึ่งเท่าตัวในการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครครั้งที่ 6ซึ่งมีผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้งทั้งหมด 2,247,308 คน คิดเป็นร้อยละ 58.87 จากผู้มีสิทธิเลือกตั้ง 3,817,456 คน<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn9\">[9]</a></p>\r\n<p>          นอกจากประเด็นการแข่งขันการเลือกตั้งท้องถิ่นโดยตรงในกรุงเทพมหานครดังกล่าวแล้ว การศึกษาการเลือกตั้งท้องถิ่นที่ผ่านมาจะเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการไปใช้สิทธิเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่น การซื้อสิทธิ์ขายเสียง การใช้อิทธิพลของนักการเมืองท้องถิ่นในการหาเสียงเลือกตั้ง โดยอาศัยความสัมพันธ์ระหว่างนักการเมืองท้องถิ่น หัวคะแนนและชาวบ้านผู้มีสิทธิออกเสียง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn10\">[10]</a> การใช้นโยบายหาเสียงเลือกตั้งเพื่อสร้างเครือข่ายของนักการเมืองในท้องถิ่น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn11\">[11]</a> ซึ่งได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าทำให้เกิดวาทกรรมการซื้อสิทธิขายเสียงของประชาชน โดยละเลยพลวัตในการเลือกตั้งท้องถิ่นที่ทำให้ชาวบ้านได้รับประสบการณ์การเรียนรู้ระบอบประชาธิปไตย และให้ความสำคัญกับการเลือกตั้งที่เป็นพื้นที่การต่อรองอำนาจทางการเมืองระหว่างประชาชนกับผู้มีอำนาจทางการเมือง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn12\">[12]</a> และยังละเลยประเด็นที่เกิดจากการนำระบบการเลือกตั้งแบบใหม่มาใช้ ซึ่งก่อให้เกิดกลุ่มนักการเมืองท้องถิ่นที่ได้รับเลือกตั้งกลุ่มใหม่ที่มีพื้นอาชีพและระดับการศึกษาแตกต่างไปจากเดิมด้วยเช่นกัน<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn13\">[13]</a></p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>ระเบียบกฎเกณฑ์และกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับพัฒนาการของการเลือกตั้งท้องถิ่นไทย</b></p>\r\n<p>          เมื่อพิจารณาประเด็นทางกฎหมายเกี่ยวกับการเลือกตั้งท้องถิ่น จากแนวนโยบายของรัฐเกี่ยวกับการกระจายอำนาจและการปกครองส่วนท้องถิ่นของไทยในบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแต่ละฉบับ นับตั้งแต่รัฐธรรมนูญฉบับแรกในปีพ.ศ.2475 เป็นต้นมา จะพบว่ารัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ.2517 เป็นรัฐธรรมนูญที่เริ่มมีหมวดว่าด้วยการปกครองท้องถิ่น ที่มีการระบุให้การปกครองท้องถิ่นทุกระดับมีสภาท้องถิ่น และหัวหน้าฝ่ายบริหารท้องถิ่นหรือคณะผู้บริหารท้องถิ่น มาจากการเลือกตั้งของประชาชนในท้องถิ่นตามระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด (มาตรา 216) แต่การเลือกตั้งหัวหน้าฝ่ายบริหารท้องถิ่นหรือคณะผู้บริหารท้องถิ่นนั้น ไม่ได้กำหนดว่าจะต้องมาจากการเลือกตั้งทางตรงเท่านั้น เพราะอาจจะให้สภาท้องถิ่นเลือกตั้งจากสมาชิกที่มีอยู่ในสภาก็ได้ (มาตรา 217)  ส่วนในรัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2521 แม้ว่าจะมีการกำหนดเรื่องการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นเอาไว้ในหมวดว่าด้วยการปกครองท้องถิ่น แต่ก็ยังเปิดโอกาสให้มีการแต่งตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นและคณะผู้บริหารท้องถิ่น หรือผู้บริหารท้องถิ่นได้ โดยกรณีการแต่งตั้งสภาท้องถิ่น จะต้องมีจำนวนน้อยกว่าสมาชิกที่มาจากการเลือกตั้ง (มาตรา 182 และ 183)  และนับตั้งแต่นั้นมาก็จะปรากฏข้อบัญญัติเกี่ยวกับการเลือกตั้งท้องถิ่นในลักษณะเดียวกัน ทั้งในรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2534 (มาตรา 198 และมาตรา 199) และรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2538 (แก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 5) (มาตรา 198 และมาตรา 199)<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn14\">[14]</a></p>\r\n<p>          ทิศทางการเลือกตั้งท้องถิ่นได้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ เมื่อมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2540 ที่ให้ความสำคัญกับการกระจายอำนาจลงสู่ท้องถิ่นอย่างจริงจัง โดยกำหนดให้คณะผู้บริหารท้องถิ่น หรือผู้บริหารท้องถิ่นให้มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน หรือมาจากความเห็นชอบของสภาท้องถิ่นที่จะต้องมาจากการเลือกตั้งมีการกำหนดวาระการดำรงตำแหน่งต่างๆดังกล่าวเอาไว้คราวละ 4 ปี และยังกำหนดให้คณะผู้บริหารหรือผู้บริหารจะเป็นข้าราชการประจำ หรือมีตำแหน่งในหน่วยงานอื่น ได้แก่ หน่วยงานรัฐ รัฐวิสาหกิจ และของข้าราชการส่วนท้องถิ่นควบคู่ไปพร้อมกันไม่ได้อีกต่อไป (มาตรา 285)  ซึ่งในเวลาต่อมาหลักการเลือกตั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นโดยตรงดังกล่าว ก็ได้กลายเป็นต้นแบบที่ถูกนำมาใช้ในรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2550 ด้วยเช่นกัน (มาตรา 284)</p>\r\n<p>          ภายหลังจากรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2540 ได้วางหลักเกณฑ์การเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นด้วยวิธีการเลือกตั้งโดยตรง ก็ได้มีการออกพระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2545 ที่กำหนดให้มีการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรงกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทุกประเภทเป็นครั้งแรก  พระราชบัญญัตินี้จึงนำมาสู่การยกเลิกกฎหมายที่เกี่ยวข้องเดิม ได้แก่ กฎหมายการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครและผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร กฎหมายการเลือกตั้งสมาชิกสภาจังหวัด กฎหมายการเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาล  ในเวลาต่อมาได้มีการตราแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติดังกล่าวอีกครั้งในปี พ.ศ. 2546  จึงนำมาสู่การออกพระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2546  และในช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 ก็ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์การเลือกตั้งท้องถิ่นไทย เมื่อมีการประกาศใช้พระราชบัญญัติสำคัญจำนวน 3 ฉบับ ได้แก่ พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2546 พระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ 12) พ.ศ. 2546 และพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2546 ซึ่งทำให้เกิดการเลือกตั้งผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทุกระดับ ในรูปแบบของการเลือกตั้งโดยตรงทั้งประเทศเป็นครั้งแรก ภายหลังจากมีการทดลองใช้การเลือกตั้งท้องถิ่นโดยตรงครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2518 เฉพาะกับกรณีกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ แต่ในเวลาต่อมาก็ได้เปลี่ยนมาใช้วิธีการแต่งตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครอีก จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2528 จึงได้นำการเลือกตั้งโดยตรงกลับมาใช้อีกครั้งอย่างไรก็ตาม ภายหลังจากการรัฐประหารในวันที่ 22 พฤษภาคม 2557 โดย พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา หัวหน้าคณะรัฐประหารและนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน คือ คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ได้อาศัยอำนาจตามมาตรา 44 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ชั่วคราว) พ.ศ. 2557 ออกประกาศหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 85/2557 เรื่อง การได้มาซึ่งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่นเป็นการชั่วคราว ลงวันที่ 10 กรกฎาคม 2557 ซึ่งมีผลทำให้ในปัจจุบันได้มีการระงับการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรงไว้ชั่วคราว โดยนำวิธีการสรรหาและแต่งตั้งมาใช้แทน </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>บรรณานุกรม</b></p>\r\n<p>Funatsu, Tsuruyo.  <i><b>Changing Local Elite Selection in Thailand; Emergence of New Local Government Presidents after Direct Elections and Theirs Capabilities</b></i>. IDE Discussion Paper No. 411, Institute of Developing Economies, 2003.</p>\r\n<p>Marschall, Melissa J.  “The Study of Local Elections in American Politics,” In Jan E. Leighley, ed.  <i><b>The Oxford Handbook of American Elections and Political Behavior</b></i>.  (Oxford: Oxford University Press, 2010), Chapter 25.</p>\r\n<p>Marschall, Melissa, Paru Shah and Anirudh Ruhil, “The Study of Local Elections: A Looking Glass into the Future,” <i><b>PS: Political Science and Politics</b></i> 44, 1 (2011): 97-100.</p>\r\n<p>Rallings, Colin and Michael Thrasher.  <i><b>Local Elections in Britain</b></i> (New York: Routledge, 1997)</p>\r\n<p>เพียงกมล มานะรัตน์.  <i><b>การเมืองเรื่องการเลือกตั้ง</b></i><b><i>: ศึกษากรณีการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งนายกเทศมนตรีของเทศบาลนครเชียงใหม่ ปี พ.ศ. 2547</i></b>.  วิทยานิพนธ์รัฐศาตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการปกครอง ภาควิชาการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547.</p>\r\n<p>เอนก เหล่าธรรมทัศน์.  <i><b>ประชาธิปไตยท้องถิ่น</b></i><b><i>: สาระสำคัญของการเมืองและการปกครองส่วนท้องถิ่น</i></b>(นนทบุรี: สำนักพิมพ์มิติใหม่, 2545), หน้า 25-28.</p>\r\n<p>ตระกูล มีชัย.  <i><b>รายงานฉบับสมบูรณ์ การศึกษารวบรวมข้อมูลด้านการเมืองการปกครองไทย เรื่อง การเมืองการปกครองท้องถิ่นไทย ส่วนที่สาม การเลือกตั้งท้องถิ่น</b></i>.กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, 2546.</p>\r\n<p>ตระกูล มีชัย.<i><b>รายงานฉบับสมบูรณ์ การศึกษารวบรวมข้อมูลด้านการเมืองการปกครองไทย เรื่อง การเมืองการปกครองท้องถิ่นไทย ส่วนที่ห้า เอกสารวิชาการและงานวิจัย</b></i>. (กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, 2546)</p>\r\n<p>ตระกูล มีชัย.<i><b>รายงานฉบับสมบูรณ์ การศึกษารวบรวมข้อมูลด้านการเมืองการปกครองไทย เรื่อง การเมืองการปกครองท้องถิ่นไทย ส่วนที่หนึ่ง แนวนโยบายของรัฐ เกี่ยวกับการกระจายอำนาจและการปกครองส่วนท้องถิ่น</b></i>. (กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, 2546)</p>\r\n<p>ธเนศวร์ เจริญเมือง.  <i><b>100 ปีการปกครองท้องถิ่นไทย พ.ศ. 2440-2540</b></i> (กรุงเทพฯ: คบไฟ, 2540)</p>\r\n<p>ประจักษ์ ก้องกีรติ, บก.  <i><b>การเมืองว่าด้วยการเลือกตั้ง</b></i><b><i>: วาทกรรม อำนาจ และพลวัตชนบทไทย</i></b>.  นนทบุรี: ฟ้าเดียวกัน, 2555.</p>\r\n<p>พิสิษฏ์ นาสี และชัยพงษ์ สำเนียง.  “การเลือกตั้ง: การสร้างเครือข่ายและสายใยความสัมพันธ์ในการเมืองระดับท้องถิ่น.”<i><b>วารสารสถาบันพระปกเกล้า</b></i>10, 3 (กันยายน-ธันวาคม 2556):77-109.</p>\r\n<p>สุรวุฒิ แพชนะ.  <i><b>พฤติกรรมการไปใช้สิทธิเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นของประชาชนในเขตเทศบาล ศึกษาเฉพาะกรณีของเทศบาลหลังสวน จังหวัดชุมพร</b></i>.  รายงานการศึกษาอิสระ ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 2550.</p>\r\n<p>อรทัย ก๊กผล.  <i><b>สารานุกรมการปกครองท้องถิ่นไทย หมวดที่ ๓ พัฒนาการและรูปแบบการปกครองท้องถิ่นไทย ลำดับที่ ๕ เรื่อง กรุงเทพมหานคร</b></i>.  กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, 2547.</p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>หนังสือแนะนำ</b></p>\r\n<p>โกวิทย์ พวงงาม และอลงกรณ์ อรรคแสง.  <i><b>การเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรง</b></i>  (กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2547).</p>\r\n<div><b>อ้างอิง</b>\r\n<div id=\"ftn1\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref1\">[1]</a>เอนก เหล่าธรรมทัศน์.  <i><b>ประชาธิปไตยท้องถิ่น</b></i><b><i>: สาระสำคัญของการเมืองและการปกครองส่วนท้องถิ่น</i></b>(นนทบุรี: สำนักพิมพ์มิติใหม่, 2545), หน้า 25-28.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn2\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref2\">[2]</a>ธเนศวร์ เจริญเมือง.  <i><b>100 ปีการปกครองท้องถิ่นไทย พ.ศ. 2440-2540</b></i> (กรุงเทพฯ: คบไฟ, 2540), หน้า 283-284.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn3\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref3\">[3]</a> Colin Rallings and Michael Thrasher.  <i><b>Local Elections in Britain</b></i> (New York: Routledge, 1997), p.9.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn4\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref4\">[4]</a>ข้อมูลสำนักสำมะโนประชากรสหรัฐอเมริกา (US Census Bureau) ในปี ค.ศ. 2002 พบว่า มีหน่วยงานด้านการปกครองในสหรัฐอเมริกาทั้งสิ้น 87,576 หน่วยงาน และในจำนวนดังกล่าวเป็นหน่วยงานด้านการปกครองท้องถิ่นทั้งสิ้น 87,525 หน่วยงาน (คิดเป็นร้อยละ 99.9) อ้างจาก Melissa J. Marschall, “The Study of Local Elections in American Politics,” In Jan E. Leighley, ed.  <i><b>The Oxford Handbook of American Elections and Political Behavior</b></i>.  (Oxford: Oxford University Press, 2010), p.475.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn5\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref5\">[5]</a>ดู Melissa Marschall, Paru Shah and Anirudh Ruhil, “The Study of Local Elections: A Looking Glass into the Future,” <i><b>PS: Political Science and Politics</b></i> 44, 1 (2011): 97.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn6\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref6\">[6]</a>ดู Table 25.2 ประกอบเพิ่มเติมใน Melissa J. Marshall, “The Study of Local Elections in American Politics,”p. 477.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn7\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref7\">[7]</a>ดู Melissa Marschall, Paru Shah and Anirudh Ruhil, “The Study of Local Elections: A Looking Glass into the Future,” p. 97.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn8\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref8\">[8]</a>ผู้เขียนคำนวณจากคะแนนในประกาศกรุงเทพมหานคร เรื่องผลการเลือกตั้ง ลงวันที่ 11 สิงหาคม 2518 ใน ตระกูล มีชัย.  <i><b>รายงานฉบับสมบูรณ์ การศึกษารวบรวมข้อมูลด้านการเมืองการปกครองไทย เรื่อง การเมืองการปกครองท้องถิ่นไทย ส่วนที่สาม การเลือกตั้งท้องถิ่น</b></i>. (กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, 2546), หน้า 35-36.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn9\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref9\">[9]</a>คำนวณคะแนนจากประกาศกรุงเทพมหานคร เรื่องผลการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ลงวันที่ 23 กรกฎาคม 2543 และสถิติจำนวนผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร วันที่ 23 กรกฎาคม 2543 ของสำนักนโยบายและแผนกรุงเทพมหานครใน <i><b>เพิ่งอ้าง</b></i>, หน้า 39 และ 43. และดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ใน ตารางที่ 1 การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในอรทัย ก๊กผล.  <i><b>สารานุกรมการปกครองท้องถิ่นไทย หมวดที่ ๓ พัฒนาการและรูปแบบการปกครองท้องถิ่นไทย ลำดับที่ ๕ เรื่อง กรุงเทพมหานคร</b></i>.  (กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, 2547), หน้า 27.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn10\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref10\">[10]</a>งานวิจัยประเภทนี้ถือได้ว่ามีจำนวนมาก และเป็นงานวิจัยกระแสหลักเกี่ยวกับการเลือกตั้งท้องถิ่นไทยทั่วทุกภูมิภาค ดูตัวอย่างได้เช่น เพียงกมล มานะรัตน์.  <i><b>การเมืองเรื่องการเลือกตั้ง</b></i><b><i>: ศึกษากรณีการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งนายกเทศมนตรีของเทศบาลนครเชียงใหม่ ปี พ.ศ. 2547</i></b>.  วิทยานิพนธ์รัฐศาตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการปกครอง ภาควิชาการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547., สุรวุฒิ แพชนะ.  <i><b>พฤติกรรมการไปใช้สิทธิเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นของประชาชนในเขตเทศบาล ศึกษาเฉพาะกรณีของเทศบาลหลังสวน จังหวัดชุมพร</b></i>.  รายงานการศึกษาอิสระ ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 2550. และงานวิจัยอื่นๆช่วงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 ย้อนถอยหลังลงไปในงานของ ตระกูล มีชัย.<i><b>รายงานฉบับสมบูรณ์ การศึกษารวบรวมข้อมูลด้านการเมืองการปกครองไทย เรื่อง การเมืองการปกครองท้องถิ่นไทย ส่วนที่ห้า เอกสารวิชาการและงานวิจัย</b></i>. (กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, 2546).</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn11\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref11\">[11]</a>ดูใน พิสิษฏ์ นาสี และชัยพงษ์ สำเนียง.  “การเลือกตั้ง: การสร้างเครือข่ายและสายใยความสัมพันธ์ในการเมืองระดับท้องถิ่น.”<i><b>วารสารสถาบันพระปกเกล้า</b></i>10, 3 (กันยายน-ธันวาคม 2556):77-109.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn12\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref12\">[12]</a>ดูเพิ่มเติมในบทความวิชาการของนักวิชาการหลากหลายประเทศที่ศึกษาการเลือกตั้งท้องถิ่นไทย ได้แก่ วิลเลียม เอ. คัลลาฮาน,  แคเธอรีน เอ. เบาว์วี และแอนดรู วอล์คเกอร์ ซึ่งรวบรวมมาแปลเป็นภาษาไทยไว้ในงานของ ประจักษ์ ก้องกีรติ, บก.  <i><b>การเมืองว่าด้วยการเลือกตั้ง</b></i><b><i>: วาทกรรม อำนาจ และพลวัตชนบทไทย</i></b>.  นนทบุรี: ฟ้าเดียวกัน, 2555.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn13\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref13\">[13]</a>Tsuruyo Funatsu.  <i><b>Changing Local Elite Selection in Thailand; Emergence of New Local Government Presidents after Direct Elections and Theirs Capabilities</b></i>. IDE Discussion Paper No. 411, Institute of Developing Economies, 2003.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn14\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref14\">[14]</a>ดูรายละเอียดเนื้อหาเกี่ยวกับการปกครองท้องถิ่นที่ปรากฏอยู่ในรัฐธรรมนูญฉบับต่างๆได้ใน ตระกูล มีชัย.<i><b>รายงานฉบับสมบูรณ์ การศึกษารวบรวมข้อมูลด้านการเมืองการปกครองไทย เรื่อง การเมืองการปกครองท้องถิ่นไทย ส่วนที่หนึ่ง แนวนโยบายของรัฐ เกี่ยวกับการกระจายอำนาจและการปกครองส่วนท้องถิ่น</b></i>. (กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, 2546). หน้า 1-10.</p>\r\n<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><strong>ขอบคุณข้อมูลจาก</strong><strong> </strong><strong>สถาบันพระปกเกล้า</strong><strong> </strong><strong>http://wiki.kpi.ac.th/index.php</strong></p>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>', '', 1, 21, '2017-12-15 04:04:38', 56, '', '2017-12-18 03:01:42', 56, 0, '0000-00-00 00:00:00', '2017-12-15 04:04:38', '0000-00-00 00:00:00', '{\"image_intro\":\"\",\"float_intro\":\"\",\"image_intro_alt\":\"\",\"image_intro_caption\":\"\",\"image_fulltext\":\"\",\"float_fulltext\":\"\",\"image_fulltext_alt\":\"\",\"image_fulltext_caption\":\"\"}', '{\"urla\":false,\"urlatext\":\"\",\"targeta\":\"\",\"urlb\":false,\"urlbtext\":\"\",\"targetb\":\"\",\"urlc\":false,\"urlctext\":\"\",\"targetc\":\"\"}', '{\"article_layout\":\"\",\"show_title\":\"\",\"link_titles\":\"\",\"show_tags\":\"\",\"show_intro\":\"\",\"info_block_position\":\"\",\"info_block_show_title\":\"\",\"show_category\":\"\",\"link_category\":\"\",\"show_parent_category\":\"\",\"link_parent_category\":\"\",\"show_associations\":\"\",\"show_author\":\"\",\"link_author\":\"\",\"show_create_date\":\"\",\"show_modify_date\":\"\",\"show_publish_date\":\"\",\"show_item_navigation\":\"\",\"show_icons\":\"\",\"show_print_icon\":\"\",\"show_email_icon\":\"\",\"show_vote\":\"\",\"show_hits\":\"\",\"show_noauth\":\"\",\"urls_position\":\"\",\"alternative_readmore\":\"\",\"article_page_title\":\"\",\"show_publishing_options\":\"\",\"show_article_options\":\"\",\"show_urls_images_backend\":\"\",\"show_urls_images_frontend\":\"\"}', 2, 8, '', '', 1, 27, '{\"robots\":\"\",\"author\":\"\",\"rights\":\"\",\"xreference\":\"\"}', 0, '*', '');
INSERT INTO `avcyt_content` (`id`, `asset_id`, `title`, `alias`, `introtext`, `fulltext`, `state`, `catid`, `created`, `created_by`, `created_by_alias`, `modified`, `modified_by`, `checked_out`, `checked_out_time`, `publish_up`, `publish_down`, `images`, `urls`, `attribs`, `version`, `ordering`, `metakey`, `metadesc`, `access`, `hits`, `metadata`, `featured`, `language`, `xreference`) VALUES
(39, 118, 'ข้อบัญญัติท้องถิ่น', 'q8', '<h1 class=\"firstHeading\" style=\"text-align: center;\"> </h1>\r\n<div id=\"bodyContent\">\r\n<div id=\"mw-content-text\" class=\"mw-content-ltr\" dir=\"ltr\" lang=\"th\">\r\n<p> </p>\r\n<p>เรียบเรียงโดย  ผศ.ดร.ณัฐพล ใจจริงและกฤษณ์  วงศ์วิเศษธร</p>\r\n<p>ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ รศ.ดร.ปธาน สุวรรณมงคล</p>\r\n<hr />\r\n<p><b>บทนำ</b></p>\r\n<p>          องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นองค์กรที่เกิดจาก “การกระจายอำนาจในเชิงพื้นที่” (Décentralisation territoriale) เพื่อให้มีความคล่องตัวการบริหารราชการแผ่นดิน การจัดทำบริการสาธารณะ เพื่อตอบสนองความต้องการของประชาชนในแต่ละพื้นที่ได้มากที่สุดและตัดสินใจแก้ปัญหาต่าง ๆ ได้อย่างทันท่วงที อย่างไรก็ตาม ในการดำเนินการอย่างใด ๆ ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีลักษณะเป็นการใช้อำนาจมหาชนไม่ว่าจะเป็นการจัดทำบริการสาธารณะ การดำเนินการเกี่ยวกับงบประมาณ หรือการกระทำอื่นใดที่อยู่ในอำนาจหน้าที่ตามกฎหมาย องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในฐานะฝ่ายปกครองย่อมต้องอยู่ภายใต้หลัก “การกระทำทางปกครองต้องชอบด้วยกฎหมาย” ที่เรียกร้องให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะกระทำการอย่างใด ๆ มิได้หากไม่มีกฎหมายบัญญัติให้อำนาจไว้ และจะกระทำการขัดต่อกฎหมายไม่ได้เช่นกัน ดังนั้น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นย่อมไม่อาจที่จะดำเนินการใช้อำนาจได้เลยหากปราศจากกฎหมายอันเป็นแหล่งที่มาของการใช้อำนาจนั้น ดังนั้น นอกจาก รัฐธรรมนูญ และกฎหมายในระดับพระราชบัญญัติแล้ว ข้อบัญญัติท้องถิ่นจึงมีความสำคัญในฐานะที่เป็นแหล่งที่มาของอำนาจประการหนึ่งขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และเป็นเครื่องมืออันสำคัญในการจัดทำบริการสาธารณะในท้องถิ่น การทำความเข้าใจเรื่องข้อบัญญัติท้องถิ่นจึงมีความสำคัญเป็นอันมาก เพราะข้อบัญญัติท้องถิ่นนั้นมิใช่ว่าจะตราออกใช้บังคับอย่างไรก็ได้ หากทว่าว่ามีหลักเกณฑ์หลักการในการพิจารณาอยู่ ซึ่งมีรายละเอียดตามที่กล่าวต่อไปนี้</p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>สถานะของข้อบัญญัติท้องถิ่นในระบบกฎหมาย</b></p>\r\n<p>          หากพิจารณาตามพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง  พ.ศ. 2539 มาตรา 5 และพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 3ได้บัญญัติความหมายของ “กฎ” เอาไว้ว่า</p>\r\n<p>          <i> “กฎ หมายความว่า พระราชกฤษฎีกา กฎกระทรวง ประกาศกระทรวง ข้อบัญญัติท้องถิ่น ระเบียบ ข้อบังคับ หรือบทบัญญัติอื่นที่มีผลบังคับเป็นการทั่วไปโดยไม่มุ่งหมายแก่กรณีใดหรือบุคคลใดเป็นการเฉพาะ”</i></p>\r\n<p>          จะเห็นได้ว่าคำว่า “กฎ” ในทางกฎหมายปกครองหมายความรวมถึง “ข้อบัญญัติท้องถิ่น” ด้วย ดังนั้น ข้อบัญญัติท้องถิ่นจึงมีสถานะทางกฎหมายเป็น “กฎ” ซึ่งเป็นการกระทำทางปกครองประเภทหนึ่ง มีศักดิ์และลำดับเดียวกับพระราชกฤษฎีกา กฎกระทรวงและประกาศกระทรวง อย่างไรก็ตามข้อบัญญัติท้องถิ่นอาจมีชื่อเรียกที่แตกต่างกันออกไปตามแต่ละประเภทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ตราข้อบัญญัติท้องถิ่นใช้บังคับ เช่น ข้อบัญญัติท้องถิ่นที่ออกโดยเทศบาลจะเรียกว่า “เทศบัญญัติ” ข้อบัญญัติท้องถิ่นที่ออกโดยกรุงเทพมหานคร เรียกว่า “ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร” เป็นต้น</p>\r\n<p>          ในระบบกฎหมายไทยนั้น “ข้อบัญญัติท้องถิ่น” จัดอยู่ในลำดับศักดิ์หรือลำดับชั้นกฎหมายลำดับรอง ที่ค่าต่ำกว่ากฎหมายระดับพระราชบัญญัติ (ได้แก่ พระราชบัญญัติ  พระราชกำหนดและพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ) ดังนั้น ตามหลักการกระทำทางปกครองต้องชอบด้วยกฎหมายซึ่งเรียกร้องให้องค์กรเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองจะต้องใช้อำนาจได้เฉพาะที่มีกฎหมายให้อำนาจนั้นไว้และต้องไม่ใช้อำนาจเกินกว่าที่กฎหมายกำหนด การออกข้อบัญญัติท้องถิ่นจึงจะต้องอาศัยอำนาจตามกฎหมาย ซึ่งก็คือกฎหมายระดับพระราชบัญญัตินั่นเอง ซึ่งได้แก่ พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2540 พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2528 และพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการเมืองพัทยา พ.ศ. 2542 นอกจากจะเป็นบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ให้อำนาจองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการออกข้อบัญญัติท้องถิ่นแล้ว ยังได้กำหนดขอบเขตของอำนาจหน้าที่หรือเรื่องที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะออกข้อบัญญัติท้องถิ่นมาใช้บังคับไว้อีกด้วย ซึ่งท้องถิ่นจะออกข้อบัญญัติท้องถิ่นนอกเหนือไปจากเรื่องที่กฎหมายให้อำนาจไว้ไม่ได้</p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>ประเภทของข้อบัญญัติท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>          เราอาจแบ่งประเภทข้อบัญญัติท้องถิ่นโดยพิจารณาในทางเนื้อหาได้เป็น 3 ประเภทใหญ่  ได้แก่</p>\r\n<p>          <b>1. ข้อบัญญัติท้องถิ่นอันเป็นอำนาจทั่วไป</b></p>\r\n<p>          ข้อบัญญัติท้องถิ่นอันเป็นอำนาจทั่วไปจะเป็นข้อบัญญัติท้องถิ่นที่เป็นเครื่องมือในการจัดทำบริการสาธารณะที่โอนภาระหน้าที่อันเกี่ยวกับท้องถิ่นนั้น ๆ โดยเฉพาะ โดยเป็นไปเพื่อตอบสนองความต้องการของประชาชนภายในท้องถิ่นของตนเองได้ นอกจากนี้ข้อบัญญัติท้องถิ่นอันเป็นอำนาจทั่วไปจะต้องเป็นข้อบัญญัติท้องถิ่นที่กำหนดให้มีการดำเนินการจัดทำบริการสาธารณะในลักษณะกิจการที่ใกล้ชิดกับประชาชนในท้องที่นั้น ๆ เช่น ตลาด การกำจัดขยะ การจัดหาน้ำสะอาด เป็นต้น ทั้งนี้พระราชบัญญัติจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทุกฉบับจะกำหนดอำนาจในการออกข้อบัญญัติท้องถิ่นเพื่อปฏิบัติการตามอำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ด้วยเหตุนี้ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจึงสามารถออกข้อบัญญัติท้องถิ่นเป็นอำนาจทั่วไปได้โดยวิธีนี้นี่เอง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftn1\"><sup>[1]</sup></a></p>\r\n<p> </p>\r\n<p>          <b>2. ข้อบัญญัติท้องถิ่นชั่วคราวหรือฉุกเฉิน</b></p>\r\n<p>          ในกรณีที่มีเหตุฉุกเฉินในระหว่างที่ไม่มีสภาท้องถิ่นหรือมีแต่ไม่สามารถเรียกประชุมได้ทันท่วงที พระราชบัญญัติองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นได้กำหนดให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นบางรูปแบบให้สามารถออกข้อบัญญัติท้องถิ่นชั่วคราวได้ ซึ่งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นดังกล่าว ได้แก่ องค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาล และกรุงเทพมหานคร เท่านั้น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftn2\">[2]</a></p>\r\n<p>          <b>พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2540</b> มาตรา 57 บัญญัติว่า</p>\r\n<p>           “<i>ในกรณีฉุกเฉินซึ่งเรียกประชุมสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดให้ทันท่วงทีมิได้ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอาจออกข้อบัญญัติชั่วคราวที่มิใช่ข้อบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปีหรือข้อบัญญัติงบประมาณรายจ่ายเพิ่มเติมได้เมื่อได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการสามัญประจำสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดและเมื่อได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนจังหวัดแล้วให้ใช้บังคับได้”</i></p>\r\n<p>          <b>พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496</b> มาตรา 64  บัญญัติว่า</p>\r\n<p>           “<i>ในกรณีฉุกเฉินซึ่งจะเรียกประชุมสภาเทศบาลให้ทันท่วงทีมิได้ คณะเทศมนตรีอาจออกเทศบัญญัติชั่วคราวได้เมื่อได้รับอนุมัติจากผู้ว่าราชการจังหวัด และเมื่อได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยที่สำนักงานเทศบาลแล้ว ก็ให้ใช้บังคับได้”</i></p>\r\n<p><b>พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร</b> <b>พ.ศ. 2528</b> มาตรา 108</p>\r\n<p>บัญญัติว่า</p>\r\n<p>           “<i>ในระหว่างที่ไม่มีสภากรุงเทพมหานคร หรือในกรณีฉุกเฉินที่มีความจำเป็นรีบด่วนในอันจะรักษาความปลอดภัยสาธารณะหรือป้องปัดภัยพิบัติสาธารณะและจะเรียกประชุมสภา กรุงเทพมหานครให้ทันท่วงทีมิได้ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจะออกข้อกำหนดกรุงเทพมหานครให้ใช้บังคับดังเช่นข้อบัญญัติ และเมื่อประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ ใช้บังคับได้</i>”</p>\r\n<p>          มีข้อสังเกตว่า สำหรับองค์การบริหารส่วนจังหวัดและเทศบาลนั้น การออกข้อบัญญัติท้องถิ่นชั่วคราวนั้นหมายเฉพาะกรณีที่ไม่สามารถเรียกประชุมสภาท้องถิ่นได้อย่างทันท่วงทีเท่านั้น มิได้กินความไปถึงกรณีไม่มีสภาท้องถิ่นด้วย ซึ่งแตกต่างจากกรุงเทพมหานครที่สามารถออกข้อบัญญัติชั่วคราวได้แม้ในกรณีที่ไม่มีสภาท้องถิ่นก็ตาม โดยคณะกรรมการกฤษฎีกาเคยวินิจฉัยเอาไว้ว่า การออกเทศบัญญัติชั่วคราวทำได้เฉพาะในกรณีที่เรียกประชุมสภาเทศบาลให้ทันท่วงทีไม่ได้เท่านั้น กรณีดังกล่าวไม่ได้หมายความรวมถึงกรณีไม่มีสภาเทศบาลด้วย เพราะบทบัญญัติในกฎหมายว่าด้วยเทศบาลได้กำหนดบังคับให้นำเทศบัญญ<u>ั</u>ติชั่วคราวนั้นเสนอต่อสภาเทศบาลในการประชุมคราวต่อไปเพื่ออนุมัติหรือไม่อนุมัติ ดังนั้น ในขณะที่ไม่มีสภาเทศบาล คณะเทศมนตรีจึงไม่สามารถใช้อำนาจออกเทศบัญญัติชั่วคราวได้<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftn3\">[3]</a></p>\r\n<p>          ภายหลังจากที่มาการประกาศใช้ข้อบัญญัติท้องถิ่นชั่วคราวแล้วนั้น กฎหมายกำหนดให้นำข้อบัญญัติท้องถิ่นดังกล่าวเข้าสู่การพิจารณาของสภาท้องถิ่นในการประชุมคราวถัดไปด้วย หากผลการพิจารณาของสภาท้องถิ่นไม่เห็นชอบด้วยกับการออกข้อบัญญัติท้องถิ่นชั่วคราวจะส่งผลให้ข้อบัญญัติท้องท้องถิ่นดังกล่าวสิ้นผลการใช้บังคับ ซึ่งวิธีการดังกล่าวนี้คล้ายคลึงกับการพิจารณาพระราชกำหนดที่ประกาศใช้โดยฝ่ายบริหาร</p>\r\n<p>          <b>3. ข้อบัญญัติท้องถิ่นเกี่ยวกับการเงิน การคลัง และการพาณิชย์</b></p>\r\n<p>          ข้อบัญญัติท้องถิ่นเกี่ยวกับงบประมาณ  การคลัง และการพาณิชย์จะเป็นข้อบัญญัติท้องถิ่นที่เกี่ยวกับรายรับ รายจ่าย และวิธีการใช้จ่ายเงินงบประมาณ ตลอดจนแหล่งรายได้ วิธีการหา หรือจัดเก็บรายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftn4\">[4]</a> โดยสาระสำคัญเกี่ยวกับการคลังขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542 และกฎหมายจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทุกรูปแบบ<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftn5\">[5]</a></p>\r\n<p>                   </p>\r\n<p><b>เงื่อนไขการออกข้อบัญญัติท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>          เงื่อนไขในการออกข้อบัญญัติท้องถิ่นสามารถแบ่งได้เป็นสองประเภท คือ เงื่อนไขในทางรูปแบบ และเงื่อนไขในทางเนื้อหา</p>\r\n<p>          <b>1. เงื่อนไขในทางรูปแบบ</b></p>\r\n<p>          เงื่อนไขในทางรูปแบบ เรียกร้องให้การออกข้อบัญญัติท้องถิ่นจะต้องกระทำโดยครบถ้วนตามแบบพิธีนับตั้งแต่ผู้มีสิทธิเสนอ ผู้มีอำนาจพิจารณา และผู้มีอำนาจให้ความเห็นชอบก่อนประกาศใช้โดยมีรายละเอียดดังนี้</p>\r\n<p>                    1.1 ผู้มีสิทธิเสนอร่างข้อบัญญัติท้องถิ่นได้แก่บุคคล 3 ประเภท คือ สมาชิกสภาท้องถิ่น ผู้บริหารหรือคณะผู้บริหารท้องถิ่น และราษฎรผู้มีสิทธิเลือกตั้งในองค์กรปกครองส่วนทั้งถิ่นจำนวนไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้งในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้นทั้งหมดมีสิทธิเข้าชื่อร้องขอต่อประธานสภาท้องถิ่นเพื่อให้สภาท้องถิ่นพิจารราออกข้อบัญญัติท้องถิ่นได้<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftn6\">[6]</a>  </p>\r\n<p>                    1.2 ผู้มีอำนาจในการพิจารณาข้อบัญญัติท้องถิ่นโดยทั่วไปแล้วนั้นการออกข้อบัญญัติท้องถิ่นเป็นอำนาจหน้าที่ของสภาท้องถิ่นแต่ละแห่ง เว้นแต่ในกรณีการออกข้อบัญญัติท้องถิ่นชั่วคราวที่กฎหมายให้อำนาจผู้บริหารท้องถิ่นหรือคณะผู้บริหารท้องถิ่นมีอำนาจหน้าที่การออกได้ อย่างไรก็ตามในทางปฏิบัติแล้วการตราหรือออกข้อบัญญัติท้องถิ่นของสภาท้องถิ่นมักทำตามข้อเสนอของผู้บริหารท้องถิ่น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftn7\">[7]</a> ทั้งนี้อาจเป็นเพราะ ผู้บริหารท้องถิ่นเป็นฝ่ายบริหารที่ทราบความต้องการ หรือกำหยดวางนโยบายเกี่ยวกับการจัดทำบริการสาธารณะจึงทราบดีว่ามีความจำเป็นต้องออกข้อบัญญัติท้องถิ่นในเรื่องใดบ้างเพื่อมาสนับสนุน หรือเป็นเครื่องมือในทางกฎหมายที่สำคัญในการบริหารท้องถิ่นนั้น ๆ  </p>\r\n<p>                    1.3  การพิจารณาร่างข้อบัญญัติท้องถิ่น ต้องเป็นไปตามที่กำหนดในกฎหมายจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทุกรูปแบบ กล่าวคือ ภายหลังจากที่มีการเสนอร่างข้อบัญญัติท้องถิ่นเข้าสู่การพิจารณาของสภาท้องถิ่นแล้ว สภาท้องถิ่นแต่ละประเภทจะต้องดำเนินการพิจารณาร่างข้อบัญญัตินั้นโดยวิธีการที่บัญญัติไว้ในกฎหมายจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบนั้น ๆ <a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftn8\">[8]</a></p>\r\n<p>                    1.4 ภายหลังจากที่สภาท้องถิ่นให้ความเห็นชอบครบถ้วนและถูกต้องตามขั้นตอนวิธีการที่บัญญัติไว้ในกฎหมายแล้ว องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นยังไม่สามารถที่จะประกาศใช้ข้อบัญญัติท้องถิ่นได้จนกว่าจะได้รับความเห็นชอบจากผู้กำกับดูแลตามที่กฎหมายกำหนดเสียก่อนโดยมีรายละเอียดตามตารางดังนี้</p>\r\n<table border=\"1\" width=\"782\" cellspacing=\"0\" cellpadding=\"0\">\r\n<tbody>\r\n<tr>\r\n<td>\r\n<p><b>องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</b></p>\r\n</td>\r\n<td>\r\n<p><b>ข้อบัญญัติท้องถิ่น</b></p>\r\n</td>\r\n<td>\r\n<p><b>ผู้มีอำนาจกำกับดูแล</b></p>\r\n</td>\r\n</tr>\r\n<tr>\r\n<td>\r\n<p>องค์การบริหารส่วนจังหวัด</p>\r\n</td>\r\n<td>\r\n<p>ข้อบัญญัติจังหวัด</p>\r\n</td>\r\n<td>\r\n<p>ผู้ว่าราชการจังหวัด</p>\r\n</td>\r\n</tr>\r\n<tr>\r\n<td>\r\n<p>เทศบาล</p>\r\n</td>\r\n<td>\r\n<p>เทศบัญญัติ</p>\r\n</td>\r\n<td>\r\n<p>ผู้ว่าราชการจังหวัด</p>\r\n</td>\r\n</tr>\r\n<tr>\r\n<td>\r\n<p>องค์การบริหารส่วนตำบล</p>\r\n</td>\r\n<td>\r\n<p>ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบล</p>\r\n</td>\r\n<td>\r\n<p>นายอำเภอ</p>\r\n</td>\r\n</tr>\r\n<tr>\r\n<td>\r\n<p>เมืองพัทยา</p>\r\n</td>\r\n<td>\r\n<p>ข้อบัญญัติเมืองพัทยา</p>\r\n</td>\r\n<td>\r\n<p>ผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรี</p>\r\n</td>\r\n</tr>\r\n<tr>\r\n<td>\r\n<p>กรุงเทพมหานคร</p>\r\n</td>\r\n<td>\r\n<p>ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร</p>\r\n</td>\r\n<td>\r\n<p>ไม่มี</p>\r\n</td>\r\n</tr>\r\n</tbody>\r\n</table>\r\n<p> </p>\r\n<p>          ข้อสังเกตว่ากรุงเทพมหานคร เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นองค์กรเดียวที่ไม่มีผู้ให้ความเห็นชอบในการประกาศใช้ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร ทั้งนั้นอาจเนื่องด้วยกรุงเทพมหานครแม้จะมีฐานะเป็นองค์กรปกครองครองส่วนท้องถิ่นแบบพิเศษ แต่กรุงเทพเทพมหานครก็มีฐานะเป็น “เมืองหลวง” และเป็น “มหานคร” ที่มีจำนวนประชากรหนาแน่น เป็นที่ตั้งของศูนย์กลางราชการส่วนกลางที่มีอำนาจวินิจฉัยสั่งการงานบริหารราชการแผ่นดิน การบริหารจัดการความซับซ้อนดังกล่าวนี้ประกอบกับการจัดรูปแบบการบริหารราชการแผ่นดินที่ผู้ว่ากรุงเทพมหานครเป็นองค์กรบริหารกรุงเทพมหานครสูงสุด ทำให้ในหลายกรณีกฎหมายออกแบบอำนาจหน้าที่และขั้นตอนแตกต่างไปจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแบบอื่น ๆ เพื่อความสะดวกและคล่องตัวในการบริหารจัดการนั่นเอง</p>\r\n<p>          <b>2. เงื่อนไขในทางเนื้อหา</b></p>\r\n<p>                    2.1 การออกข้อบัญญัติท้องถิ่นององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะต้องเป็นเรื่องที่กฎหมายได้มอบอำนาจให้ออกได้ เช่น บทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ กฎหมายจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น ๆ พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542 และรวมถึงกฎหมายในระดับพระราชบัญญัติอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องด้วย หากองค์ปกครองส่วนท้องถิ่นออกข้อบัญญัติท้องถิ่นโดยปราศจากอำนาจตามกฎหมาย ข้อบัญญัติท้องถิ่นดังกล่าวย่อมมิชอบด้วยกฎหมายและอาจถูกยกเลิกเพิกถอน</p>\r\n<p>                    2.2 ข้อบัญญัติท้องถิ่นมีลักษณะเป็น “กฎในทางปกครอง” อันมีลักษณะ “นามธรรม-ทั่วไป” กล่าวคือ ใช้บังคับเป็นการทั่วไปไม่เจาะจงตัวบุคคล และไม่เจาะจงกรณีใดเป็นการเฉพาะ ดังนั้นสภาท้องถิ่นไม่อาจออกข้อบัญญัติท้องถิ่นให้มีผลใช้บังคับแก่บุคคลใดบุคคลหนึ่งเป็นการเฉพาะได้       </p>\r\n<p>          อนึ่ง สมควรกล่าวด้วยว่า การที่ข้อบัญญัติท้องถิ่นมีสถานะเป็น “กฎ” ในระบบกฎหมายซึ่งมีฐานะเป็นกฎหมายลำดับรอง ด้วยเหตุดังกล่าวนี้สภาท้องถิ่นไม่อาจออกข้อบัญญัติท้องถิ่นที่มีลักษณะเป็นการ “กำหนดความผิด” ขึ้นใหม่ได้ จะกระทำได้ก็แต่เพียงการกำหนดรายละเอียดหรือระวางโทษเท่านั้น เนื่องจากโดยหลักทั่วไปการกำหนดความผิดนั้นจะกระทำได้ก็แต่โดยกฎหมายที่มีลำดับศักดิ์เทียบเท่าหรือสูงกว่าพระราชบัญญัติเท่านั้น</p>\r\n<p>                    2.3 องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเกิดขึ้นจาก “หลักการกระจายอำนาจในเชิงพื้นที่ (Décentralisation territoriale) เป็นการกระจายอำนาจปกครองโดยมีพื้นที่เป็นวัตถุในการรองรับอำนาจ ดังนั้น ในแต่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นย่อมที่จะมีอำนาจบริหารจัดการเฉพาะแต่ในพื้นที่ที่ตนได้รับการกระจายอำนาจมาเท่านั้น ถึงแม้ว่าข้อบัญญัติท้องถิ่นจะมีลักษณะเป็นกฎที่ใช้บังคับได้โดยทั่วไป แต่ทว่ายังคงมีข้อจำกัดในทางพื้นที่ โดยข้อบัญญัติท้องถิ่นในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหนึ่งไม่อาจใช้บังคับขยายไปยังเขตพื้นที่ของอีกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหนึ่งได้ เว้นแต่เป็นความร่วมมือระหว่างท้องถิ่นซึ่งมีขั้นตอนและวิธีการต่างหากตามที่กฎหมายกำหนด</p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>การควบคุมความชอบด้วยกฎหมายของข้อบัญญัติท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>          อาจจำแนกการควบคุมความชอบด้วยกฎหมายของข้อบัญญัติท้องถิ่นได้ดังนี้</p>\r\n<p>          <b>1. การควบคุมก่อนใช้บังคับ</b></p>\r\n<p>          การควบคุมก่อนประกาศใช้ข้อบัญญัติท้องถิ่นจะเป็นการควบคุมในลักษณะภายในฝ่ายปกครองแบบหนึ่งอันเกิดจากอำนาจกำกับดูแลที่รัฐมีต่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น โดยกฎหมายกำหนดให้ก่อนการประกาศใช้ข้อบัญญัติท้องถิ่นจะต้องรับความเห็นชอบจากผู้กำกับดูแลเสียก่อน ซึ่งได้กล่าวไว้แล้วในหัวข้อก่อนหน้า</p>\r\n<p>          การควบคุมข้อบัญญัติท้องถิ่นด้วยวิธีนี้ ผู้ให้ความเห็นชอบจะต้องตรวจสอบดูว่า “รูปแบบ” ของการออกข้อบัญญัติท้องถิ่นนั้นเป็นไปโดยชอบด้วยกระบวนการหรือขั้นตอนตามที่กฎหมายกำหนดไว้หรือไม่ และนอกจากนี้ ก็ยังจะต้องตรวจสอบเนื้อหาของข้อบัญญัติท้อง ถิ่นนั้นว่า มีเนื้อความที่ขัดหรือแย้งกับกฎหมายอื่นใดหรือไม่ หรือเรื่องดังกล่าวอยู่ในอำนาจในการออกข้อบัญญัติขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้นหรือไม่<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftn9\">[9]</a></p>\r\n<p>          <b>2. การควบคุมหลังใช้บังคับ</b></p>\r\n<p>          ตามที่ได้กล่าวไว้แล้วในข้างต้นว่า ข้อบัญญัติท้องถิ่นมีสถานะในระบบกฎหมายเป็น “กฎ” หรือ “กฎหมายลำดับรอง” การควบคุมความชอบด้วยกฎหมายจึงมีลักษณะเช่นเดียวกับการควบคุมกฎทางปกครอง เมื่อพิจารณาตามความในพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 9 (1) ซึ่งบัญญัติเกี่ยวกับเขตอำนาจศาลปกครองเอาไว้ว่า</p>\r\n<p>          <i> “ศาลปกครองมีอำนาจพิจารณาพิพากษาหรือมีคำสั่งในเรื่องดังต่อไปนี้</i></p>\r\n<p><i>                    (1) คดีพิพาทเกี่ยวกับการที่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายไม่ว่าจะเป็นการออกกฎ คำสั่งหรือการกระทำอื่นใดเนื่องจากกระทำโดยไม่มีอำนาจหรือนอกเหนืออำนาจหน้าที่หรือไม่ถูกต้องตามกฎหมาย หรือโดยไม่ถูกต้องตามรูปแบบขั้นตอน หรือวิธีการอันเป็นสาระสำคัญที่กำหนดไว้สำหรับการกระทำนั้นหรือโดยไม่สุจริตหรือมีลักษณะเป็นการเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม หรือมีลักษณะเป็นการสร้างขั้นตอนโดยไม่จำเป็นหรือสร้างภาระให้เกิดกับประชาชนเกินสมควร หรือเป็นการใช้ดุลพินิจโดยมิชอบ”</i></p>\r\n<p>          ดังนั้นศาล จะเป็นองค์กรผู้ทำหน้าที่ในการตรวจสอบและควบคุมความชอบด้วยกฎหมายของข้อบัญญัติท้องถิ่น โดยผู้ที่ริเริ่มฟ้องคดีปกครองเกี่ยวกับความชอบด้วยกฎหมายของข้อบัญญัติท้องถิ่นอาจเป็นเดือดร้อนเสียหายหรืออาจจะเดือดร้อนเสียหายจากข้อบัญญัติท้องถิ่นนั้น ๆ หรือที่เรียกว่าถูกระทบสิทธินั่นเอง นอกจากนี้กรณีที่ผู้ตรวจการแผ่นดินเห็นว่าข้อบัญญัติท้องถิ่นใดไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญให้มีสิทธิเสนอเรื่องพร้อมความเห็นต่อศาลปกครองได้  และเมื่อพบว่าข้อบัญญัติท้องถิ่นไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลปกครองสามารถวินิจฉัยยกเลิกเพิกถอนข้อบัญญัติท้องถิ่นได้ ทั้งนี้ตามความในพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 72 (1)<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftn10\">[10]</a></p>\r\n<p>          อนึ่ง ในประเทศอังกฤษนั้น องค์กรที่ทำหน้าที่ควบคุมคามชอบด้วยกฎหมายของข้อบัญญัติท้องถิ่น (byelaws) คือ The Department for Communities and Local Government (DCLG) โดยจะพิจารณาจากเงื่อนไข 5 ประการคือ<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftn11\">[11]</a></p>\r\n<p>          หนึ่ง การตราข้อบัญญัติท้องถิ่นจะต้องเป็นเรื่องที่อยู่ในขอบอำนาจ (intra vires) ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น ๆ</p>\r\n<p>          สอง ข้อบัญญัติท้องถิ่นจะต้องไม่ซ้ำซ้อน ขัดหรือแย้งกับกฎหมายทั่วไป (general law) ข้อบัญญัติท้องถิ่นอื่นที่ใช้บังคับอยู่ หรือพระราชบัญญัติที่เกี่ยวกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (local Act) หรือคอมมอน ลอว์</p>\r\n<p>          สาม ข้อบัญญัติท้องถิ่นจะต้องไม่ไปกำหนดฐานความผิดแก่บุคคล และต้องไม่กำหนดระวางโทษเป็นผลร้ายแก่บุคคลเกินพอสมควรกว่าเหตุ</p>\r\n<p>          สี่ ข้อบัญญัติท้องถิ่นต้องมีเนื้อหาหรือประเด็นที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับท้องถิ่นนั้น ๆ มิใช่เรื่องหรือประเด็นทั่วไปในระดับชาติ</p>\r\n<p>          ห้า ข้อบัญญัติท้องถิ่นต้องไม่ขัดหรือแย้งกับนโยบายของรัฐบาล</p>\r\n<p>          จะเห็นได้ว่ามีหลักเกณฑ์บางประการที่คล้ายกับเงื่อนไขในการออกข้อบัญญัติท้องถิ่นขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในประเทศไทย</p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>บรรณานุกรม</b></p>\r\n<p>นันทวัฒน์  บรมานันท์. <i>การปกครองส่วนท้องถิ่น</i>. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพ: วิญญูชน, 2552.</p>\r\n<p>สมคิด เลิศไพฑูรย์. <i>กฎหมายการปกครองท้องถิ่น</i>. กรุงเทพมหานคร: บริษัท เอ็กซเปอร์เน็ท จำกัด, 2550.</p>\r\n<p>Department for Communities and Local Government, \"Local government legislation: Byelaws,\", September 18, 2012, accessed July 25, 2016, <a class=\"external free\" href=\"https://www.gov.uk/guidance/local-\" rel=\"nofollow\">https://www.gov.uk/guidance/local-</a></p>\r\n<div><b>อ้างอิง</b>\r\n<div id=\"ftn1\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftnref1\"><sup>[1]</sup></a> สมคิด  เลิศไพฑูรย์, <i>กฎหมายการปกครองท้องถิ่น</i> (กรุงเทพมหานคร: บริษัท เอ็กซเปอร์เน็ท จำกัด, 2550), น.424.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn2\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftnref2\">[2]</a> สมคิด  เลิศไพฑูรย์, <i>เพิ่งอ้าง</i>, น. 425.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn3\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftnref3\">[3]</a> สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา, ความเห็นของคณะกรรมการกฤษฎีกาตามบันทึก เรื่อง หารือการออกเทศบัญญัติชั่วคราวและการแต่งตั้งคณะเทศมนตรีชั่วคราว (เรื่องเสร็จที่ 433/2523) อ้างถึงใน นันทวัฒน์  บรมานันท์, <i>การปกครองส่วนท้องถิ่น</i>, พิมพ์ครั้งที่ 5 (กรุงเทพ: วิญญูชน, 2552), น. 180,</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn4\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftnref4\">[4]</a> สมคิด  เลิศไพฑูรย์, อ้างแล้ว เชิงอรรถที่ 1, น. 426.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn5\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftnref5\">[5]</a> นันทวัฒน์  บรมานันท์, อ้างแล้ว เชิงอรรถที่ 3, น. 181.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn6\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftnref6\">[6]</a> นันทวัฒน์  บรมานันท์, <i>อ้างแล้ว เชิงอรรถที่\'<b>3</b></i><b>, น. 168.</b></p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn7\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftnref7\">[7]</a> สมคิด  เลิศไพฑูรย์, <i>อ้างแล้ว เชิงอรรถที่\'<b>1</b></i><b> ,น. 81.</b></p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn8\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftnref8\">[8]</a> นันทวัฒน์  บรมานันท์, เพิ่งอ้าง, น. 168.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn9\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftnref9\">[9]</a> นันทวัฒน์  บรมานันท์, <i>อ้างแล้ว เชิงอรรถที่ \'<b>3</b></i><b>, น. 184.</b></p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn10\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftnref10\">[10]</a> พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 72 (1) บัญญัติว่า</p>\r\n<p><i>“ในการพิพากษาคดี ศาลปกครองมีอำนาจกำหนดคำบังคับอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้</i></p>\r\n<p><i> (1) สั่งให้เพิกถอนกฎหรือคำสั่งหรือสั่งห้ามการกระทำทั้งหมดหรือบางส่วนในกรณีที่มีการฟ้องว่าหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายตามมาตรา 9 วรรคหนึ่ง (1)”</i></p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn11\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_(%E0%B8%9C%E0%B8%A8.%E0%B8%94%E0%B8%A3.%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9E%E0%B8%A5_%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B9%8C_%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9%E0%B8%98%E0%B8%A3)#_ftnref11\">[11]</a> Department for Communities and Local Government, \"Local government legislation: Byelaws,\", September 18, 2012, accessed July 25, 2016, <a class=\"external free\" href=\"https://www.gov.uk/guidance/local-government-legislation-byelaws\" rel=\"nofollow\">https://www.gov.uk/guidance/local-government-legislation-byelaws</a>.</p>\r\n<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><strong>ขอบคุณข้อมูลจาก</strong><strong> </strong><strong>สถาบันพระปกเกล้า</strong><strong> </strong><strong>http://wiki.kpi.ac.th/index.php</strong></p>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>', '', 1, 21, '2017-12-15 04:06:13', 56, '', '2017-12-18 03:01:34', 56, 0, '0000-00-00 00:00:00', '2017-12-15 04:06:13', '0000-00-00 00:00:00', '{\"image_intro\":\"\",\"float_intro\":\"\",\"image_intro_alt\":\"\",\"image_intro_caption\":\"\",\"image_fulltext\":\"\",\"float_fulltext\":\"\",\"image_fulltext_alt\":\"\",\"image_fulltext_caption\":\"\"}', '{\"urla\":false,\"urlatext\":\"\",\"targeta\":\"\",\"urlb\":false,\"urlbtext\":\"\",\"targetb\":\"\",\"urlc\":false,\"urlctext\":\"\",\"targetc\":\"\"}', '{\"article_layout\":\"\",\"show_title\":\"\",\"link_titles\":\"\",\"show_tags\":\"\",\"show_intro\":\"\",\"info_block_position\":\"\",\"info_block_show_title\":\"\",\"show_category\":\"\",\"link_category\":\"\",\"show_parent_category\":\"\",\"link_parent_category\":\"\",\"show_associations\":\"\",\"show_author\":\"\",\"link_author\":\"\",\"show_create_date\":\"\",\"show_modify_date\":\"\",\"show_publish_date\":\"\",\"show_item_navigation\":\"\",\"show_icons\":\"\",\"show_print_icon\":\"\",\"show_email_icon\":\"\",\"show_vote\":\"\",\"show_hits\":\"\",\"show_noauth\":\"\",\"urls_position\":\"\",\"alternative_readmore\":\"\",\"article_page_title\":\"\",\"show_publishing_options\":\"\",\"show_article_options\":\"\",\"show_urls_images_backend\":\"\",\"show_urls_images_frontend\":\"\"}', 2, 7, '', '', 1, 21, '{\"robots\":\"\",\"author\":\"\",\"rights\":\"\",\"xreference\":\"\"}', 0, '*', '');
INSERT INTO `avcyt_content` (`id`, `asset_id`, `title`, `alias`, `introtext`, `fulltext`, `state`, `catid`, `created`, `created_by`, `created_by_alias`, `modified`, `modified_by`, `checked_out`, `checked_out_time`, `publish_up`, `publish_down`, `images`, `urls`, `attribs`, `version`, `ordering`, `metakey`, `metadesc`, `access`, `hits`, `metadata`, `featured`, `language`, `xreference`) VALUES
(40, 119, 'นักการเมืองท้องถิ่น', 'q9', '<h1 class=\"firstHeading\" style=\"text-align: center;\"> </h1>\r\n<div id=\"bodyContent\">\r\n<div id=\"mw-content-text\" class=\"mw-content-ltr\" dir=\"ltr\" lang=\"th\">\r\n<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>เรียบเรียงโดย</b>  <b>ผศ.ดร. ณัฐพล  ใจจริง</b></p>\r\n<p><b>ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ</b> รศ.ดร.ปธาน สุวรรณมงคล</p>\r\n<hr />\r\n<p><b>บทนำ</b></p>\r\n<p>          การปกครองท้องถิ่นคือการปกครองที่รัฐกลางหรือส่วนกลางได้กระจายอำนาจไปให้หน่วยการปกครองท้องถิ่น ซึ่งเป็นองค์กรที่มีสิทธิตามกฎหมาย มีพื้นที่ และประชากรเป็นของตนเอง ประการสำคัญองค์กรดังกล่าวจะต้องมีอำนาจอิสระ (Autonomy) ในการปฏิบัติอย่างเหมาะสม มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ประชาชนในท้องถิ่นได้เข้ามามีส่วนร่วมในการปกครองตนเอง ตามเจตนารมณ์ของการปกครองในระบบประชาธิปไตย<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn1\">[1]</a>การปกครองส่วนท้องถิ่นจึงเป็นพื้นที่ทางการเมืองที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการฝึกฝนให้ประชาชนมีความรู้ความเข้าใจในกิจการบ้านเมืองที่สามารถพัฒนาต่อไปเป็นพลเมืองที่แข็งขันของประเทศชาติได้<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn2\">[2]</a>อีกทั้งการปกครองส่วนท้องถิ่นจะเป็นการฝึกฝนความเป็นพลเมืองในสังคมประชาธิปไตยเพราะการเมืองท้องถิ่นนั้นมีบรรยากาศที่เอื้อต่อการเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมสาธารณะ<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn3\">[3]</a>โดยตัวแสดงทางการเมืองท้องถิ่นที่มีบทบาทหลัก มีทั้งที่อยู่ในภาคการเมืองคือผู้บริหารและสมาชิกสภาท้องถิ่น ภาคราชการส่วนท้องถิ่น คือพนักงานและหน่วยปฏิบัติการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และภาคประชาสังคมเช่นผู้นำชุมชนหรือบุคคลที่ได้รับการเคารพยกย่องจากสมาชิกชุมชน </p>\r\n<p>นับแต่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2540 เป็นต้นมา เป็นผลให้มีการตราพระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2542 นับเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญต่อการเมืองท้องถิ่น และต่อมามีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2550 ก็ได้เพิ่มอำนาจให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมากขึ้นเป็นลำดับ<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn4\">[4]</a>ดังนั้น ผลจากการกระจายอำนาจของส่วนกลางที่ผ่านมา ส่งผลให้ท้องถิ่นแต่ละแห่งมีลักษณะของการจัดการปกครองที่มีตัวแทนมาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตย ทำให้การเมืองเรื่องการเลือกตั้งขยายไปสู่การเมืองระดับท้องถิ่นมากขึ้น ประชาชนทั้งในเมืองและในชนบทต่างเกี่ยวพันกับการเลือกตั้ง และเป็นการเปิดโอกาสให้ผู้นำชุมชนในระดับต่างๆ ได้มีโอกาสเข้าสู่การแข่งขันตามระบอบประชาธิปไตยทำให้อำนาจรัฐเปลี่ยนมือจากข้าราชการส่วนกลางที่ถือครองอำนาจมายาวนานไปสู่นักการเมืองท้องถิ่นทำให้เกิดการแข่งขันกันเพื่อเข้าชิงตำแหน่งในองค์กรปกครองท้องถิ่นที่เข้มข้นและรุนแรงยิ่งขึ้น <a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn5\">[5]</a>อีกทั้งการที่ส่วนกลางถ่ายโอนภารกิจต่างๆสู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพิ่มขึ้นก็ส่งผลให้การเมืองท้องถิ่นมีความตื่นตัวมากขึ้นอย่างรวดเร็วและทำให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเคลื่อนเข้าสู่การเป็นศูนย์กลางของระบบการเมืองท้องถิ่นในระดับที่เข้มข้นมากขึ้น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn6\">[6]</a></p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>ความหมายของนักการเมืองและนักการเมืองท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>          คำว่า “นักการเมือง” (politician) มาจากคำว่า “การเมือง” (politics) ซึ่งมาจากภาษากรีก คือคำว่า polis แปลว่าเมืองหรือนคร ตามประวัติศาสตร์การปกครองของกรีกในสมัยโบราณนั้นเมืองหรือนครนั้นมีฐานะเป็นรัฐ (state) หรือที่เรียกว่านครรัฐ เช่น นครรัฐเอเธนส์ นครรัฐสปาร์ตา เมืองหรือนครในสมัยโบราณจึงกลายมาเป็น “รัฐ” ตามความหมายในปัจจุบัน ในนครรัฐเอเธนส์ ถือว่าสังคมคือการเมืองประชาชนทั้งหมดในฐานะที่มีส่วนร่วมในกิจการของรัฐก็คือนักการเมือง และบุคคลที่มีหน้าที่ความรับผิดชอบในการอำนวยการปกครองของรัฐหรือเมืองก็คือประชาชนที่เกี่ยวข้องกับการเมืองมากกว่าคนอื่นๆ<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn7\">[7]</a></p>\r\n<p>          ภายใต้ความเป็นรัฐสมัยใหม่ มีบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการเมืองที่หลากหลาย ซึ่งสามารถแบ่งออกเป็น 4 ประเภทสำคัญ ตามลักษณะของการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการเมือง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn8\">[8]</a> ประเภทแรกคือ ผู้ที่ไม่สนใจการเมือง มักเป็นคนส่วนใหญ่ของประเทศที่กำลังพัฒนา ไม่สนใจเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการเมืองหรือกระบวนการทางการเมือง เช่น ไม่ไปเลือกตั้ง ไม่สนใจเป็นสมาชิกพรรคการเมืองหรือลงรับสมัครเลือกตั้ง ไม่สนใจเรื่องราวต่างๆ ทางการเมือง ประเภทที่สอง ผู้สนใจทางการเมือง เป็นบุคคลที่สนใจเรื่องราวต่างข่าวสารทางการเมืองและอาจเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจในการดำเนินกิจการของรัฐ รู้ถึงความสำคัญของตัดสินใจของสถาบันทางการเมือง แต่ยังไม่ถึงระดับที่จะลงรับสมัครเลือกตั้ง ประเภทที่สาม ผู้แสวงหาอำนาจและผู้นำ ในสังคมการเมืองหนึ่งๆ มีบุคคลบางคนพยายามแสวงหาอำนาจมากกว่าคนอื่นๆ ซึ่งทำให้เขามีอำนาจหรืออิทธิพลทางการเมืองมากกว่า บุคคลเหล่านี้จะพยายามแสวงหาอิทธิพลเพื่อผลทางด้านนโยบาย ระเบียบข้อบังคับ และการตัดสินใจในการบังคับใช้กฎหมาย การแสวงหาอำนาจก็เพื่อประโยชน์ทางการเมือง การคุ้มครองผลประโยชน์ประชาชน หรือผลประโยชน์ของตัวเองและพวกพ้องตัวเอง ประเภทสุดท้าย ผู้ทรงอำนาจทางการเมือง หมายถึงบุคคลที่มีทรัพยากรทางการเมืองหรือเป็นผู้ใช้อำนาจทางการเมือง อันเนื่องมาจากความแตกต่างของสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยให้แก่บุคคลเหล่านี้มากกว่าบุคคลโดยทั่วไปในระบบการเมือง เมื่อพิจารณาบุคคลทั้ง 4 ประเภทจึงพบได้ว่านักการเมืองในความหมายทั่วไปคือผู้แสวงหาอำนาจและผู้นำนักการเมืองจึงเป็นกลุ่มบุคคลซึ่งมีอำนาจในสังคมใดสังคมหนึ่งโดยมีตำแหน่งหน้าที่สำคัญและมีชื่อเสียงอาจรวมถึงบุคคลหลายอาชีพด้วยกันเป็นบุคคลที่มีตำแหน่งสูงมีอำนาจหน้าที่ราชการซึ่งเป็นบุคคลส่วนน้อยในสังคมและเป็นผู้ควบคุมทรัพย์สินส่วนใหญ่หรือมีสถานภาพสังคมในระดับสูงหรือเป็นผู้มีอิทธิพลไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมในกระบวนการตัดสินใจที่ผลต่อสมาชิกในสังคม</p>\r\n<p>          สำหรับความหมายของนักการเมืองท้องถิ่น เมื่อพิจารณาในมิติของการเมืองท้องถิ่น ก็จะพบได้ว่าการเมืองท้องถิ่นมีสองมิติเช่นเดียวกับการเมืองระดับชาติ คือมิติของการเมืองภาคตัวแทนและการเมืองภาคพลเมืองกล่าวคือ การเมืองท้องถิ่นในมิติของภาคตัวแทน คือการเมืองที่ประชาชนเลือกนักการเมืองท้องถิ่นเข้าไปทำหน้าที่แทนตนเองในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น นั่นคือ ผู้บริหารท้องถิ่นและสมาชิกสภาท้องถิ่น ส่วนมิติภาคพลเมือง เป็นการเมืองที่เกิดขึ้นจากประชาชนหรือชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ เช่น การไปใช้สิทธิเลือกตั้ง การลงชื่อเพื่อเสนอข้อบัญญัติท้องถิ่น การเข้าชื่อถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn9\">[9]</a></p>\r\n<p>          การเมืองท้องถิ่นจึงเป็นเรื่องของการเข้ามาแสวงหาอำนาจและใช้อำนาจของบุคคล/กลุ่มบุคคลเพื่อผลประโยชน์ของสาธารณะหรือกลุ่มคนเฉพาะกลุ่ม หรือเฉพาะบุคคลในท้องถิ่นนั้น ภายใต้บริบทของการมีส่วนร่วมจากภาคส่วนต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับอำนาจและผลประโยชน์ในท้องถิ่น ดังนั้น นักการเมืองท้องถิ่นคือบุคคลที่เสนอตัวเข้าสู่ระบบการเมืองท้องถิ่น ภายใต้ระบบการเลือกตั้งในระดับท้องถิ่น ซึ่งเป็นกลไกสำคัญที่ทำให้นักการเมืองท้องถิ่นมีความชอบธรรมในการเป็นตัวแทนเข้าไปทำหน้าที่แทนประชาชนในท้องถิ่นทั้งการบริหารท้องถิ่น (ฝ่ายบริหาร) และการควบคุมตรวจสอบ (ฝ่ายนิติบัญญัติ)</p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>นักการเมืองท้องถิ่นกับโครงสร้างอำนาจในระดับท้องถิ่น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn10\">[10]</a></b></p>\r\n<p>          1) โครงสร้างอำนาจท้องถิ่นแบบขั้วเดียวหรือแบบรวมศูนย์ท้องถิ่นมักมีชนชั้นนำกลุ่มหนึ่งที่รวมตัวกันเหนียวแน่นผูกขาดอำนาจและการตัดสินใจของสังคมในทุกเรื่องในลักษณะชนชั้นนำนิยมความสัมพันธ์เชิงอำนาจเป็นไปในลักษณะผูกขาดอำนาจทางการเมืองเศรษฐกิจ สังคม ทั้งในระดับจังหวัดหรือชุมชนท้องถิ่นเพราะมีชนชั้นนำอยู่ขั้วเดียวที่มีฐานะทางเศรษฐกิจที่ดีกลุ่มมีความเข้มแข็งเหนือกว่ากลุ่มอื่นๆมีผู้อยู่ภายใต้การอุปถัมภ์อย่างกว้างขวางมากมายและมีสายสัมพันธ์แนบแน่นกับข้าราชการในจังหวัดหน่วยงานต่างๆและท้องถิ่นเป็นผู้มีบารมีและมีอิทธิพลจนเป็นเหตุให้ผูกขาดอำนาจทางการเมืองได้อย่างเบ็ดเสร็จ (Monopolistic Politics) โดยปราศจากคู่แข่งทางการเมืองที่มีศักยภาพที่จะแข่งขันได้อีกทั้งชนชั้นนำลักษณะนี้จะเป็นผู้กุมอำนาจในการตัดสินใจทั้งหมดทั้งที่เป็นทางการและไม่เป็นทางการ</p>\r\n<p>โครงสร้างอำนาจท้องถิ่นแบบขั้วเดียวนี้ชนชั้นนำของการเมืองระดับชาตินักการเมืองท้องถิ่นผู้บริหารหน่วยงานต่างๆจะเป็นเครือข่ายเดียวกันทำให้การบริหารราชการต่างๆ หรือการดำเนินกิจกรรมของจังหวัดนั้นๆมีเสถียรภาพสูงมีความเป็นเอกภาพและปราศจากความขัดแย้งใดๆเพราะเมื่อเกิดปัญหาจะมีผู้ที่คอยจัดการความขัดแย้งให้การบริหารดำเนินการต่อไปอย่างคล่องตัวและรวดเร็ว</p>\r\n<p>2)โครงสร้างอำนาจท้องถิ่นแบบ 2 หรือ 3 ขั้วอำนาจการเมืองเป็นเรื่องของการแข่งขันกันระหว่างกลุ่มผลประโยชน์ต่างๆอำนาจและโครงสร้างอำนาจจึงไม่ตายตัวแต่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาโครงสร้างอำนาจท้องถิ่นแบบ 2 หรือ 3 ขั้วอำนาจมักมีการต่อสู้แข่งขันระกว่างกลุ่มต่างๆ ทั้งการเมืองระดับชาติระดับท้องถิ่นหรือความขัดแย้งภายในชุมชนเพราะไม่มีกลุ่มใดมีอำนาจเหนือกลุ่มใดอย่างเด็ดขาดแต่ละกลุ่มต่างมีฐานทางเศรษฐกิจดีเท่ากันมีเครือข่ายในจังหวัดเท่าๆกันมีผู้อยู่ภายใต้อุปถัมภ์เท่าๆกันอีกทั้งขั้วต่างๆเหล่านั้นมีการต่อสู้แข่งขันกันทั้งก่อนการเลือกตั้งและภายหลังจากการเลือกตั้งเช่นในระดับท้องถิ่นกลุ่มหนึ่งได้เป็นฝ่ายบริหารอีกกลุ่มหนึ่งจะได้เป็นฝ่ายสภาเป็นต้นซึ่งมีข้อดีคือทำให้ฝ่ายบริหารและนิติบัญญัติมีการตรวจสอบถ่วงดุลซึ่งกันและกัน</p>\r\n<p>3) โครงสร้างอำนาจท้องถิ่นแบบหลายขั้วจนไม่มีขั้วอำนาจที่ชัดเจนโครงสร้างอำนาจท้องถิ่นแบบนี้จะไม่ถูกครอบงำแบบเบ็ดเสร็จอย่างแบบโครงสร้างขั้วเดียวและไม่มีความรุนแรงเท่ากับโครงสร้างแบบ 2 หรือ 3 ขั้วอำนาจเพราะอำนาจไม่ได้ถูกผูกขาดอยู่กับชนชั้นนำกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งการต่อสู้ของชนชั้นนำต่างๆยังอิสระต่อกันมากจนไม่มีใครมีอำนาจเหนือใครจนชนชั้นนำต่างๆต้องจับมือกันเป็นพันธมิตรเพื่อรวมตัวกันมาบริหารงานท้องถิ่น</p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>วัฒนธรรมการเมืองท้องถิ่นกับนักการเมืองท้องถิ่น</b></p>\r\n<ul>\r\n<li>3 แบบคือ (1) วัฒนธรรมการเมืองแบบปรึกษาหารือ ซึ่งพัฒนามากจากความโดดเด่นของการมีองค์กรชุมชนที่เข้มแข็ง (2) วัฒนธรรมการเมืองแบบแข่งขัน ซึ่งพัฒนามาจากการแย่งชิงและยึดครองฐานเสียงและผลประโยชน์ทางการเมืองระหว่างกลุ่มการเมืองในระดับชาติและท้องถิ่น และ (3) วัฒนธรรมการเมืองแบบรวมศูนย์-ผูกขาดอำนาจทางการเมือง ซึ่งพัฒนามาจากการรวมศูนย์อำนาจและการจัดระบบความสัมพันธ์ทางการเมืองการปกครองแนวดิ่งในอดีต<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn11\">[11]</a></li>\r\n</ul>\r\n<p>1) วัฒนธรรมการเมืองแบบปรึกษาหารือหรือแบบสมาคม (Deliberative/Civic political culture)ประกอบขึ้นด้วยพลเมืองที่รู้จักคุ้นเคยกัน เป็นญาติมิตร รักใคร่นับถือกัน ผูกพันระหว่างกันและกัน และเชื่อถือไว้วางใจกันและกันค่อนข้างสูง ส่วนใหญ่เป็นชาวเมืองหรือชาวชุมชนมาแต่กำเนิด มีจิตใจรักและผูกพันกับเมืองหรือชุมชนของตนเองอย่างชัดเจน มีจิตสำนึกสาธารณะ ให้ความสำคัญกับการเข้าร่วมกิจกรรมของกลุ่ม/สมาคม ชมรม องค์กรชุมชน ในการจัดกิจกรรม/บริการสาธารณะของชุมชน จึงมีองค์กรชุมชนทำหน้าที่จัดกิจกรรมสาธารณประโยชน์จำนวนหลายกลุ่มหลายองค์กร แต่ละกลุ่ม/องค์กรมีหน้าที่เกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตของคนในชุมชน เช่นกลุ่มส่งเสริมอาชีพ กลุ่มเหมืองฝาย กลุ่มสวัสดิการ กลุ่มออมทรัพย์ สหกรณ์ กลุ่มส่งเสริม/อนุรักษ์วัฒนธรรม กลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติของชุมชน ฯลฯ เป็นต้น กลุ่มเหล่านี้มีกิจกรรมต่อเนื่อง มีผู้เข้าร่วมกิจกรรมจำนวนมากอย่างสม่ำเสมอ</p>\r\n<p>การเลือกตั้งในท้องถิ่นในวัฒนธรรมแบบปรึกษาหารือนี้อาจมีนักการเมืองท้องถิ่นลงรับสมัครเลือกตั้งจากหลายกลุ่มและมีการแข่งขันทางการเมืองที่เข้มข้นระหว่างกลุ่มต่างๆแต่ในที่สุดผู้ที่ได้รับเลือกจะเป็นผู้ที่กลุ่มองค์กรชุมชนส่วนใหญ่ให้การยอมรับมากที่สุดเมื่อเสร็จสิ้นการเลือกตั้งแล้วการแข่งขันทางการเมืองที่เกิดขึ้นในช่วงการเลือกตั้งก็ค่อยๆคลี่คลายและหมดไปนักการเมืองท้องถิ่นจึงเป็นผู้ที่ได้รับการยอมรับและไว้วางใจจากกลุ่ม/องค์กรชุมชน และประชาชนทั่วไป และสนับสนุนให้มาทำหน้าที่เป็นผู้บริหารท้องถิ่น เป็นคนในท้องถิ่น ไม่มีความสัมพันธ์กับพรรคการเมืองหรือกลุ่มการเมืองภายนอกเป็นนักประสานงานมากกว่าเป็นผู้นำที่เข้มแข็งเด็ดขาดส่วนใหญ่มีแบบแผนบริหารแบบเน้นการมีส่วนร่วมของกลุ่ม/องค์กรชุมชน รับฟังความคิดเห็นผ่านเวทีชุมชน และการปรึกษาหารือระหว่างกลุ่ม/องค์กรชุมชน</p>\r\n<p>2) วัฒนธรรมการเมืองแบบแข่งขันรุนแรง (Fragmented and volatile competition) การเมืองแบบนี้อาจจะพบเห็นได้ในชุมชนเขตเมืองหรือกึ่งชนบทกึ่งเมืองที่มีการแบ่งกลุ่มการเมืองเป็นฝักเป็นฝ่ายหลายกลุ่มหลายพวก (Fragmented/Plural society) ที่เข้ากันไม่ได้ และไม่มีพวกใดกลุ่มใดมีอำนาจทางการเมืองเหนือกลุ่มอื่นอย่างเด็ดขาด การเลือกตั้งท้องถิ่นเป็นการแข่งขันทางการเมือง นักการเมืองท้องถิ่นลงสมัครแข่งขันรับเลือกตั้งจำนวนหลายกลุ่มและมีท่าทีเป็นปฏิปักษ์ต่อกันอย่างชัดเจนใช้กลยุทธ์การต่อสู้แบบทำลายล้างเพื่อเอาชนะคู่ต่อสู้ให้ได้ไม่ประนีประนอมอาจใช้วิธีนอกกฎหมายและใช้ความรุนแรงประกอบกันในบางกรณีมีการดึงนักการเมืองและพรรคการเมืองระดับชาติเข้าร่วมเป็นพลังสนับสนุนกลุ่มการเมืองท้องถิ่นด้วยในกรณีเช่นนี้จะยิ่งทำให้การต่อสู้แข่งขันในการเลือกตั้งท้องถิ่นเพิ่มความเข้มข้นและรุนแรงมากขึ้น</p>\r\n<p>3) วัฒนธรรมการเมืองแบบผูกขาด-รวมศูนย์อำนาจ (Monopolisticand centralized political culture)การผูกขาดและรวมศูนย์อำนาจทางการเมืองอาจเกิดขึ้นจากหลายสาเหตุ เช่น เกิดจากการก่อตัวของผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่น ซึ่งอาศัยอำนาจรัฐเป็นองค์ประกอบในขั้นต้น เช่น กำนัน ผู้ใหญ่บ้านที่เป็นผู้มีอิทธิพล หรือผู้มีอิทธิพลที่อิงอำนาจของส่วนราชการหรือหน่วยงานของรัฐหรืออาศัยอำนาจบารมีนักการเมืองระดับชาติหรือเกิดกลุ่มการเมืองท้องถิ่นที่ผูกขาดอำนาจทางการเมืองเพราะมีผลงานเป็นที่ยอมรับ หรือมีนโยบายการดำเนินงานที่ประชาชนในท้องถิ่นนิยมชมชอบ เข้าถึงความต้องการของประชาชน ทำให้กลุ่มการเมืองนั้นๆ ได้รับการเลือกตั้งกลับเข้ามาอีกหลายครั้งติดต่อกันแม้จะเปลี่ยนตัวผู้นำทางการเมือง แต่กลุ่มการเมืองนั้นๆ อาจยังได้รับการเลือกตั้งกลับเข้ามาอย่างต่อเนื่อง หรืออาจเกิดจากหลายๆ ปัจจัยร่วมกันการเมืองในระบบวัฒนธรรมแบบนี้จะมีกลุ่มการเมืองที่ผูกขาดอำนาจการเมืองท้องถิ่นโดดเด่นเพียงกลุ่มเดียว ปราศจากคู่แข่งที่สามารถท้าทายอำนาจได้จริงๆ ดังนั้นเมื่อมีการเลือกตั้งนักการเมืองท้องถิ่นจึงไม่มีคู่แข่งทางการเมืองที่เข้มแข็งเพียงพอที่จะท้าทายอำนาจของกลุ่มที่กุมอำนาจทางการเมืองได้ ไม่ค่อยมีความขัดแย้งรุนแรงเพราะกลุ่มผูกขาดอำนาจทางการเมืองในท้องถิ่นได้จัดสรรอำนาจและผลประโยชน์ทางการเมืองให้คนกลุ่มต่างๆได้อย่างลงตัว  </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>บทสรุป</b></p>\r\n<p>          การที่ส่วนกลางกำหนดให้มีการจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นได้ทำให้เกิดระบบการเมืองท้องถิ่นแบบประชาธิปไตยตัวแทนที่เป็นทางการขึ้นในท้องถิ่นต่างๆและเมื่อส่วนกลางได้ถ่ายโอนภารกิจ รายได้และเงินอุดหนุนให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพิ่มขึ้นก็ได้ส่งผลให้การเมืองในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีความตื่นตัวมากขึ้นซึ่งนั่นทำให้นักการเมืองท้องถิ่นกลายเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการเมืองท้องถิ่น ซึ่งโดยมากนักการเมืองท้องถิ่นมักเป็นกลุ่มเดียวกับชนชั้นนำทางการเมืองในท้องถิ่นนั้นๆ ที่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับหน่วยงานต่างๆของจังหวัดเป็นชนชั้นนำทางเศรษฐกิจในฐานะที่เป็นผู้มีความมั่งคั่งของท้องถิ่นสะสมทุนมาเป็นเวลายาวนานและเป็นชนชั้นนำทางสังคมที่มีผู้อยู่ภายใต้อุปถัมภ์จำนวนมาก ลักษณะเช่นนี้ส่งผลให้นักการเมืองที่เป็นชนชั้นนำสามารถกุมนโยบายการตัดสินใจในระดับท้องถิ่นได้ซึ่งจะมากน้อยแตกต่างกันขึ้นอยู่กับโครงสร้างอำนาจของแต่ละท้องถิ่น อย่างไรก็ดี การเมืองท้องถิ่นเป็นการเมืองของทุกภาคส่วนในท้องถิ่นภายใต้ความเป็นประชาธิปไตย ดังนั้น นักการเมืองท้องถิ่นในฐานะเป็นตัวแทนของประชาชนจึงต้องทำให้เกิดการมีส่วนร่วมที่กว้างขวางจากทุกภาคส่วนในท้องถิ่น ต้องทำให้การเมืองท้องถิ่นเป็นทั้งการเมืองภาคตัวแทนและการเมืองภาคพลเมือง เพื่อประโยชน์ของประชาชนในท้องถิ่น</p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>บรรณานุกรม</b></p>\r\n<p> </p>\r\n<p>จรัส สุวรรณมาลา. \'<i>วัฒนธรรมการเมืองท้องถิ่นในประเทศไทย\'</i><b>. </b>ในวารสารสถาบันพระปกเกล้า วารสารปีที่ 5 ฉบับที่ 3 เดือนกันยายน - ธันวาคม 2550</p>\r\n<p>ธีรภัทร์ เสรีรังสรรค์. <b>ปัญหาการเมืองไทยในปัจจุบัน</b> . พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. 2532.</p>\r\n<p>ปธาน สุวรรณมงคล.  <b>การเมืองท้องถิ่น: การเมืองของใครโดยใครเพื่อใคร.</b> กรุงเทพมหานคร: จตุพรดีไซด์. 2554.</p>\r\n<p>ระดม วงษ์น้อม. <b>แนวคิดเรื่องชนชั้นนำและการศึกษาโครงสร้างอำนาจชุมชน</b>. ใน รัฐศาสตร์สาร 9(2) (พฤษภาคม-สิงหาคม)  2526.</p>\r\n<p>วุฒิสาร  ตันไชย. <b>การกระจายอำนาจสู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</b>.พิมพ์ครั้งที่ 6.กรุงเทพฯ: บริษัท เอ.พี. กราฟิค ดีไซน์และการพิมพ์ จำกัด. 2548.</p>\r\n<p>เวียงรัฐ เนติโพธิ์.การกระจายอำนาจกับแบบแผนใหม่ของเครือข่ายอิทธิพล. ใน ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ (บรรณาธิการ), <b>ก้าว (ไม่) พ้นประชานิยม : กระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น</b>. กรุงเทพฯ:เอดิสันเพรส โปรดักส์.2551</p>\r\n<p>เอนก เหล่าธรรมทัศน์. <b>แปรถิ่น เปลี่ยนฐาน: สร้างการปกครองท้องถิ่นให้เป็นรากฐานของประชาธิปไตย</b>. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.2552.</p>\r\n<p>อุดม ทุมโฆษิต. <b>การปกครองท้องถิ่นสมัยใหม่: บทเรียนจากประเทศพัฒนาแล้ว</b>. กรุงเทพฯ:โครงการเอกสารและตำรา คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. 2550.</p>\r\n<p>อภิชาต สถิตนิรามัย. <b>รัฐธรรมนูญ การกระจายอำนาจและการมีส่วนร่วมของประชาชน</b>. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เดือนตุลา. 2555.</p>\r\n<p> </p>\r\n<p>อ้างอิง</p>\r\n<div>\r\n<div id=\"ftn1\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref1\">[1]</a>วุฒิสาร  ตันไชย. <b>การกระจายอำนาจสู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</b>.พิมพ์ครั้งที่ 6.กรุงเทพฯ: บริษัท เอ.พี. กราฟิค ดีไซน์และการพิมพ์ จำกัด, 2548.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn2\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref2\">[2]</a>เอนก เหล่าธรรมทัศน์.<b>แปรถิ่น เปลี่ยนฐาน: สร้างการปกครองท้องถิ่นให้เป็นรากฐานของประชาธิปไตย</b>. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2552.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn3\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref3\">[3]</a>อุดม ทุมโฆษิต. <b>การปกครองท้องถิ่นสมัยใหม่: บทเรียนจากประเทศพัฒนาแล้ว</b>. กรุงเทพฯ:โครงการเอกสารและตำรา คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. 2550.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn4\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref4\">[4]</a>อภิชาต สถิตนิรามัย. <b>รัฐธรรมนูญ การกระจายอำนาจและการมีส่วนร่วมของประชาชน</b>. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เดือนตุลา.2555.หน้า2</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn5\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref5\">[5]</a>เวียงรัฐ เนติโพธิ์.การกระจายอำนาจกับแบบแผนใหม่ของเครือข่ายอิทธิพล. ใน ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ (บรรณาธิการ), <b>ก้าว (ไม่) พ้นประชานิยม : กระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น</b>. กรุงเทพฯ:เอดิสันเพรส โปรดักส์. 2551</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn6\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref6\">[6]</a>จรัส สุวรรณมาลา.\'<i>วัฒนธรรมการเมืองท้องถิ่นในประเทศไทย\'</i><b>. </b>ในวารสารสถาบันพระปกเกล้า วารสารปีที่ 5 ฉบับที่ 3 เดือนกันยายน - ธันวาคม 2550</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn7\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref7\">[7]</a>ธีรภัทร์ เสรีรังสรรค์. <b>ปัญหาการเมืองไทยในปัจจุบัน</b> . พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. 2532.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn8\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref8\">[8]</a>Robert A. Dahl อ้างถึงในธีรภัทร์ เสรีรังสรรค์.<b>ปัญหาการเมืองไทยในปัจจุบัน</b> . พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. 2532.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn9\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref9\">[9]</a>ปธานสุวรรณมงคล.  <b>การเมืองท้องถิ่น: การเมืองของใครโดยใครเพื่อใคร.</b> กรุงเทพมหานคร: จตุพรดีไซด์. 2554. หน้า 23</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn10\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref10\">[10]</a>ระดม  วงษ์น้อม. <b>แนวคิดเรื่องชนชั้นนำและการศึกษาโครงสร้างอำนาจชุมชน</b>. ใน รัฐศาสตร์สาร 9(2)(พฤษภาคม-สิงหาคม 2526. หน้า 1-36.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn11\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref11\">[11]</a>จรัส สุวรรณมาลา. \'<i>วัฒนธรรมการเมืองท้องถิ่นในประเทศไทย\'</i><b>. </b>ในวารสารสถาบันพระปกเกล้า วารสารปีที่ 5 ฉบับที่ 3 เดือนกันยายน - ธันวาคม 2550. หน้า 11-18.</p>\r\n<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><strong>ขอบคุณข้อมูลจาก</strong><strong> </strong><strong>สถาบันพระปกเกล้า</strong><strong> </strong><strong>http://wiki.kpi.ac.th/index.php</strong></p>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>', '', 1, 21, '2017-12-15 04:07:54', 56, '', '2017-12-18 03:01:27', 56, 0, '0000-00-00 00:00:00', '2017-12-15 04:07:54', '0000-00-00 00:00:00', '{\"image_intro\":\"\",\"float_intro\":\"\",\"image_intro_alt\":\"\",\"image_intro_caption\":\"\",\"image_fulltext\":\"\",\"float_fulltext\":\"\",\"image_fulltext_alt\":\"\",\"image_fulltext_caption\":\"\"}', '{\"urla\":false,\"urlatext\":\"\",\"targeta\":\"\",\"urlb\":false,\"urlbtext\":\"\",\"targetb\":\"\",\"urlc\":false,\"urlctext\":\"\",\"targetc\":\"\"}', '{\"article_layout\":\"\",\"show_title\":\"\",\"link_titles\":\"\",\"show_tags\":\"\",\"show_intro\":\"\",\"info_block_position\":\"\",\"info_block_show_title\":\"\",\"show_category\":\"\",\"link_category\":\"\",\"show_parent_category\":\"\",\"link_parent_category\":\"\",\"show_associations\":\"\",\"show_author\":\"\",\"link_author\":\"\",\"show_create_date\":\"\",\"show_modify_date\":\"\",\"show_publish_date\":\"\",\"show_item_navigation\":\"\",\"show_icons\":\"\",\"show_print_icon\":\"\",\"show_email_icon\":\"\",\"show_vote\":\"\",\"show_hits\":\"\",\"show_noauth\":\"\",\"urls_position\":\"\",\"alternative_readmore\":\"\",\"article_page_title\":\"\",\"show_publishing_options\":\"\",\"show_article_options\":\"\",\"show_urls_images_backend\":\"\",\"show_urls_images_frontend\":\"\"}', 2, 6, '', '', 1, 37, '{\"robots\":\"\",\"author\":\"\",\"rights\":\"\",\"xreference\":\"\"}', 0, '*', ''),
(41, 120, 'ประธานสภาท้องถิ่น', 'q10', '<h1 class=\"firstHeading\" style=\"text-align: center;\"> </h1>\r\n<ul id=\"menu-edit\"></ul>\r\n<div id=\"st_box\" align=\"right\"> </div>\r\n<div id=\"bodyContent\">\r\n<div id=\"mw-content-text\" class=\"mw-content-ltr\" dir=\"ltr\" lang=\"th\">\r\n<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>เรียบเรียงโดย</b>  <b>ผศ.ดร. ณัฐพล  ใจจริง</b></p>\r\n<p><b>ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ</b> รศ.ดร.ปธาน สุวรรณมงคล</p>\r\n<hr />\r\n<p><b>บทนำ</b></p>\r\n<p>          รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยทุกฉบับที่ผ่านมา ได้บัญญัติให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะต้องประกอบได้ด้วย ผู้บริหารหรือคณะผู้บริหารท้องถิ่น และสภาท้องถิ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งสภาท้องถิ่นนั้นได้มีภารกิจ อำนาจหน้าที่ที่สำคัญเป็นอันมากในการออกข้อบัญญัติท้องถิ่นและร่วมตัดสินใจในประเด็นที่สำคัญ ในท้องถิ่นนั้น ๆ ผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการควบคุมให้การประชุมสภาท้องถิ่นสามารถดำเนินไปได้อย่างราบรื่นและสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีก็คือ “ประธานสภาท้องถิ่น” นั่นเอง ซึ่งความหมาย การได้มา อำนาจหน้าที่ และการพ้นจากตำแหน่งของประธานสภาท้องถิ่นได้ถูกกำหนดไว้ในกฎหมายจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยข้อบังคับการประชุมสภาท้องถิ่น พ.ศ. 2547 โดยมีรายละเอียดดังที่จะกล่าวต่อไปนี้</p>\r\n<p><b>ความหมาย</b></p>\r\n<p>          ความหมายของคำว่า “ประธานสภาท้องถิ่น” ปรากฏอยู่ในระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยข้อบังคับการประชุมสภาท้องถิ่น พ.ศ. 2547 ข้อ 4 ความว่า “ประธานสภาท้องถิ่นหมายความว่า ประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด ประธานสภาเทศบาล และประธานสภาองค์การบริหารส่วนตำบล” จากนิยามดังกล่าวจะเห็นได้ว่าประธานสภาท้องถิ่นมีความหมายรวมถึงเฉพาะประธานสภาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบทั่วไป อันได้แก่ องค์การบริหารส่วนตำบล องค์การบริหารส่วนจังหวัดและเทศบาลเท่านั้น ไม่หมายความรวมถึงประธานในสภาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษอย่างเช่น กรุงเทพมหานคร และเมืองพัทยาซึ่งมีชื่อเรียกแตกต่างกันออกไปคือ ประธานสภากรุงเทพมหานคร และประธานสภาเมืองพัทยา<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn1\">[1]</a></p>\r\n<p><b>วิธีการได้มาซึ่งประธานสภาท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>          ตามระเบียบฯ ได้กำหนดวิธีการและขั้นตอนการได้มาซึ่งประธานสภาท้องถิ่นมีรายละเอียดดังนี้</p>\r\n<p>          <b>การเสนอชื่อ</b></p>\r\n<p>          ตามระเบียบฯ ข้อ 8 วรรคหนึ่ง กำหนดให้สมาชิกสภาสามารถเสนอชื่อผู้สมควรได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานสภา ดังนี้</p>\r\n<p>          (1)  สมาชิกสภา 1 คน สามารถเสนอชื่อผู้สมควรได้รับการแต่งตั้งให้ เป็นประธานสภาได้เพียง 1 ชื่อ</p>\r\n<p>          (2) ผู้ที่ถูกเสนอชื่อจะต้องมีสมาชิกสภาออกเสียงรับรองอย่างน้อย 2 คน</p>\r\n<p>          (3) หากมีการเสนอชื่อผู้สมควรได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานสภาเพียง 1 คน     </p>\r\n<p>ให้ถือว่าผู้นั้นได้รับเลือก (ซึ่งเป็นไปตามความในระเบียบ ฯ ข้อ 14)</p>\r\n<p>          <b>การลงคะแนน</b></p>\r\n<p>          ให้สมาชิกสภาเขียนชื่อตัว และชื่อสกุลของผู้ถูกเสนอ จำนวน 1 ชื่อ และให้สมาชิกสภาหย่อนบัตรที่เขียนชื่อเหมือนการลงคะแนนลับ ตาม ข้อ 75 วรรคสาม โดยประธานสภาเป็นผู้เรียกสมาชิกสภาตามลำดับอักษรนำซองมาใส่ในหีบที่จัดไว้ต่อหน้าประธานที่ประชุม</p>\r\n<p>          <b>การตรวจนับคะแนน</b></p>\r\n<p>          ประธานชั่วคราวเชิญสมาชิกสภาไม่น้อยกว่า 2 คน มาช่วยนับโดยที่ผู้ได้รับเลือกมี</p>\r\n<p>คุณสมบัติ ดังนี้</p>\r\n<p>          (1) เป็นผู้ที่ได้รับคะแนนสูงสุด</p>\r\n<p>          (2) หากมีผู้ที่ได้รับคะแนนเท่ากัน ให้ลงคะแนนใหม่โดยวิธีเดิมอีกครั้ง</p>\r\n<p>          (3) หากคะแนนยังเท่ากันอีกให้ใช้วิธีจับสลาก โดยวิธีการจับสลากนี้ให้เป็นไปตามระเบียบ ข้อ 8 วรรคสาม ดังนี้</p>\r\n<p>                    (3.1) ประธานชั่วคราวจัดให้ตกลงกันว่าใครจะจับสลากก่อน</p>\r\n<p>                    (3.2) ถ้าตกลงกันไม่ได้ ให้ประธานชั่วคราวจับสลากว่าใครจะจับสลากก่อน</p>\r\n<p>                    (3.3) บัตรสลาก ต้องมีชนิด สี ขนาด เหมือนกัน มีจำนวนเท่าคนที่มีคะแนนสูงสุดเท่ากัน และเขียนว่า “<b>ได้รับเลือกเป็นประธานสภาท้องถิ่น</b>” 1 บัตร นอกนั้นเป็น “<b>ไม่ได้รับเลือกเป็นประธานสภาท้องถิ่น</b>”</p>\r\n<p><b>การรายงานผล</b></p>\r\n<p>ประธานสภาท้องถิ่นชั่วคราวมีหน้าที่รายงานผล ภายใน 7 วัน นับแต่วันเลือก ดังนี้</p>\r\n<ol>\r\n<li>กรณีเทศบาล และองค์การบริหารส่วนจังหวัด ให้รายงานผลต่อผู้ว่าราชการจังหวัด</li>\r\n<li>กรณีองค์การบริหารส่วนตำบล ให้รายงานต่อนายอำเภอ</li>\r\n</ol>\r\n<p><b>ประธานสภาท้องถิ่นชั่วคราว<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn2\">[2]</a></b></p>\r\n<p>          ในการประชุมสภาท้องถิ่นครั้งแรกระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยข้อบังคับการประชุมสภาท้องถิ่น พ.ศ. 2547 (ซึ่งต่อไปจะเรียกว่า “ระเบียบฯ”) ข้อ 6 กำหนดให้นายอำเภอหรือผู้ว่าราชการจังหวัดกำหนดให้สมาชิกสภามีการประชุมสภาครั้งแรก ภายใน 15 วันนับแต่ประกาศผลการเลือกตั้งสมาชิกครบตามจำนวนแล้ว โดยสิ่งที่ต้องทำในการประชุมครั้งแรกคือ การปฏิญาณตนในที่ประชุม การเลือกตั้งประธานสภาท้องถิ่น รองประธานสภาท้องถิ่น เลขานุการสภาท้องถิ่น และกำหนดสมัยประชุมของปีนั้น และกำหนดสมัยประชุมสามัญสมัยแรกของปีถัดไป</p>\r\n<p><b>การได้มาซึ่งประธานสภาท้องถิ่นชั่วคราว</b></p>\r\n<p>          ตามระเบียบฯ ข้อ 7 กำหนดให้มีผู้ดำรงตำแหน่งประธานสภาท้องถิ่นชั่วคราว โดยให้สมาชิกสภาที่มีอายุสูงสุดซึ่งอยู่ในที่ประชุมสภาเป็นประธานสภาท้องถิ่นชั่วคราว แต่หากผู้นั้น ไม่ยอมทำหน้าที่ ก็ให้ผู้มีอายุสูงสุดรองลงมาทำหน้าที่แทน และในกรณีที่มีสมาชิกสภามีอายุสูงสุดเท่ากันมากกว่า 1 คน ให้ใช้วิธีจับสลากเลือกประธานสภาท้องถิ่นชั่วคราว  ให้ผู้ว่าราชการจังหวัดสำหรับองค์การบริหารส่วนจังหวัด หรือเทศบาล นายอำเภอสำหรับองค์การบริหารส่วนตำบล  ดำเนินการให้คนที่มีอายุสูงสุดเท่ากันตกลงกันเสียก่อนว่า  จะให้คนใดเป็นคนจับสลากก่อนหลัง หากตกลงกันไม่ได้ ให้ผู้ว่าราชการจังหวัดหรือนายอำเภอจับสลากว่า คนใดจะเป็นคนจับสลากก่อน แล้วให้จัดทำบัตรสลาก ชนิด สี และขนาดอย่างเดียวกัน มีจำนวนเท่ากับจำนวนสมาชิกสภาท้องถิ่นที่มีอายุสูงสุดเท่ากัน  โดยเขียนข้อความว่า  “<b>ได้เป็นประธานสภาท้องถิ่นชั่วคราว</b>”เพียงบัตรเดียวนอกนั้นเขียนข้อความว่า  \"<b>ไม่ได้เป็นประธานสภาท้องถิ่นชั่วคราว\"</b></p>\r\n<p><b>อำนาจหน้าที่ของประธานสภาท้องถิ่นชั่วคราว</b></p>\r\n<p>ประธานสภาท้องถิ่นชั่วคราวมีหน้าที่ตามระเบียบฯ ดังนี้คือ</p>\r\n<ol>\r\n<li>นำสมาชิกกล่าวคำปฏิญาณตน</li>\r\n<li>ดำเนินการเลือกประธานสภาท้องถิ่น</li>\r\n<li>รายงานผลการเลือกตั้งประธานสภาท้องถิ่นให้ผู้ว่าราชการจังหวัดทราบภายใน 7 วันนับแต่วันที่สภาลงมติ</li>\r\n</ol>\r\n<p><b>การพ้นจากตำแหน่งของประธานสภาท้องถิ่นชั่วคราว</b></p>\r\n<p>ตามระเบียบฯ ข้อ10ประธานสภาท้องถิ่นชั่วคราวจะพ้นจากตำแหน่งเมื่อ</p>\r\n<p>          (1) สำหรับองค์การบริหารส่วนจังหวัด เมื่อสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดมีมติเลือกประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดเสร็จแล้ว</p>\r\n<p>          (2) สำหรับเทศบาลเมื่อผู้ว่าราชการจังหวัดมีคำสั่งแต่งตั้งประธานสภาเทศบาล</p>\r\n<p>          (3) สำหรับองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อนายอำเภอมีคำสั่งแต่งตั้งประธานสภาองค์การบริหารส่วนตำบล</p>\r\n<p><b>อำนาจหน้าที่ของประธานสภาท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>          ตามระเบียบฯ ข้อ 16 ประธานสภาท้องถิ่น มีอำนาจหน้าที่ดังนี้</p>\r\n<p>          1) ดำเนินกิจการของสภาท้องถิ่นตามที่กฎหมายกำหนด</p>\r\n<p>          2) เป็นประธานของที่ประชุมสภาท้องถิ่น เว้นแต่ในขณะที่เข้ากล่าวอภิปรายสนับสนุนหรือคัดค้านญัตติ ในที่ประชุมสภาท้องถิ่น</p>\r\n<p>          3) บังคับบัญชาการงานในสภาท้องถิ่น</p>\r\n<p>          4) รักษาความสงบเรียบร้อยในสภาท้องถิ่น</p>\r\n<p>          5) เป็นผู้แทนสภาท้องถิ่นในกิจการภายนอก</p>\r\n<p>          6) อำนาจและหน้าที่อื่นตามที่มีกฎหมายกำหนดไว้ หรือตามที่กำหนดไว้ในระเบียบ ฯ นี้</p>\r\n<p><b>การพ้นจากตำแหน่งของประธานสภาสภาท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>          โดยทั่วไปแล้วประธานสภาท้องถิ่นจะดำรงตำแหน่งจนครบอายุสภาท้องถิ่นนั้น ๆ แต่อย่างไรก็ตาม ประธานสภาท้องถิ่นอาจพ้นจากตำแหน่งก่อนครบอายุสภาท้องถิ่นได้</p>\r\n<p>          การพ้นจากตำแหน่งของประธานสภาท้องถิ่นจะต้องเป็นไปตามกฎหมายจัดตั้งท้องถิ่นประเภทนั้น ๆ ได้แก่<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn3\">[3]</a></p>\r\n<ol>\r\n<li>ลาออก โดยยื่นหนังสือลาออกไปยังผู้อำนาจหน้าที่กำกับดูแลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทนั้น ๆ กล่าวคือ ให้ยื่นต่อนายอำเภอในกรณีที่เป็นองค์การบริหารส่วนตำบล หรือให้ยื่นต่อผู้ว่าราชการจังหวัดสำหรับองค์การบริหารส่วนจังหวัดและเทศบาล</li>\r\n<li>สิ้นสุดสมาชิกภาพของสมาชิกสภาท้องถิ่น</li>\r\n<li>รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยสั่งให้พ้นจากตำแหน่งเนื่องจากเหตุที่ว่าปฏิบัติการฝ่าฝืนต่อความสงบเรียบร้อยหรือสวัสดิภาพของประชาชน ละเลยไมปฏิบัติตามหรือปฏิบัติการไมชอบด้วยอํานาจหน้าที่ หรือมีความประพฤติในทางจะนํามาซึ่งความเสื่อมเสียแกศักดิ์ตําแหนง หรือแกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ตนสังกัด</li>\r\n<li>สภาแห่งท้องถิ่นมีมติให้พ้นจากตำแหน่งเพราะเหตุว่าปฏิบัติการฝ่าฝืนต่อความสงบเรียบร้อยหรือสวัสดิภาพของประชาชน ละเลยไมปฏิบัติตามหรือปฏิบัติการไมชอบด้วยอํานาจหน้าที่ หรือมีความประพฤติในทางจะนํามาซึ่งความเสื่อมเสียแกศักดิ์ตําแหนง หรือแกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ตนสังกัด</li>\r\n</ol>\r\n<p>อนึ่ง การพ้นจากตำแหน่งประธานสภาท้องถิ่นตามข้อ 3. และ 4. บุคคลผู้นั้นดำรงตำแหน่งประธานสภาท้องถิ่นอีกไม่ได้ตลอดอายุของสภาท้องถิ่นนั้น ๆ</p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>บรรณานุกรม</b></p>\r\n<p><b><u>หนังสือ</u></b></p>\r\n<p>อรทัย  ก๊กผล, ธนิษฐา  สุขะวัฒนะ.<b>คู่มือสมาชิกสภาท้องถิ่น</b>. กรุงเทพมหานคร:ธรรมดาเพรส, 2551.</p>\r\n<p><b><u>อื่น ๆ</u></b></p>\r\n<p>พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ.2496</p>\r\n<p>พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537</p>\r\n<p>พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2540</p>\r\n<p>ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยข้อบังคับการประชุมสภาท้องถิ่น พ.ศ. 2547</p>\r\n<p><u>อ้างอิง </u></p>\r\n<div>\r\n<div id=\"ftn1\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref1\">[1]</a>อย่างไรก็ตามมีข้อสังเกตว่าประธานสภากรุงเทพมหานครและประธานสภาเมืองพัทยามีอำนาจหน้าที่แทบจะเหมือนกันกับประธานสภาท้องถิ่นตามระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยข้อบังคับการประชุมสภาท้องถิ่น</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn2\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref2\">[2]</a>โปรดดู อรทัย  ก๊กผลและธนิษฐา  สุขะวัฒนะ, <b>คู่มือสมาชิกสภาท้องถิ่น</b> (กรุงเทพมหานคร:ธรรมดาเพรส, 2551), น. 90-96.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn3\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref3\">[3]</a> พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 มาตรา 50</p>\r\n<p>  พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 มาตรา 20 ทวิ</p>\r\n<p>  พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2540 มาตรา 18     </p>\r\n<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><strong>ขอบคุณข้อมูลจาก</strong><strong> </strong><strong>สถาบันพระปกเกล้า</strong><strong> </strong><strong>http://wiki.kpi.ac.th/index.php</strong></p>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>', '', 1, 21, '2017-12-15 04:09:21', 56, '', '2017-12-18 03:01:17', 56, 0, '0000-00-00 00:00:00', '2017-12-15 04:09:21', '0000-00-00 00:00:00', '{\"image_intro\":\"\",\"float_intro\":\"\",\"image_intro_alt\":\"\",\"image_intro_caption\":\"\",\"image_fulltext\":\"\",\"float_fulltext\":\"\",\"image_fulltext_alt\":\"\",\"image_fulltext_caption\":\"\"}', '{\"urla\":false,\"urlatext\":\"\",\"targeta\":\"\",\"urlb\":false,\"urlbtext\":\"\",\"targetb\":\"\",\"urlc\":false,\"urlctext\":\"\",\"targetc\":\"\"}', '{\"article_layout\":\"\",\"show_title\":\"\",\"link_titles\":\"\",\"show_tags\":\"\",\"show_intro\":\"\",\"info_block_position\":\"\",\"info_block_show_title\":\"\",\"show_category\":\"\",\"link_category\":\"\",\"show_parent_category\":\"\",\"link_parent_category\":\"\",\"show_associations\":\"\",\"show_author\":\"\",\"link_author\":\"\",\"show_create_date\":\"\",\"show_modify_date\":\"\",\"show_publish_date\":\"\",\"show_item_navigation\":\"\",\"show_icons\":\"\",\"show_print_icon\":\"\",\"show_email_icon\":\"\",\"show_vote\":\"\",\"show_hits\":\"\",\"show_noauth\":\"\",\"urls_position\":\"\",\"alternative_readmore\":\"\",\"article_page_title\":\"\",\"show_publishing_options\":\"\",\"show_article_options\":\"\",\"show_urls_images_backend\":\"\",\"show_urls_images_frontend\":\"\"}', 2, 5, '', '', 1, 58, '{\"robots\":\"\",\"author\":\"\",\"rights\":\"\",\"xreference\":\"\"}', 0, '*', '');
INSERT INTO `avcyt_content` (`id`, `asset_id`, `title`, `alias`, `introtext`, `fulltext`, `state`, `catid`, `created`, `created_by`, `created_by_alias`, `modified`, `modified_by`, `checked_out`, `checked_out_time`, `publish_up`, `publish_down`, `images`, `urls`, `attribs`, `version`, `ordering`, `metakey`, `metadesc`, `access`, `hits`, `metadata`, `featured`, `language`, `xreference`) VALUES
(42, 121, 'ผู้บริหารท้องถิ่น', 'q11', '<h1 class=\"firstHeading\" style=\"text-align: center;\"> </h1>\r\n<ul id=\"menu-edit\"></ul>\r\n<div id=\"st_box\" align=\"right\"> </div>\r\n<div id=\"bodyContent\">\r\n<div id=\"mw-content-text\" class=\"mw-content-ltr\" dir=\"ltr\" lang=\"th\">\r\n<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>เรียบเรียงโดย</b>  เจตน์  ดิษฐอุดม</p>\r\n<p><b>ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ</b> รศ.ดร.ปธาน สุวรรณมงคล</p>\r\n<hr />\r\n<p><b>ความหมายของผู้บริหารท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>          ผู้บริหารท้องถิ่น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn1\">[1]</a> หมายถึง นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด นายกเทศมนตรี นายกเมืองพัทยา และนายกองค์การบริหารส่วนตำบล</p>\r\n<p>          ผู้บริหารท้องถิ่น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn2\">[2]</a> หมายถึง นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด นายกเทศมนตรี และนายกองค์การบริหารส่วนตำบล</p>\r\n<p>          ผู้บริหารท้องถิ่น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn3\">[3]</a> หมายความรวมถึง คณะผู้บริหารท้องถิ่น</p>\r\n<p>          จากความหมายดังกล่าวจะเห็นได้ว่า กฎหมายได้บัญญัติให้ผู้บริหารท้องถิ่นหมายถึงแต่เฉพาะนายกขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเท่านั้น จะไม่ครอบคลุมถึงตำแหน่งอื่น อย่างไรก็ดีในบางกฎหมายบัญญัติให้หมายความรวมถึงคณะผู้บริหารท้องถิ่นฝ่ายการเมืองด้วย เนื่องจากเดิมพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496  ได้กำหนดรูปแบบการบริหารเทศบาลเป็น 2 รูปแบบ ได้แก่ รูปแบบคณะเทศมนตรี<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn4\">[4]</a> และรูปแบบนายกเทศมนตรี และต่อมาพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ 12) พ.ศ. 2546 ได้กำหนดให้เหลือเพียงรูปแบบนายกเทศมนตรีโดยให้นายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน ดังนั้น ในบริบทปัจจุบันจึงทำความเข้าใจได้ว่า ผู้บริหารท้องถิ่นหมายถึงหมายถึงนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเท่านั้น ไม่ได้หมายความรวมถึงผู้ช่วยเหลืออื่น ได้แก่ รองนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เลขานุการและที่ปรึกษาของนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ตลอดจนไม่ได้หมายความรวมถึงผู้บริหารในส่วนของข้าราชการประจำ อาทิ ปลัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้อำนวยการสำนัก/กองขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ฯลฯ ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการและพนักงานของท้องถิ่นแต่อย่างใด</p>\r\n<p><b>การเข้าสู่ตำแหน่ง คุณสมบัติ และการพ้นจากตำแหน่งของผู้บริหารท้องถิ่น</b></p>\r\n<ul>\r\n<li><b>การเข้าสู่ตำแหน่ง</b></li>\r\n</ul>\r\n<p>          แต่เดิมกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแต่ละประเภทได้กำหนดวิธีการเข้าสู่ตำแหน่งของนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเอาไว้ทั้งวิธีการเข้าสู่ตำแหน่งโดยตรงและโดยอ้อม แต่ปัจจุบันกฎหมายได้กำหนดให้ผู้บริหารท้องถิ่นจะต้องมาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชนเพียงรูปแบบเดียวเท่านั้น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn5\">[5]</a></p>\r\n<p>          <b>-   คุณสมบัติผู้บริหารท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>          ผู้สมัครเข้ารับเลือกตั้งเป็นผู้บริหารท้องถิ่นจะต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามพระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2545 และที่แก้ไขเพิ่มเติม และตามกฎหมายจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ได้แก่ พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2540 และที่แก้ไขเพิ่มเติม, พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 และที่แก้ไขเพิ่มเติม และพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ดังนี้</p>\r\n<p>          1) มีอายุไม่ต่ำกว่าสามสิบปีบริบูรณ์ในวันเลือกตั้ง</p>\r\n<p>          2) สำเร็จการศึกษาไม่ต่ำกว่าปริญญาตรีหรือเทียบเท่า<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn6\">[6]</a> หรือเคยเป็นสมาชิกสภาท้องถิ่น ผู้บริหาร<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn7\">[7]</a>ท้องถิ่น สมาชิกรัฐสภา</p>\r\n<p>          3) ไม่เป็นผู้พ้นจากตำแหน่งสมาชิกสภาท้องถิ่น คณะผู้บริหารท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น รองผู้บริหารท้องถิ่น เลขานุการหรือที่ปรึกษาผู้บริหารท้องถิ่น เพราะเหตุมีส่วนได้เสียไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมในสัญญาหรือกิจการที่กระทำกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ยังไม่ถึงห้าปีนับถึงวันสมัครรับเลือกตั้ง </p>\r\n<p>          4) เคยเป็นสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น ซึ่งถูกให้พ้นจากตำแหน่งเนื่องจากกระทำการทุจริต หรือประพฤติมิชอบ<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn8\">[8]</a></p>\r\n<p>          โดยมีคณะกรรมการการเลือกตั้งเป็นผู้มีอำนาจวินิจฉัยว่ามีคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามหรือไม่ หลังจากที่ได้รับเลือกตั้งจากประชาชนแล้ว ผู้บริหารท้องถิ่นจะดำรงตำแหน่งนับตั้งแต่วันเลือกตั้ง และมีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละสี่ปีนับแต่วันเลือกตั้ง สำหรับรองนายก เลขานุการและที่ปรึกษานายกขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะมาจากการแต่งตั้งของนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามกฎหมายจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแต่ละประเภท    </p>\r\n<p>          <b>- การพ้นจากตำแหน่ง</b></p>\r\n<p>          ผู้บริหารท้องถิ่นจะพ้นจากตำแหน่งตามเหตุที่ระบุไว้ในกฎหมายจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทนั้น ประกอบด้วย</p>\r\n<p>          1) เหตุพ้นจากตำแหน่งเพราะตัวผู้ดำรงตำแหน่งเอง อาทิ ตาย ลาออก ขาดประชุม ขาดคุณสมบัติ หรือเข้าสู่ตำแหน่งโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ฯลฯ เป็นต้น</p>\r\n<p>          2) เหตุพ้นจากตำแหน่งเพราะสภาท้องถิ่นมีมติให้พ้นจากตำแหน่ง อาทิ สภาท้องถิ่นมีมติให้พ้นจากตำแหน่งเพราะมีความประพฤติในทางที่จะนำมาซึ่งความเสื่อมเสียหรือก่อความไม่สงบเรียบร้อย หรือกระทำการอันเสื่อมเสียประโยชน์ หรือสภาท้องถิ่นไม่ให้ความเห็นชอบข้อบัญญัติ/เทศบัญญัติงบประมาณขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ฯลฯ</p>\r\n<p>          3) เหตุพ้นจากตำแหน่งจากผู้ใช้อำนาจกำกับดูแล ประกอบด้วย นายอำเภอ, ผู้ว่าราชการจังหวัด และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย อาทิ นายอำเภอเสนอผลการสอบสวนว่านายกองค์การบริหารส่วนตำบลกระทำการฝ่าฝืนต่อความสงบเรียบร้อยหรือสวัสดิภาพของประชาชน หรือละเลยไม่ปฏิบัติตามหรือปฏิบัติการไม่ชอบด้วยอำนาจหน้าที่ และผู้ว่าราชการจังหวัดสั่งให้พ้นจากตำแหน่ง ฯลฯ เป็นต้น   </p>\r\n<p>          นอกจากนี้ยังอาจพ้นจากตำแหน่งได้ตามพระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2545 และที่แก้ไขเพิ่มเติม อาทิ ราษฎรผู้มีสิทธิเลือกตั้งในเขตขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทนั้นมีจำนวนไม่น้อยกว่าสามในสี่ของจำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่มาลงคะแนนเสียงเห็นว่าผู้บริหารท้องถิ่นไม่สมควรดำรงตำแหน่ง ฯลฯ เป็นต้น ทั้งนี้หากนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นพ้นจากตำแหน่งจะส่งผลให้รองนายก เลขานุการและที่ปรึกษานายกขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นพ้นจากตำแหน่งไปด้วยตามกฎหมายจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแต่ละประเภท</p>\r\n<p><b>อำนาจหน้าที่ของผู้บริหารท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>          ผู้บริหารท้องถิ่นบริหารงานตามขอบเขตอำนาจหน้าที่ที่กฎหมายกำหนด ภายใต้การควบคุมและตรวจสอบโดยสภาท้องถิ่นและประชาชนในเขตขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และมีรองนายก เลขานุการและที่ปรึกษานายกขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นผู้ช่วยเหลือ ซึ่งผู้บริหารท้องถิ่นมีอำนาจหน้าที่ตาม   กฎมายที่เกี่ยวข้อง ประกอบด้วย<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn9\">[9]</a>   </p>\r\n<p>          1) กำหนดนโยบายโดยไม่ขัดต่อกฎหมาย และรับผิดชอบในการบริหารราชการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นให้เป็นไปตามกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับของทางราชการ ข้อบัญญัติ/   เทศบัญญัติ นโยบายและแผนพัฒนาท้องถิ่น</p>\r\n<p>          2) สั่ง อนุญาต และอนุมัติเกี่ยวกับราชการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</p>\r\n<p>          3) แต่งตั้งและถอดถอนรองผู้บริหาร เลขานุการ และที่ปรึกษาของนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</p>\r\n<p>          4) วางระเบียบเพื่อให้การบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นไปด้วยความเรียบร้อย</p>\r\n<p>          5) รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัติ/เทศบัญญัติขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</p>\r\n<p>          6) ปฏิบัติหน้าที่อื่นตามที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติและกฏหมายอื่นที่เกี่ยวข้องกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</p>\r\n<p>   </p>\r\n<p><b>เงินเดือนและค่าตอบแทนของผู้บริหารท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>          ในบริบทของประเทศไทย ผู้บริหารท้องถิ่นได้รับค่าตอบแทนจากการปฏิบัติหน้าที่ ประกอบด้วย เงินเดือน ค่าตอบแทนประจำตำแหน่ง และเงินค่าตอบแทนพิเศษนับตั้งแต่วันเลือกตั้ง   ตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn10\">[10]</a> โดยนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะได้รับค่าตอบแทนแปรผันตามรายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เว้นแต่เฉพาะองค์การบริหารส่วนจังหวัด ดังนี้</p>\r\n<p>          1) องค์การบริหารส่วนจังหวัด ประกอบด้วย เงินเดือนเดือนละ 55,530 บาท ค่าตอบแทนประจำตำแหน่งเดือนละ 10,000 บาท และค่าตอบแทนพิเศษเดือนละ 10,000 บาท สำหรับรองนายก เลขานุการและที่ปรึกษาของนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด จะได้ค่าตอบแทนทั้งหมดรวมกันอยู่ระหว่าง 13,880 บาท จนถึง 45,540 บาท </p>\r\n<p>          2) เทศบาล จะกำหนดบัญชีเงินเดือนและค่าตอบแทนจำแนกตามรายได้ของเทศบาล ตั้งแต่ไม่เกิน    1 ล้านบาท จนถึงเกิน 300 ล้านบาท ประกอบด้วย เงินเดือนตั้งแต่ 10,080 บาท จนถึง 55,530 บาท    เงินค่าตอบแทนประจำตำแหน่งตั้งแต่ 2,100 บาท จนถึง 10,000 บาท และเงินค่าตอบแทนพิเศษตั้งแต่ 2,100 บาท จนถึง 10,000 บาท</p>\r\n<p>          3) องค์การบริหารส่วนตำบล จะกำหนดบัญชีอัตราค่าตอบแทนจำแนกตามรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลตั้งแต่ 5 ล้านบาท จนถึงเกิน 50 ล้านบาท ประกอบด้วย ค่าตอบแทนรายเดือนตั้งแต่ 18,960 บาท จนถึง 22,080 บาท เงินประจำตำแหน่ง ตั้งแต่ 1,450 บาท จนถึง 2,000 บาท และเงินตอบแทนพิเศษตั้งแต่ 1,450 บาท จนถึง 2,000 บาท     </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>บรรณานุกรม</b></p>\r\n<p>พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2545 และที่แก้ไขเพิ่มเติม</p>\r\n<p>พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2540 และที่แก้ไขเพิ่มเติม</p>\r\n<p>พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 และที่แก้ไขเพิ่มเติม</p>\r\n<p>พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม</p>\r\n<p>ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการสอบสวนผู้บริหารท้องถิ่น รองผู้บริหาร ประธานสภาท้องถิ่น รองประธานสภาท้องถิ่น สมาชิกสภาท้องถิ่น เลขานุการผู้บริหารท้องถิ่น และที่ปรึกษาผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2554   </p>\r\n<p>ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการของเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น พ.ศ. 2555</p>\r\n<p>ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยเงินเดือนและค่าตอบแทนนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด รองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด รองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด เลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด และกรรมการสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2554</p>\r\n<p>ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยเงินค่าเดือน เงินค่าตอบแทนและประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นของนายกเทศมนตรี รองนายกเทศมนตรี ประธานสภาเทศบาล รองประธานสภาเทศบาล สมาชิก  สภาเทศบาล เลขานุการนายกเทศมนตรี ที่ปรึกษานายกเทศมนตรี และการจ่ายเงินค่าเบี้ยประชุมกรรมการสภาเทศบาล พ.ศ. 2554  </p>\r\n<p>ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยเงินค่าตอบแทนนายกองค์การบริหารส่วนตำบล รองนายกองค์การบริหารส่วนตำบล ประธานสภาองค์การบริหารส่วนตำบล รองประธานสภาองค์การ บริหารส่วนตำบล สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบล เลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนตำบลและเลขานุการสภาองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2554       </p>\r\n<div><b>อ้างอิง</b>\r\n<div id=\"ftn1\">\r\n<p>          [1]ข้อ 5 ของระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการสอบสวนผู้บริหารท้องถิ่น รองผู้บริหาร ประธานสภาท้องถิ่น รองประธานสภาท้องถิ่น สมาชิกสภาท้องถิ่น เลขานุการผู้บริหารท้องถิ่น และที่ปรึกษาผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2554</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn2\">\r\n<p>          [2]ข้อ 4 ของระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการของเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น พ.ศ. 2555</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn3\">\r\n<p>          [3]มาตรา 4 ของพระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2545 และ ที่แก้ไขเพิ่มเติม </p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn4\">\r\n<p>            [4]คณะเทศมนตรี ประกอบด้วย นายกเทศมนตรี 1 คน และเทศมนตรีอื่นๆ ซึ่งมาจากสมาชิกสภาตามความเห็นชอบของสภาเทศบาล ตามจำนวนที่กฎหมายกำหนด และมีวาระในตำแหน่ง 4 ปี</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn5\">\r\n<p>          [5] พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2545 และที่แก้ไขเพิ่มเติม</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn6\">\r\n<p>          [6] ในประเด็นนี้สำหรับพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ได้กำหนดให้ผู้มีสิทธิสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนตำบลสำเร็จการศึกษาไม่ต่ำกว่ามัธยมศึกษาตอนปลายหรือเทียบเท่า หรือเคยเป็นสมาชิกสภาตำบล สมาชิกสภาท้องถิ่น ผู้บริหารท้องถิ่น หรือสมาชิกรัฐสภา</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn7\">\r\n<p>          [7] ตามความหมายของพระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2545 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ซึ่งผู้เขียนอธิบายข้างต้น</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn8\">\r\n<p>          [8] มีบัญญัติไว้เฉพาะพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 และที่แก้ไขเพิ่มเติม</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn9\">\r\n<p>          [9]มาตรา 35/5 ของพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2540 และที่แก้ไขเพิ่มเติม, มาตรา 48 เตรส ของพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 และที่แก้ไขเพิ่มเติม และ มาตรา 59 ของพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn10\">\r\n<p>          [10] บัญชีอัตราเงินเดือนและค่าตอบแทน ของระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยเงินเดือนและค่าตอบแทนผู้บริหารและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาล และองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2554 ทั้ง 3 ประเภท</p>\r\n<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><strong>ขอบคุณข้อมูลจาก</strong><strong> </strong><strong>สถาบันพระปกเกล้า</strong><strong> </strong><strong>http://wiki.kpi.ac.th/index.php</strong></p>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>', '', 1, 21, '2017-12-15 04:10:23', 56, '', '2017-12-18 03:01:10', 56, 0, '0000-00-00 00:00:00', '2017-12-15 04:10:23', '0000-00-00 00:00:00', '{\"image_intro\":\"\",\"float_intro\":\"\",\"image_intro_alt\":\"\",\"image_intro_caption\":\"\",\"image_fulltext\":\"\",\"float_fulltext\":\"\",\"image_fulltext_alt\":\"\",\"image_fulltext_caption\":\"\"}', '{\"urla\":false,\"urlatext\":\"\",\"targeta\":\"\",\"urlb\":false,\"urlbtext\":\"\",\"targetb\":\"\",\"urlc\":false,\"urlctext\":\"\",\"targetc\":\"\"}', '{\"article_layout\":\"\",\"show_title\":\"\",\"link_titles\":\"\",\"show_tags\":\"\",\"show_intro\":\"\",\"info_block_position\":\"\",\"info_block_show_title\":\"\",\"show_category\":\"\",\"link_category\":\"\",\"show_parent_category\":\"\",\"link_parent_category\":\"\",\"show_associations\":\"\",\"show_author\":\"\",\"link_author\":\"\",\"show_create_date\":\"\",\"show_modify_date\":\"\",\"show_publish_date\":\"\",\"show_item_navigation\":\"\",\"show_icons\":\"\",\"show_print_icon\":\"\",\"show_email_icon\":\"\",\"show_vote\":\"\",\"show_hits\":\"\",\"show_noauth\":\"\",\"urls_position\":\"\",\"alternative_readmore\":\"\",\"article_page_title\":\"\",\"show_publishing_options\":\"\",\"show_article_options\":\"\",\"show_urls_images_backend\":\"\",\"show_urls_images_frontend\":\"\"}', 2, 4, '', '', 1, 16, '{\"robots\":\"\",\"author\":\"\",\"rights\":\"\",\"xreference\":\"\"}', 0, '*', ''),
(43, 122, 'อำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น', 'q12', '<h1 class=\"firstHeading\" style=\"text-align: center;\"> </h1>\r\n<p> </p>\r\n<div id=\"bodyContent\">\r\n<div id=\"mw-content-text\" class=\"mw-content-ltr\" dir=\"ltr\" lang=\"th\">\r\n<p>เรียบเรียงโดย  ผศ.ดร.ณัฐพล ใจจริงและกฤษณ์  วงศ์วิเศษธร</p>\r\n<p>ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ รศ.ดร.ปธาน สุวรรณมงคล</p>\r\n<hr />\r\n<p>องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นหน่วยการปกครองที่เกิดตามหลักการกระจายอำนาจ (Decentralization) ซึ่งมีความเป็นอิสระ (Autonomy) ในการปกครองตนเอง  โดยสิ่งที่สามารถสะท้อนระดับของการกระจายอำนาจและความเป็นอิสระขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นว่ามีอยู่มากน้อยเพียงใด สามารถพิจารณาได้จากการให้อำนาจหน้าที่แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและการแทรกแซงหรือกำกับดูแลของส่วนกลาง กล่าวคือ หากอำนาจหน้าที่ในการจัดทำภารกิจขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีอยู่กว้างขวาง ย่อมสะท้อนถึงระดับการกระจายอำนาจที่มีอยู่สูง และหากส่วนกลางเข้ามาแทรกแซงหรือกำกับดูแลอยู่น้อย ก็สามารถสะท้อนถึงความเป็นอิสระขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีอยู่สูง เป็นต้น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn1\">[1]</a></p>\r\n<p> </p>\r\n<ol>\r\n<li><b>แนวคิดว่าด้วยอำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</b></li>\r\n</ol>\r\n<p>องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแต่ละแห่งจะมีขอบเขตอำนาจหน้าที่ของตนเองซึ่งแยกออกจากรัฐ โดยทั่วไปแล้วอำนาจหน้าที่ของรัฐและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นรูปแบบเดียวกัน คือการจัดทำ “บริการสาธารณะ”  สำหรับการจัดทำบริการสาธารณะที่ถือเป็นอำนาจหน้าที่ของระดับชาติ (รัฐ) และระดับท้องถิ่น (องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น) นั้น เป็นการจัดทำภารกิจเพื่อตอบสนองความต้องการและความสำคัญต่อความเป็นอยู่ของประชาชนโดยทั่วไป โดยสามารถแยกได้เป็น 2 ประเภทได้แก่</p>\r\n<p>          1.1 บริการสาธารณะระดับชาติ (National Affairs) ซึ่งหมายถึงกิจกรรมที่จัดทำขึ้นโดยรัฐ ที่มุ่งเน้นเพื่อประโยชน์ส่วนรวมภายในรัฐ มีลักษณะเกี่ยวกับ กิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงของรัฐ เกี่ยวข้องกับการรักษาความสงบเรียบร้อยภายใน กระบวนการยุติธรรม เกี่ยวกับการเป็นตัวแทนของรัฐโดยรวม และรวมไปถึงกิจกรรมที่ต้องการให้เกิดมาตรฐานเดียวกันทั้งประเทศ อาทิ กองทัพ กิจการตำรวจ ศาลยุติธรรม กิจกรรมทางการทูต ระบบการแลกเปลี่ยนเงินตรา เป็นต้น</p>\r\n<p>          1.2 บริการสาธารณะระดับท้องถิ่น (Local Affairs) เป็นกิจกรรมที่เกี่ยวกับท้องถิ่นโดยเฉพาะ และเพื่อตอบสนองความต้องการของคนในท้องถิ่น โดยจะมีลักษณะเป็นกิจกรรมที่ตอบสนองคนในท้องถิ่น ซึ่งแต่ละท้องถิ่นอาจจะมีความแตกต่างกันออกไป โดยส่วนใหญ่จะสอดคล้องกับชีวิตประจำวันของคนในท้องถิ่น ทั้งเรื่องที่เกี่ยวกับสภาพแวดล้อม การอำนวยความสะดวก รวมไปถึงการจัดสวัสดิการให้คนในท้องถิ่นโดยตรง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn2\">[2]</a></p>\r\n<p> </p>\r\n<ol>\r\n<li>\'<i>อำนาจหน้าที่ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ\'</i><b>.ศ. 2540 - 2550 และร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ….ฉบับลงประชามติ</b></li>\r\n</ol>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>          2.1 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540</b></p>\r\n<p>          รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ถือเป็นรัฐธรรมนูญที่มีความสำคัญกับการกระจายอำนาจ ที่ปรากฏในมาตรา 78 ซึ่งปรากฏอยู่ในหมวด 5 แนวนโยบายพื้นฐานแห่งรัฐ โดยมีใจความสำคัญ คือ</p>\r\n<p>          “<i><b>มาตรา 78</b></i><i>รัฐต้องกระจายอำนาจให้ท้องถิ่นพึ่งตนเองและตัดสินใจในกิจการท้องถิ่นได้เอง พัฒนาเศรษฐกิจท้องถิ่นและระบบสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ ตลอดทั้งโครงสร้างพื้นฐานสารสนเทศในท้องถิ่นให้ทั่วถึงและเท่าเทียมกันทั่วประเทศ รวมทั้งพัฒนาจังหวัดที่มีความพร้อมให้เป็นองค์กรปกครองท้องถิ่นขนาดใหญ่ โดยคำนึงถึงเจตนารมณ์ของประชาชนในจังหวัดนั้น</i>”<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn3\">[3]</a></p>\r\n<p>          ซึ่งเป็นการกำหนดให้รัฐต้องมีการกระจายอำนาจทางปกครองไปให้ท้องถิ่น เพื่อตอบสนองความต้องการของประชาชน และแบ่งเบาภาระส่วนกลางได้มากขึ้น รวมทั้งยังให้อำนาจแก่ประชาชนในการเข้ามามีส่วนร่วมในการปกครองอีกด้วย อย่างไรก็ดีรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ได้บัญญัติเรื่องการปกครองท้องถิ่นไว้ในหมวด 9 ตั้งแต่มาตรา 282 – 290 รวม 11 มาตรา มีการกล่าวถึงเรื่องภารกิจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไว้ 2 ลักษณะด้วยกัน คือ</p>\r\n<p>          ประการแรก บัญญัติเรื่องอำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไว้โดยตรงว่ามีเรื่องใดบ้าง รัฐธรรมนูญได้บัญญัติให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีอำนาจหน้าที่รวม 7 เรื่อง เช่น การบำรุงรักษาศิลปะ จารีตประเพณี ภูมิปัญญาท้องถิ่น วัฒนธรรมอันดีของท้องถิ่น สิ่งแวดล้อม ทรัพยากรธรรมชาติ เป็นต้น</p>\r\n<p>          ประการที่สอง บัญญัติถึงกลไกในการสร้างองค์กรขึ้นเพื่อให้องค์กรดังกล่าวนี้ทำหน้าที่กำหนดอำนาจขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กลไกที่รัฐธรรมนูญได้สร้างขึ้นนี้ ได้แก่ การกำหนดให้มีการตรากฎหมายแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจ ซึ่งจะต้องมีสาระสำคัญ คือ จัดตั้งคณะกรรมการขึ้นชุดหนึ่งเพื่อทำหน้าที่กำหนดอำนาจหน้าที่และจัดสรรภาษีอากรระหว่างรัฐกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และในระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นด้วยกันเอง นอกจากนั้นคณะกรรมการที่จัดตั้งขึ้นนี้ จะต้องพิจารณาเรื่องดังกล่าวทุก ๆ 5 ปี ทั้งนี้ การพิจารณาจะต้องคำนึงถึงการกระจายอำนาจเพิ่มขึ้นให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นสำคัญ ซึ่งเท่ากับว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะได้รับอำนาจหน้าที่และภาษีอากรเพิ่มขึ้นทุก ๆ 5 ปี<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn4\">[4]</a></p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>          2.2 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550</b></p>\r\n<p>          รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 มุ่งแก้ไขข้อบกพร่องของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ทั้งนี้ในส่วนของบทบัญญัติที่เกี่ยวกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและการกระจายอำนาจสู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น ปรากฏอยู่ใน 2 หมวดสำคัญ ได้แก่<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn5\">[5]</a></p>\r\n<p>          2.2.1 หมวดที่ 5 แนวนโยบายพื้นฐานของรัฐ มาตรา 78<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn6\">[6]</a> เป็นการให้อำนาจองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกว้างขวาง ชัดเจนขึ้น กำหนดความสัมพันธ์ระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับรัฐบาลให้เหมาะสม ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีอิสระในอำนาจหน้าที่ของตนเอง และเพื่อให้แนวนโยบายพื้นฐานของรัฐบรรลุตามเป้าหมาย จึงได้มีการกำหนดรายละเอียดด้านต่าง ๆไว้ เพื่อเป็นแนวทางในการดำเนินงานแก่หน่วยงานของรัฐและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไว้ในมาตรา 80<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn7\">[7]</a> อาทิ กำหนดแนวทางในการดำเนินงานด้านการศึกษา ศาสนา สังคม สาธารณสุข และวัฒนธรรมของรัฐ เป็นต้น</p>\r\n<p>          2.2.2 หมวดที่ 14 ว่าด้วยการปกครองท้องถิ่น ได้มีการกำหนดว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นองค์กรหลักในการจัดบริการสาธารณะ และมีส่วนร่วมในการตัดสินใจปัญหาในพื้นที่ของตนเอง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn8\">[8]</a> ซึ่งเป็นหลักประกันว่ารัฐต้องส่งเสริม สนับสนุนโดยให้การกระจายอำนาจเป็นกลไกสำคัญ เพื่อให้เกิดผลในรูปธรรม จึงได้มีการกำหนดว่า องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีหน้าที่ดูแลการจัดทำบริการสาธารณะและมีอิสระในการกำหนดนโยบาย การบริหารทั้งงานบุคคล การคลังได้<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn9\">[9]</a> รวมถึงอำนาจหน้าที่ในการบำรุงรักษาศิลปะ จารีตประเพณี ภูมิปัญญาท้องถิ่น หรือวัฒนธรรมอันดีงามของท้องถิ่น มีสิทธิในการจัดการศึกษาอบรมและฝึกวิชาชีพตามความเหมาะสม<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn10\">[10]</a> และมีอำนาจหน้าที่ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมอีกด้วย<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn11\">[11]</a></p>\r\n<p>          <b>2.3 ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ….ฉบับลงประชามติ (2559)</b></p>\r\n<p>          ในร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. …. ฉบับลงประชามติ มีการบัญญัติเกี่ยวกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไว้ในหมวดที่ 14 มาตราที่ 249 – 254 แต่ในส่วนของการกำหนดหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นปรากฏอยู่ในมาตรา 250<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn12\">[12]</a> โดยกำหนดให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีอำนาจหน้าที่จัดทำบริการสาธารณะและกิจกรรมสาธารณะเพื่อประโยชน์ของประชาชนในท้องถิ่น ซึ่งให้เป็นหน้าที่และอำนาจเฉพาะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแต่ละรูปแบบ หรือให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นหน่วยงานหลักในการจัดทำบริการ รวมทั้งการส่งเสริมและสนับสนุนการจัดการศึกษาให้แก่ประชาชนในท้องถิ่นอย่างอิสระ</p>\r\n<p> </p>\r\n<ol>\r\n<li>\'<i>อำนาจหน้าที่ตามพระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ\'</i><b>.ศ. 2542</b></li>\r\n</ol>\r\n<p>          ตามรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2540 มาตรา 284<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn13\">[13]</a> ได้กำหนดให้มีกฎหมายกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจ เพื่อพัฒนาการกระจายอำนาจให้แก่ท้องถิ่นเพิ่มขึ้น โดยเนื้อหาของพระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn14\">[14]</a> มีด้วยกัน 4 เรื่อง ได้แก่</p>\r\n<p>                    1) คณะกรรมการการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</p>\r\n<p>                    2) การกำหนดอำนาจและหน้าที่ในการจัดระบบการบริการสาธารณะ</p>\r\n<p>                    3) การจัดสรรสัดส่วนภาษีและอากร</p>\r\n<p>                    4) แผนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</p>\r\n<p>          ซึ่งการกำหนดอำนาจและหน้าที่ในการจัดระบบการบริการสาธารณะปรากฏในหมวด 2 มาตรา 16 - 22 โดยมีสาระสำคัญอยู่ 3 ประการ</p>\r\n<p>          ประการแรก  มีการกำหนดอำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในรูปแบบต่าง ๆไว้<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn15\">[15]</a> ได้แก่ เทศบาล เมืองพัทยา องค์การบริหารส่วนตำบล องค์การบริหารส่วนจังหวัด และกรุงเทพมหานคร ซึ่งจะมีอำนาจหน้าที่ทั้งทางการปกครอง การบริหารในท้องถิ่นของตนเอง สาธารณูปโภค สาธารณูปการ ส่งเสริมสนับสนุนด้านต่าง ๆ อาทิ การส่งเสริมด้านการศึกษา กีฬา การท่องเที่ยว ฯลฯ รวมไปถึงการดูแลความสงบเรียบร้อยภายในท้องถิ่น อย่างไรก็ตามการจัดทำบริการหรือกิจกรรมใด ๆในท้องถิ่น จำเป็นต้องคำนึงถึงความสามารถในการจัดทำของท้องถิ่นเอง คุณภาพชีวิตของคนในท้องถิ่น และความต้องการหรือประโยชน์ที่คนในท้องถิ่นจะได้รับ รวมทั้งอำนาจหน้าที่อื่น ๆที่คณะกรรมการประกาศกำหนด</p>\r\n<p>          ประการที่สอง  อำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่น ที่มีการจัดตั้งเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบอื่น ๆในอนาคต พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นได้กำหนดอำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเหล่านี้ไว้ 2 กรณี คือ ในกรณีที่มีการจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นขึ้นมาใหม่ในรูปแบบไม่เต็มพื้นที่จังหวัด ให้มีอำนาจหน้าที่ตามในมาตรา 16 คือมีอำนาจหน้าที่เช่นเดียวกับเทศบาล เมืองพัทยา และองค์การบริหารส่วนตำบล แต่หากเป็นการจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นขึ้นมาใหม่ในรูปแบบเต็มจังหวัด ก็จะมีอำนาจหน้าที่ตามมาตรา 16 และ 17 นั่นคือมีอำนาจหน้าที่เดียวกับกรุงเทพมหานครนั่นเอง</p>\r\n<p>          ประการที่สาม  การทำงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ตามมาตรา 21 และ 22 มีการกำหนดว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอาจร่วมมือกันดำเนินการตามอำนาจหน้าที่ได้ หรืออาจร้องขอให้รัฐหรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่นดำเนินการแทนได้ และนอกจากนี้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอาจมอบให้เอกชนดำเนินการตามอำนาจหน้าที่แทนได้ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn16\">[16]</a></p>\r\n<p> </p>\r\n<ol>\r\n<li><b>อำนาจหน้าที่ตามกฎหมายเฉพาะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</b></li>\r\n</ol>\r\n<p>          นอกจากการกำหนดอำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไว้ในรัฐธรรมนูญ และพระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแล้ว ยังมีการกำหนดอำนาจหน้าที่ไว้ใน กฎหมายเฉพาะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเอง<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn17\">[17]</a> ได้แก่</p>\r\n<p>          1)  พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ.2540</p>\r\n<p>          2)  พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ.2496</p>\r\n<p>          3)  พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ.2537</p>\r\n<p>          4)  พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ.2528</p>\r\n<p>          5)  พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการเมืองพัทยา พ.ศ.2542</p>\r\n<p>          หากพิจารณาจากขอบข่ายและอำนาจหน้าที่ตามข้อบัญญัติในกฎหมายแล้วก็จะพบว่ากฎหมายได้ให้อำนาจแก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสามารถดำเนินกิจกรรมหรือให้บริการสาธารณะได้ แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn18\">[18]</a> ได้แก่</p>\r\n<p>          1)  อำนาจหน้าที่ที่ต้องจัดทำ เป็นกิจกรรมที่กฎหมายบังคับให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต้องจัดทำให้ครบถ้วน หากไม่จัดทำเท่ากับเป็นการละเว้นการปฏิบัติหน้าที่</p>\r\n<p>          2) อำนาจหน้าที่ที่อาจจัดทำ เป็นกิจกรรมที่กฎหมายให้ดุลพินิจกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นว่าจะจัดทำบริการสาธารณะนั้น ๆหรือไม่ก็ได้ ขึ้นอยู่กับความพร้อมและการพิจารณาเห็นสมควรว่าเหมาะกับและจำเป็นกับคนในท้องถิ่นนั้น ๆ</p>\r\n<p>          อย่างไรก็ตามอำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กฎหมายได้ให้อำนาจไว้อย่างชัดเจนว่ากิจกรรมหรือหน้าที่ด้านใดสามารถดำเนินการได้ หรือกิจกรรมใดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไม่สามารถดำเนินการได้ ก็จะเป็นอำนาจของส่วนภูมิภาค หรือรัฐส่วนกลาง ตามหลักการแนวคิดการแบ่งอำนาจหน้าที่ในการจัดทำบริการสาธารณะ ทั้งนี้ ในการกำหนดหรือมอบหมายอำนาจหน้าที่ให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น มีความเหมาะสม สอดคล้องกับขนาดพื้นที่ ความสามารถทั้งทรัพยากรด้านบุคลากร เงิน และความต้องการของประชาชนเป็นหลักทั้งสิ้น</p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>บรรณานุกรม</b></p>\r\n<p>นครินทร์  เมฆไตรรัตน์และคณะ. <b>“รายงานผลการศึกษาความก้าวหน้าของการกระจายอำนาจในประเทศไทยและข้อเสนอ”</b> โครงการเสริมสร้างขีดความสามารถขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อสนับสนุนการกระจายอำนาจและธรรมาภิบาลท้องถิ่น. รายงานฉบับสมบูรณ์. 2552.       </p>\r\n<p>นันทวัฒน์  บรมานันท์<b>. การปกครองส่วนท้องถิ่นตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2</b>540. (กรุงเทพฯ : วิญญูชน. 2543).</p>\r\n<p>พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542</p>\r\n<p>รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540</p>\r\n<p>รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550</p>\r\n<p>ร่างรัฐธรรมนูญฉบับลงประชามติ พ.ศ. 2559</p>\r\n<p>วุฒิสาร  ตันไชย. “ทิศทางการปกครองท้องถิ่นตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550.” ใน <b>คู่มือพลเมืองยุคใหม่</b>.รวบรวมโดย สถาบันพระปกเกล้า  (กรุงเทพฯ : บริษัท เอ.พี กราฟิค ดีไซน์และการพิมพ์ จำกัด. 2552).</p>\r\n<p>สถาบันพระปกเกล้า. <b>สารานุกรมการปกครองท้องถิ่นไทย หมวดที่ 4 องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ลำดับที่ 2     เรื่องภารกิจหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.</b> (กรุงเทพฯ: บริษัท ธรรมดาเพรส จำกัด. 2547).</p>\r\n<p>สมคิด  เลิศไพฑูรย์. <b>กฎหมายการปกครองท้องถิ่น.</b> (กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจา นุเบกษา. 2547).</p>\r\n<p> </p>\r\n<div><b>อ้างอิง</b>\r\n<div id=\"ftn1\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref1\">[1]</a> ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่ สถาบันพระปกเกล้า, <i>สารานุกรมการปกครองท้องถิ่นไทย หมวดที่ 4 องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ลำดับที่ 2 เรื่องภารกิจหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</i>, (กรุงเทพฯ: บริษัท ธรรมดาเพรส จำกัด, 2547), น. 1.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn2\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref2\">[2]</a>  สมคิด  เลิศไพฑูรย์, <i>กฎหมายการปกครองท้องถิ่น</i> (กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา, 2547), น. 38.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn3\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref3\">[3]</a>  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 มาตรา 78</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn4\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref4\">[4]</a>  นครินทร์  เมฆไตรรัตน์และคณะ, <i>“รายงานผลการศึกษาความก้าวหน้าของการกระจายอำนาจในประเทศไทยและข้อเสนอ”  </i>โครงการเสริมสร้างขีดความสามารถขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อสนับสนุนการกระจายอำนาจและธรรมาภิบาลท้องถิ่น, 2552, รายงานฉบับสมบูรณ์, หน้า 42-43.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn5\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref5\">[5]</a>  วุฒิสาร  ตันไชย, “ทิศทางการปกครองท้องถิ่นตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550,” ใน <i>คู่มือพลเมืองยุคใหม่</i>, รวบรวมโดย สถาบันพระปกเกล้า (กรุงเทพฯ : บริษัท เอ.พี กราฟิค ดีไซน์และการพิมพ์ จำกัด, 2552), หน้า 68.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn6\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref6\">[6]</a>  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550, มาตรา 78</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn7\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref7\">[7]</a>  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550, มาตรา 80</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn8\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref8\">[8]</a>  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550, มาตรา 281</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn9\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref9\">[9]</a>  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550, มาตรา 283</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn10\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref10\">[10]</a>  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550, มาตรา 289</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn11\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref11\">[11]</a>  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550, มาตรา 290</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn12\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref12\">[12]</a>  ร่างรัฐธรรมนูญฉบับลงประชามติ พ.ศ. 2559, มาตรา 250</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn13\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref13\">[13]</a>  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540, มาตรา 284</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn14\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref14\">[14]</a>  พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn15\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref15\">[15]</a>  พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542, มาตรา 16-18.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn16\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref16\">[16]</a>  นันทวัฒน์  บรมานันท์, <i>การปกครองส่วนท้องถิ่นตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540</i> (กรุงเทพฯ : วิญญูชน, 2543), หน้า 104.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn17\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref17\">[17]</a>  ศึกษาเพิ่มเติมอย่างละเอียดได้ที่พระราชบัญญัติแต่ละฉบับ</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn18\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref18\">[18]</a>  สมคิด  เลิศไพฑูรย์, <i>อ้างแล้ว เชิงอรรถที่ \'<b>2</b></i><b>, หน้า 41.</b></p>\r\n<p> </p>\r\n<p><strong>ขอบคุณข้อมูลจาก</strong><strong> </strong><strong>สถาบันพระปกเกล้า</strong><strong> </strong><strong>http://wiki.kpi.ac.th/index.php</strong></p>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>', '', 1, 21, '2017-12-15 04:11:25', 56, '', '2017-12-18 03:01:04', 56, 0, '0000-00-00 00:00:00', '2017-12-15 04:11:25', '0000-00-00 00:00:00', '{\"image_intro\":\"\",\"float_intro\":\"\",\"image_intro_alt\":\"\",\"image_intro_caption\":\"\",\"image_fulltext\":\"\",\"float_fulltext\":\"\",\"image_fulltext_alt\":\"\",\"image_fulltext_caption\":\"\"}', '{\"urla\":false,\"urlatext\":\"\",\"targeta\":\"\",\"urlb\":false,\"urlbtext\":\"\",\"targetb\":\"\",\"urlc\":false,\"urlctext\":\"\",\"targetc\":\"\"}', '{\"article_layout\":\"\",\"show_title\":\"\",\"link_titles\":\"\",\"show_tags\":\"\",\"show_intro\":\"\",\"info_block_position\":\"\",\"info_block_show_title\":\"\",\"show_category\":\"\",\"link_category\":\"\",\"show_parent_category\":\"\",\"link_parent_category\":\"\",\"show_associations\":\"\",\"show_author\":\"\",\"link_author\":\"\",\"show_create_date\":\"\",\"show_modify_date\":\"\",\"show_publish_date\":\"\",\"show_item_navigation\":\"\",\"show_icons\":\"\",\"show_print_icon\":\"\",\"show_email_icon\":\"\",\"show_vote\":\"\",\"show_hits\":\"\",\"show_noauth\":\"\",\"urls_position\":\"\",\"alternative_readmore\":\"\",\"article_page_title\":\"\",\"show_publishing_options\":\"\",\"show_article_options\":\"\",\"show_urls_images_backend\":\"\",\"show_urls_images_frontend\":\"\"}', 2, 3, '', '', 1, 22, '{\"robots\":\"\",\"author\":\"\",\"rights\":\"\",\"xreference\":\"\"}', 0, '*', '');
INSERT INTO `avcyt_content` (`id`, `asset_id`, `title`, `alias`, `introtext`, `fulltext`, `state`, `catid`, `created`, `created_by`, `created_by_alias`, `modified`, `modified_by`, `checked_out`, `checked_out_time`, `publish_up`, `publish_down`, `images`, `urls`, `attribs`, `version`, `ordering`, `metakey`, `metadesc`, `access`, `hits`, `metadata`, `featured`, `language`, `xreference`) VALUES
(44, 123, 'หลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น', 'q13', '<h1 class=\"firstHeading\"> </h1>\r\n<ul id=\"menu-edit\"></ul>\r\n<div id=\"st_box\" align=\"right\"> </div>\r\n<p> </p>\r\n<div id=\"bodyContent\">\r\n<div id=\"mw-content-text\" class=\"mw-content-ltr\" dir=\"ltr\" lang=\"th\">\r\n<p><b>เรียบเรียงโดย</b>  กฤษณ์  วงศ์วิเศษธร</p>\r\n<p><b>ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ</b> รศ.ดร.ปธาน สุวรรณมงคล</p>\r\n<hr />\r\n<p><b>บทนำ</b></p>\r\n<p>          ในประเทศหรือรัฐที่มีการจัดโครงสร้างการบริหารราชการแผ่นดินแบบมีราชการส่วนท้องถิ่น ล้วนแล้วแต่ยอมรับว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้นจะต้องมีความเป็นอิสระทั้งในแง่สถานะขององค์การ พื้นที่ อำนาจ การบริหารงานบุคคล และการคลัง ซึ่งความเป็นอิสระขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในแง่มุมต่าง  ๆ เหล่านี้ เป็นไปเพื่อให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสามารถบริหารงานและจัดทำบริการสาธารณะที่ตอบสนองความต้องการของประชาชนในแต่ละท้องถิ่นได้เป็นอย่างดี ประชาชนในพื้นที่มีสิทธิเสรีภาพในการเลือกและกำหนดเจตจำนงทางการเมืองของตนได้ภายในกรอบของกฎหมายและหลักการพื้นฐานแห่งรัฐ เช่นนี้เอง “หลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น” จึงได้รับการยอมรับนับถือว่าเป็นหลักการสำคัญเป็นพื้นฐานของรัฐหรือประเทศที่มีการปกครองส่วนท้องถิ่น</p>\r\n<p>          ในกลุ่มประเทศสหภาพยุโรปนั้น หลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่นได้รับการรับรองและกำหนดไว้ใน “<b>กฎบัตรสหภาพยุโรปว่าด้วยการปกครองตนเองขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</b>” (European Charter of Local Self-Government) เนื้อหาและวัตถุประสงค์ของกฎบัตรดังกล่าวนี้ เรียกร้องให้ประเทศสมาชิกกำหนดกฎเกณฑ์อย่างใด ๆ เพื่อเป็นรับรองความเป็นอิสระขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ทั้งในแง่การเมือง, การบริหาร และการคลัง ซึ่งกฎเกณฑ์เหล่านี้จะต้องปรากฏตัวในรูปของกฎหมายภายในประเทศหรือรัฐนั้น ๆ หรือบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ โดยจะต้องมีองค์กรที่มาจากการเลือกทั้งโดยทั่วไปของประชาชนในพื้นที่<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn1\">[1]</a></p>\r\n<p>                   </p>\r\n<p><b>ความหมายและลักษณะ</b></p>\r\n<p>          หลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่นมิได้มีนิยามที่ถูกกำหนดเอาไว้เป็นการเฉพาะในกฎหมาย ซึ่งในระบบกฎหมายต่างประเทศนั้น เท่าที่สำรวจพบว่ามีถ้อยคำที่ใกล้เคียงกันอยู่ คือคำว่า “The Principle of Local Self-Government” ในระบบกฎหมายอังกฤษ หรือคำว่า “Le principe de l\'autonomie locale” ในระบบกฎหมายฝรั่งเศส และคำว่า “Der Grundsatz der kommunalen Selbstverwaltung” ในระบบกฎหมายเยอรมัน โดยเมื่อพิเคราะห์ถ้อยคำที่ใช้ในระบบกฎหมายต่าง ๆ พบว่า นัยของถ้อยคำนั้นมุ่งเน้นไปที่การปกครองตนเองของท้องถิ่นทั้งสิ้น ในฝรั่งเศสนั้นมีผู้อธิบายว่า หลักแห่งการปกครองตนเองขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีนัยด้วยกันสองประการ คือ<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn2\">[2]</a></p>\r\n<p>          <u>ประการแรก</u> องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอิสระในการปกครองตนเองจากรัฐ กล่าวคือ ท้องถิ่นมีอิสระในการดำเนินกิจกรรมต่าง  ๆ ซึ่งเป็นประโยชน์ร่วมกันของท้องถิ่นนั้น ๆ มีบุคลากร เครื่องไม้เครื่องมือและการคลังเป็นของตนเอง รวมทั้งท้องถิ่นสามารถออกคำสั่งทางปกครองและทำสัญญาได้ด้วยตนเอง</p>\r\n<p>          <u>ประการที่สอง</u> ความมีอิสระเมื่อเปรียบเทียบกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่นหรือองค์การมหาชน (les établissements publics) ทั้งหลาย ซึ่งหมายถึงเมื่อกฎหมายได้บัญญัติให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นใดมีอำนาจหน้าที่อย่างใดอย่างหนึ่งแล้ว องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่นหรือองค์การมหาชนอื่น จะเข้าไปจัดทำกิจการที่อยู่ในอำนาจหน้าที่ที่กฎหมายนั้นบัญญัติไว้ไม่ได้ เว้นแต่ในกรณีที่กฎหมายบัญญัติไว้โดยชัดแจ้งให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หรือองค์การมหาชนร่วมกันจัดทำกิจการนั้น นอกจากนี้ความเป็นอิสระยังหมายความว่า ห้ามมิให้มีการกำกับดูแลระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นด้วยกันเองด้วย</p>\r\n<p>          สำหรับในประเทศไทยนั้นครั้งแรกที่มีการบัญญัติคำว่า “หลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น” ในระบบกฎหมายคือ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2517 มาตรา 214 ความว่า “<i>การจัดระเบียบการปกครองส่วนท้องถิ่นรวมทั้งนครหลวง ต้องเป็นไปตามหลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น  ทั้งนี้ ตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย</i>” และปรากฏว่า “หลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น” ในรัฐธรรมนูญฉบับถาวรสืบเนื่องกันมาจนถึงรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักไทย พ.ศ. 2550</p>\r\n<p>          ถ้าพิจารณาจากความเห็นของนักวิชาการ การตีความของคณะกรรมการกฤษฎีกา และจากบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญแล้ว หลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น หมายถึง การที่ท้องถิ่นใดมีลักษณะที่จะปกครองตนเองได้ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ย่อมมีสิทธิปกครองตนเอง มีองค์กรที่มาจากการเลือกตั้งของประชาชนในท้องถิ่น มีอิสระในการกำหนดนโยบายการปกครองท้องถิ่นของตน ตลอดจนมีอิสระในการที่จะวินิจฉัยปัญหาต่าง ๆ ของท้องถิ่นได้ด้วยตนเอง รวมถึงการที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีอิสระในทางการภาษีอากรและการเงินแห่งท้องถิ่น<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn3\">[3]</a></p>\r\n<p>          มีข้อสังเกตว่า คำว่า “เจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น” นั้น สามารถจำแนกออกได้เป็น 2 ลักษณะคือ<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn4\">[4]</a></p>\r\n<p>          หนึ่ง เจตนารมณ์พื้นฐาน หรือที่เรียกอีกอย่างหนึ่งว่าเจตนารมณ์ทั่วไป หมายถึงความมุ่งหมายของราษฎรในท้องถิ่นที่จะได้รับบริการสาธารณะพื้นฐานจากการปกครองท้องถิ่น บริการสาธารณะเช่นว่านี้มีลักษณะที่ไม่ยุ่งยากซับซ้อนหรือไม่มีเทคนิคสูงในการจัดทำ เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันของประชาชนในท้องถิ่น</p>\r\n<p>          สอง เจตนารมณ์พิเศษ หมายถึง ความมุ่งหมายที่จะได้รับบริการสาธารณะที่มีลักษณะพิเศษจากการปกครองท้องถิ่น นอกเหนือจากเจตนารมณ์พื้นฐาน บริการสาธารณะเช่นว่านี้มักจะมีความยุ่งยากซับซ้อน หรือมีเทคนิคสูง หรือต้องใช้วิธีการพิเศษในการจัดทำและราษฎรในท้องถิ่นเห็นว่าท้องถิ่นของตนจำเป็นต้องมี และการปกครองท้องถิ่นอำนวยให้ได้ เช่น การมีระบบกำจัดน้ำเสีย การมีระบบขนส่งมวลชน เป็นต้น</p>\r\n<p>          ทั้งนี้รัฐธรรมนูญได้เคยบัญญัติกำหนดขอบเขตของการใช้อำนาจควบคุมกำกับดูของส่วนกลางที่มีต่อท้องถิ่นเอาไว้ว่า “การกำกับดูแลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต้องทำเท่าที่จำเป็นและมีหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่ชัดเจนสอดคล้องและเหมาะสมกับรูปแบบขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น  ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ โดยต้องเป็นไปเพื่อการคุ้มครองประโยชน์ของประชาชนในท้องถิ่นหรือประโยชน์ของประเทศเป็นส่วนรวม และจะกระทบถึงสาระสำคัญแห่งหลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น หรือนอกเหนือจากที่กฎหมายบัญญัติไว้มิได้”<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn5\">[5]</a> ย่อมแสดงให้เห็นถึงความสำคัญที่รัฐส่วนกลางเคารพต่อเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น</p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>สถานะของหลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>          กฎบัตรสหภาพยุโรปว่าด้วยการปกครองตนเองขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น” (European Charter of Local Self-Government) เรียกร้องให้ประเทศสมาชิกกำหนดกฎเกณฑ์อย่างใด ๆ เพื่อเป็นรับรองความเป็นอิสระขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งกฎเกณฑ์เหล่านี้จะต้องปรากฏตัวในรูปของกฎหมายภายในประเทศหรือรัฐนั้น ๆ หรือบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ</p>\r\n<p>          ในกรณีที่บัญญัติรับรองหลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่นไว้ในรัฐธรรมนูญจะส่งผลในทางกฎหมายคือ</p>\r\n<ol>\r\n<li>หลักการดังกล่าวมีค่าบังคับทางกฎหมายในระดับรัฐธรรมนูญ (valeur constitutionnelle) ซึ่งเมื่อพิจารณาตามลำดับชั้นของกฎหมายแล้ว ก็ย่อมมีค่าบังคับสูงกว่ากฎหมายในระดับที่ต่ำกว่าลงมาไม่ว่าจะเป็นกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญซึ่งมีค่าบังคับสูงกว่าพระราชบัญญัติ (valeur super législative) กฎหมายในระดับพระราชบัญญัติเองและกฎหมายลำดับรองอื่น ๆ</li>\r\n<li>กฎหมายในระดับต่ำกว่าจะขัดหรือแย้งกับเนื้อหาของหลักแห่งการปกครองตนเองตาม</li>\r\n</ol>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>เจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่นดังที่รัฐธรรมนูญกำหนดไว้มิได้<a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftn6\">[6]</a></b></p>\r\n<p>          สำหรับประเทศไทยนั้น ได้มีการบัญญัติรับรอง “หลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น” เอาไว้ในรัฐธรรมนูญนับตั้งแต่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2517 เป็นต้นมา ทำให้สถานะของหลักการดังกล่าวนี้มีค่าบังคับระดับรัฐธรรมนูญซึ่งฝ่ายนิติบัญญัติจะตรากฎหมายออกมาขัดหรือแย้งมิได้  อนึ่งสมควรกล่าวด้วยว่า ผลของการยอมรับหลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่นไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยสืบมานี้ อาจถือได้ว่าเป็นการยอมรับนับถือให้หลักการดังกล่าวเป็น “ประเพณีการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข” ในฐานะหลักกฎหมายทั่วไปทางมหาชน</p>\r\n<p>          กล่าวโดยสรุป หลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่นมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับความเป็นอิสระขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในทางวิชาการมักมีการนำมาอธิบายปะปนกันหรือใช้แทนกันจนอาจเกิดความสับสนปนเปไปได้มาก อย่างไรก็ตาม ถ้ากล่าวจนถึงที่สุดแล้วทั้งสองคำนี้แม้มีความหมายแทบจะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน แต่สถานะในทางกฎหมายนั้นแตกต่างกัน กล่าวคือ “ความเป็นอิสระขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น” นั้น จัดเป็นหลักการทั่วไปขององค์กรปกครองส่วนท้อง เป็นองค์ประกอบสำคัญที่จะขาดเสียมิได้หากองค์กรของรัฐที่เกิดจากกระจายอำนาจนั้นจะมีสถานะเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในขณะที่ “หลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น” มีฐานะเป็นกฎเกณฑ์ทางกฎหมาย (Legal Norm) กรณีที่ได้บัญญัติรับรองไว้ในรัฐธรรมนูญ หลักการนี้จะมีฐานะหรือค่าบังคับเช่นเดียวกับรัฐธรรมนูญ หรือกรณีหากมิได้บัญญัติไว้เป็นลายลักษณ์อักษร ก็ยังต้องถือว่ามีฐานะเป็น “หลักกฎหมายทั่วไป” ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอยู่นั่นเอง</p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>บรรณานุกรม</b></p>\r\n<p>พรชัย  รัศมีแพทย์. <b>หลักกฎหมายการปกครองท้องถิ่นไทย</b>. พิมพ์ครั้งที่ 4.นนทบุรี: สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2541.</p>\r\n<p>สมคิด  เลิศไพฑูรย์. <b>กฎหมายการปกครองท้องถิ่น</b>. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา, 2547.</p>\r\n<p>BOURDON Jacques, PONTIER Jean-Marie et RICCI Jean-Claude. <b>Droit des collectivités territoriales</b>. Paris: P.U.F, 1987.</p>\r\n<p>พนม  เอี่ยมประยูร. “หลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่นในฐานะที่เป็นหลักกฎหมายซึ่งมีค่าบังคับในระดับรัฐธรรมนูญ.” <b>อาจาริยบูชา หนังสือรวมบทความทางวิชาการ เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ศาสตราจารย์ไพโรจน์  ชัยนาม</b>.กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน, 2538.</p>\r\n<p> </p>\r\n<div><b>อ้างอิง</b>\r\n<div id=\"ftn1\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref1\">[1]</a> Please see, European Charter of Local Self-Government.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn2\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref2\">[2]</a> Jacques BOURDON, Jean-Marie PONTIER et Jean-Claude RICCI, Droit des collectivités territoriales (Paris: P.U.F, 1987), p. 130-140. อ้างถึงใน สมคิด  เลิศไพฑูรย์, กฎหมายการปกครองท้องถิ่น (กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา, 2547), น. 92-93.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn3\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref3\">[3]</a> สมคิด  เลิศไพฑูรย์, <i>เพิ่งอ้าง</i>, น. 286.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn4\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref4\">[4]</a> พรชัย  รัศมีแพทย์, หลักกฎหมายการปกครองท้องถิ่นไทย, พิมพ์ครั้งที่ 4 (นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2541), น. 18.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn5\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref5\">[5]</a> รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 มาตรา 282. และมีข้อความทำนองเดียวกันนี้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 มาตรา 283.</p>\r\n</div>\r\n<div id=\"ftn6\">\r\n<p><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#_ftnref6\">[6]</a> พนม  เอี่ยมประยูร, “หลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่นในฐานะที่เป็นหลักกฎหมายซึ่งมีค่าบังคับในระดับรัฐธรรมนูญ,” อาจาริยบูชา หนังสือรวมบทความทางวิชาการเพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ศาสตราจารย์ไพโรจน์  ชัยนาม (กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน, 2538),   น. 263.</p>\r\n<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><strong>ขอบคุณข้อมูลจาก</strong><strong> </strong><strong>สถาบันพระปกเกล้า</strong><strong> </strong><strong>http://wiki.kpi.ac.th/index.php</strong></p>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>\r\n</div>', '', 1, 21, '2017-12-15 04:12:39', 56, '', '2017-12-18 03:00:54', 56, 0, '0000-00-00 00:00:00', '2017-12-15 04:12:39', '0000-00-00 00:00:00', '{\"image_intro\":\"\",\"float_intro\":\"\",\"image_intro_alt\":\"\",\"image_intro_caption\":\"\",\"image_fulltext\":\"\",\"float_fulltext\":\"\",\"image_fulltext_alt\":\"\",\"image_fulltext_caption\":\"\"}', '{\"urla\":false,\"urlatext\":\"\",\"targeta\":\"\",\"urlb\":false,\"urlbtext\":\"\",\"targetb\":\"\",\"urlc\":false,\"urlctext\":\"\",\"targetc\":\"\"}', '{\"article_layout\":\"\",\"show_title\":\"\",\"link_titles\":\"\",\"show_tags\":\"\",\"show_intro\":\"\",\"info_block_position\":\"\",\"info_block_show_title\":\"\",\"show_category\":\"\",\"link_category\":\"\",\"show_parent_category\":\"\",\"link_parent_category\":\"\",\"show_associations\":\"\",\"show_author\":\"\",\"link_author\":\"\",\"show_create_date\":\"\",\"show_modify_date\":\"\",\"show_publish_date\":\"\",\"show_item_navigation\":\"\",\"show_icons\":\"\",\"show_print_icon\":\"\",\"show_email_icon\":\"\",\"show_vote\":\"\",\"show_hits\":\"\",\"show_noauth\":\"\",\"urls_position\":\"\",\"alternative_readmore\":\"\",\"article_page_title\":\"\",\"show_publishing_options\":\"\",\"show_article_options\":\"\",\"show_urls_images_backend\":\"\",\"show_urls_images_frontend\":\"\"}', 2, 2, '', '', 1, 40, '{\"robots\":\"\",\"author\":\"\",\"rights\":\"\",\"xreference\":\"\"}', 0, '*', ''),
(45, 128, 'การกำกับดูแลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น', 'q14', '<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>เรียบเรียงโดย</b> : ศรัณย์ จิระพงษ์สุวรรณ</p>\r\n<p><b>ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ</b> : รศ.ดร.ปธาน สุวรรณมงคล</p>\r\n<hr />\r\n<p>ตามบทบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2550 มาตรา 282<sup id=\"cite_ref-1\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-1\">[1]</a></sup>ซึ่งให้ความสำคัญของ<strong class=\"selflink\">การกำกับดูแลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</strong>โดยระบุว่าเป็นหนึ่งในกระบวนการควบคุมตรวจสอบและปรับปรุงแก้ไขการบริหารงานท้องถิ่น ให้บรรลุเป้าหมายการของ<a class=\"new\" title=\"การบริการสาธารณะ (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%B0&amp;action=edit&amp;redlink=1\">การบริการสาธารณะ</a>ที่กำหนดไว้เพื่อให้เกิด<a class=\"new\" title=\"ประสิทธิภาพ (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E&amp;action=edit&amp;redlink=1\">ประสิทธิภาพ</a>และ<a class=\"new\" title=\"ประสิทธิผล (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%9C%E0%B8%A5&amp;action=edit&amp;redlink=1\">ประสิทธิผล</a>สูงสุด เนื่องมาจากมีกรณีของการบริการสาธารณะที่เกิดการเบี่ยงเบนไม่เป็นไปตามแนวทางที่กำหนด(course of action)<sup id=\"cite_ref-2\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-2\">[2]</a></sup> ไว้</p>\r\n<p> </p>\r\n<h2><span id=\".E0.B8.84.E0.B8.A7.E0.B8.B2.E0.B8.A1.E0.B8.AB.E0.B8.A1.E0.B8.B2.E0.B8.A2.E0.B8.82.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.81.E0.B8.B2.E0.B8.A3.E0.B8.81.E0.B8.B3.E0.B8.81.E0.B8.B1.E0.B8.9A.E0.B8.94.E0.B8.B9.E0.B9.81.E0.B8.A5.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.84.E0.B9.8C.E0.B8.81.E0.B8.A3.E0.B8.9B.E0.B8.81.E0.B8.84.E0.B8.A3.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.AA.E0.B9.88.E0.B8.A7.E0.B8.99.E0.B8.97.E0.B9.89.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.96.E0.B8.B4.E0.B9.88.E0.B8.99\" class=\"mw-headline\">ความหมายของการกำกับดูแลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</span></h2>\r\n<p>การกำกับดูแลหมายถึง ความสัมพันธ์ระหว่างหน่วยงานตามหลัก<a title=\"การบริหารราชการแผ่นดิน\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99\">การบริหารราชการแผ่นดิน</a>แบบกระจายอำนาจ ที่หน่วยงานหนึ่งมีอำนาจในการควบคุมอีกหน่วยงานหนึ่งที่อยู่ในการกำกับดูแลให้ปฏิบัติให้ถูกต้องตาม<a title=\"กฎหมาย\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2\">กฎหมาย</a>หรือตามอำนาจหน้าที่ หรืออำนาจที่องค์กรที่มีหน้าที่ในการกำกับดูแลองค์กรอื่นในการให้องค์กรนั้นๆทำงานภายใต้กฎหมาย <sup id=\"cite_ref-3\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-3\">[3]</a></sup></p>\r\n<p>การกำกับดูแลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จึงมีลักษณะเป็นการควบคุมกำกับดูแลการดำเนินงานบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งมีความสำคัญต่อการบริหารท้องถิ่นให้มีประสิทธิภาพและประสิทธิผล หลักการของการกำกับดูแลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมี 2 ประการ<sup id=\"cite_ref-4\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-4\">[4]</a></sup> คือ</p>\r\n<p><b>1.การกำกับดูแลในระดับชาติ</b> โดยกระทำได้ใน 3 ลักษณะ</p>\r\n<p>1) การกำกับดูแลโดย<a class=\"new\" title=\"กระบวนการนิติบัญญัติ (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4&amp;action=edit&amp;redlink=1\">กระบวนการนิติบัญญัติ</a> (Legislative Control) ดังเช่น กระบวนการกำกับดูแลโดย<a title=\"รัฐสภา\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2\">รัฐสภา</a>(Parliamentary Control) ดังเช่น สหราชอาณาจักร<sup id=\"cite_ref-5\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-5\">[5]</a></sup> เป็นต้น</p>\r\n<p>2) การกำกับดูแลโดยกระบวนการบริหาร (Administrative Control) เป็นการกำกับดูแลโดยการบริหาร มีลักษณะมุ่งเน้นการดำเนินการเปลี่ยนแปลงกฎหมายที่ส่งผลต่อ รูปแบบ โครงสร้างและอำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ดังเช่น <a class=\"new\" title=\"พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ.2518 (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%A3_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2518&amp;action=edit&amp;redlink=1\">พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ.2518</a> เป็นต้น</p>\r\n<p>3) การกำกับดูแลโดยกระบวนการยุติธรรม(Judicial Control) เป็นการสะท้อนให้เห็นว่า องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่จัดตั้งขึ้นมามิใช่มีอิสระหรืออัตตาณัติ(Autonomy) ที่ขาดจากการกำกับดูแลของกฎหมายและกระบวนการยุติธรรม</p>\r\n<p><b>2.การกำกับดูแลในระดับท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>การกำกับดูแลในระดับท้องถิ่น เป็นการอยู่บนพื้นฐานความคิดของ <a class=\"new\" title=\"การบริหารจัดการบ้านเมืองที่ดีหรือธรรมาภิบาล (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A0%E0%B8%B4%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5&amp;action=edit&amp;redlink=1\">การบริหารจัดการบ้านเมืองที่ดีหรือธรรมาภิบาล</a><sup id=\"cite_ref-6\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-6\">[6]</a></sup> (Good Governance) ซึ่งแนวคิดดังที่กล่าวมาเข้ามามีอิทธิพลในการบริหารงานท้องถิ่นอย่างมากในปัจจุบัน</p>\r\n<p>1) <a class=\"new\" title=\"หลักนิติธรรม (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1&amp;action=edit&amp;redlink=1\">หลักนิติธรรม</a> (Rule of Law) หมายถึง การใช้กฎหมายเป็นหลักในการปกครองโดยตรา<a title=\"กฎหมาย\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2\">กฎหมาย</a>ที่ถูกต้อง<a class=\"new\" title=\"เป็นธรรม (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1&amp;action=edit&amp;redlink=1\">เป็นธรรม</a> การบังคับ การให้เป็นไปตามกฎหมาย การกำหนดกฎกติกาและการปฏิบัติตามกฎกติกาที่ตกลงกันไว้อย่างเคร่งครัดโดยคำนึงถึง<a class=\"new\" title=\"สิทธิ (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4&amp;action=edit&amp;redlink=1\">สิทธิ</a> <a class=\"new\" title=\"เสรีภาพ (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E&amp;action=edit&amp;redlink=1\">เสรีภาพ</a> ความยุติธรรมของสมาชิกในสังคม</p>\r\n<p>2) <a class=\"new\" title=\"หลักคุณธรรม (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1&amp;action=edit&amp;redlink=1\">หลักคุณธรรม</a> (Ethics) หมายถึง การยึดมั่นความถูกต้องดีงาม การส่งเสริมสนับสนุนให้ประชาชนพัฒนาตนเองไปพร้อมกัน</p>\r\n<p>3) <a class=\"new\" title=\"หลักความโปร่งใส (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AA&amp;action=edit&amp;redlink=1\">หลักความโปร่งใส</a> (Transparency) หมายถึง การสร้างความไว้วางใจของคนในชาติร่วมกัน โดยปรับปรุงกลไกการทำงานขององค์การทุกวงการให้มี<a class=\"new\" title=\"ความโปร่งใส (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AA&amp;action=edit&amp;redlink=1\">ความโปร่งใส</a> และประชาชนสามารถตรวจสอบงานของภาครัฐได้</p>\r\n<p>4) <a class=\"new\" title=\"หลักการมีส่วนร่วม (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1&amp;action=edit&amp;redlink=1\">หลักการมีส่วนร่วม</a> (Participation) หมายถึง การเปิดให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการรับรู้ และเสนอความคิดเห็นในการตัดสินใจปัญหาสำคัญของท้องถิ่น</p>\r\n<p>5) หลักความรับผิดชอบ (Accountability) หมายถึง การตระหนักในสิทธิและหน้าที่ ความสำนึกรับผิดชอบต่อสังคมและท้องถิ่น การใส่ใจปัญหาสาธารณะของท้องถิ่น รวมถึงการกระตือรือร้นในการแก้ปัญหา ตลอดจนการยอมรับในความเห็นที่แตกต่างกันและกล้าที่จะยอมรับผลดีและเสียจากการกระทำของตนในระดับภาครัฐ</p>\r\n<p>6) หลักความคุ้มค่า (Value for Money) หมายถึง การบริหารจัดการและใช้ทรัพยากรที่มีจำกัด เพื่อเกิดผลประโยชน์สูงสุดแก่ส่วนรวม รวมถึงเลือกนำเทคโนโลยีสมัยใหม่มาใช้พิจารณาอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง</p>\r\n<p>ดังนั้น หากจะให้การกำกับดูแลการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เกิดผลสำเร็จจึงจำเป็นต้องคำนึงถึงระบบและกระบวนการที่เหมาะสมดังที่กล่าวมาข้างต้น</p>\r\n<h2><span id=\".E0.B8.A3.E0.B8.B9.E0.B8.9B.E0.B9.81.E0.B8.9A.E0.B8.9A.E0.B8.81.E0.B8.B2.E0.B8.A3.E0.B8.81.E0.B8.B3.E0.B8.81.E0.B8.B1.E0.B8.9A.E0.B8.94.E0.B8.B9.E0.B9.81.E0.B8.A5.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.84.E0.B9.8C.E0.B8.81.E0.B8.A3.E0.B8.9B.E0.B8.81.E0.B8.84.E0.B8.A3.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.AA.E0.B9.88.E0.B8.A7.E0.B8.99.E0.B8.97.E0.B9.89.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.96.E0.B8.B4.E0.B9.88.E0.B8.99\" class=\"mw-headline\">รูปแบบการกำกับดูแลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</span></h2>\r\n<p>โดยทั่วไปแล้วการกำกับดูแลหรือตรวจสอบการบริหารงานของหน่วยการปกครองท้องถิ่นมักจะพบในสองลักษณะ ลักษณะแรกเป็นการควบคุมหรือตรวจสอบโดยหน่วยงานของรัฐด้วยกันเอง ลักษณะที่สองเป็นการตรวจสอบโดยประชาชน<a class=\"new\" title=\"ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87&amp;action=edit&amp;redlink=1\">ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง</a>หรือ<a class=\"new\" title=\"พลเมือง (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87&amp;action=edit&amp;redlink=1\">พลเมือง</a> (Electorates or citizens) ของหน่วยการปกครองท้องถิ่นนั้น ๆ อาจทั้งโดยลักษณะปัจเจกบุคคล (Individual) หรือกลุ่มบุคคล หรือองค์กรที่มิใช่รัฐ<sup id=\"cite_ref-7\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-7\">[7]</a></sup> รูปแบบที่ปรากฏในลักษณะแรกนั้นเป็นรูปแบบที่คุ้นเคยและเป็นที่รับรู้กันมานาน สามารถแยกได้เป็นสองรูปแบบ คือ</p>\r\n<p>1. การกำกับดูแลโดย<a class=\"new\" title=\"สมาชิกสภาท้องถิ่น (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99&amp;action=edit&amp;redlink=1\">สมาชิกสภาท้องถิ่น</a> ซึ่งมาจากการเลือกตั้งเช่นเดียวกับฝ่ายบริหาร โดย หลักการแล้ว บุคคลผู้มีสถานะดังกล่าวจะทำหน้าที่แทนประชาชนผู้เลือกตนเข้าไปในการกำกับแลฝ่ายบริหารให้เป็นไปตามเจตนารมณ์ของท้องถิ่น รวมทั้งการปฏิบัติที่ถูกต้องตามกฎหมายและมีความโปร่งใสในการทำงาน โดยกฎหมายได้ให้สิทธิและอำนาจแก่ฝ่ายสภาท้องถิ่นไว้ในการเสนอแนะ การซักถาม การอภิปราย การลงมติไม่ไว้วางใจ <a title=\"การถอดถอน\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%99\">การถอดถอน</a>และอื่น ๆ เป็นเครื่องมือในการกำกับดูแล แต่กลไกการกำกับดูแลและตรวจสอบควบคุมการบริหารงานในลักษณะเช่นนี้ของ<a class=\"new\" title=\"ประชาธิปไตยแบบตัวแทน (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%9B%E0%B9%84%E0%B8%95%E0%B8%A2%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%99&amp;action=edit&amp;redlink=1\">ประชาธิปไตยแบบตัวแทน</a>(Representative democracy) บ่อยครั้งถูกตั้งข้อสงสัยว่าไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ ไม่เอาจริงเอาจังกับปัญหาที่เกิดขึ้น จนกระทั่งการสมยอมหรือแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ส่วนตัวกับฝ่ายบริหาร จึงทำให้มีการรับรองหรือส่งเสริมบทบาทประชาชนในการมีส่วนร่วมการตรวจสอบและควบคุมโดยตรงอีกทางหนึ่ง ที่เรียกกันว่า <a class=\"new\" title=\"ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%9B%E0%B9%84%E0%B8%95%E0%B8%A2%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1&amp;action=edit&amp;redlink=1\">ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม</a> (Participatory democracy)</p>\r\n<p>2. การกำกับดูแลและควบคุมตรวจสอบโดยหน่วยงานอื่น ๆ ของรัฐ โดยเฉพาะหน่วยงานที่เป็นตัวแทน<a class=\"new\" title=\"รัฐบาลกลาง (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%87&amp;action=edit&amp;redlink=1\">รัฐบาลกลาง</a> ทั้งนี้ด้วยเหตุผลที่กล่าวมาข้างต้นแล้ว ซึ่งในลักษณะเช่นนี้ทำให้กระบวนการตรวจสอบฝ่ายบริหารของ<a title=\"องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99\">องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</a>แตกต่างจากการตรวจสอบ ฝ่ายบริหารของการเมืองหรือการปกครองระดับชาติ ในประเด็นนี้มีรายละเอียดที่แตกต่างกันในวิธีปฏิบัติของหน่วยการปกครองท้องถิ่นในรัฐแบบสหพันธ์รัฐ (Federation state) เช่น สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย และเยอรมัน เป็นต้น กับรัฐในแบบรัฐเดี่ยว (Unitary state) เช่น อังกฤษ นิวซีแลนด์ ญี่ปุ่น และไทย เป็นต้น</p>\r\n<p>ในกรณีของไทยซึ่งเป็นประเภท<a class=\"new\" title=\"รัฐเดี่ยว (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A7&amp;action=edit&amp;redlink=1\">รัฐเดี่ยว</a> (Unitary state) และมีวิวัฒนาการ การเกิดขึ้นของรัฐชาติ (The formation of nation – state) โดย<a class=\"new\" title=\"การรวมศูนย์ (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%A8%E0%B8%B9%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B9%8C&amp;action=edit&amp;redlink=1\">การรวมศูนย์</a> (Centralization) ในทุก ๆ ด้านไม่ว่าเศรษฐกิจ การเมือง สังคม วัฒนธรรม การศึกษา และอื่น ๆ และเข้าสู่ส่วนกลางมาตั้งแต่เริ่มต้น คือ ประมาณปลายศตวรรษที่ 19 หรือสมัย<a class=\"new\" title=\"รัชกาลที่ 5 (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%8A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88_5&amp;action=edit&amp;redlink=1\">รัชกาลที่ 5</a> (Chulalongkorn Period) ที่เรียกกันว่า <a class=\"new\" title=\"การปฏิรูป (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B8%9B&amp;action=edit&amp;redlink=1\">การปฏิรูป</a>ให้ทันสมัย (Modernization Reform) จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ระหว่างส่วนกลางกับท้องถิ่นไทยในรัฐสมัยใหม่ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบการปกครองท้องถิ่นแบบใด (<a class=\"new\" title=\"สุขาภิบาล (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%A0%E0%B8%B4%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5&amp;action=edit&amp;redlink=1\">สุขาภิบาล</a> <a title=\"เทศบาล\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5\">เทศบาล</a> <a title=\"องค์การบริหารส่วนตำบล\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%B3%E0%B8%9A%E0%B8%A5\">องค์การบริหารส่วนตำบล</a> และ<a title=\"องค์การบริหารส่วนจังหวัด\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94\">องค์การบริหารส่วนจังหวัด</a>) จึงเป็น การควบคุมและดูแลแบบเบ็ดเสร็จโดยราชการส่วนกลาง<sup id=\"cite_ref-8\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-8\">[8]</a></sup> ดังจะเห็นได้ว่าในระยะแรกข้าราชการจากส่วนกลางซึ่งถูกแต่งตั้งมาประจำอยู่ส่วนภูมิภาคในจังหวัดต่าง ๆ จะเป็นผู้ดำเนินการการปกครองท้องถิ่นเอง แม้ว่าในภายหลังต่อมาในบางรูปแบบของหน่วยการปกครองท้องถิ่น เช่น เทศบาล จะเปิดโอกาสให้ประชาชนเลือกผู้บริหารท้องถิ่นได้เองแต่กระบวนการบริหารงานท้องถิ่นไม่ว่า ด้านการจัดโครงสร้างขององค์กรการบริหารงานบุคคล การจัดการด้านการคลัง การจัดเก็บภาษี การจัดทำแผนอำนาจการอนุมัติต่าง ๆ และอื่น ๆ ยังค่อนข้างถูกกำกับและตรวจสอบโดยราชการส่วนกลาง โดยเฉพาะจากกระทรวงมหาดไทยซึ่งเป็นต้นสังกัด</p>\r\n<p>ดังนั้น <a class=\"new\" title=\"รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2&amp;action=edit&amp;redlink=1\">รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย</a>ในยุคหลังจึงต้องพยายามเปิดช่องให้กำกับดูแลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นได้ตามความจำเป็น กำหนดมาตรการกำกับดูแลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอย่างเข้มงวดมาก ทำให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในประเทศไทยตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาขาดไร้ซึ่งความเป็นอิสระอย่างแท้จริง ในอนาคตหากรัฐให้ความสำคัญกับความเป็นอิสระขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมากขึ้นและปรับปรุงแก้ไขมาตรการกำกับดูแลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามแนวทางที่กล่าวมาแล้วข้างต้น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นก็จะมีอิสระมากขึ้น ซึ่งสอดคล้องกับเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 มาตรา 281<sup id=\"cite_ref-9\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-9\">[9]</a></sup> และมาตรา 282 อีกทั้งยังเป็นการส่งเสริมให้ประชาชนในระดับท้องถิ่นปกครองกันเองอย่างแท้จริง อันเป็นการสร้างรากฐานของท้องถิ่นให้มีความมั่นคง ซึ่งก็จะส่งผลดีต่อประเทศชาติต่อไปในอนาคตข้างหน้าอย่างแน่นอน</p>\r\n<h2><span id=\".E0.B8.AD.E0.B9.89.E0.B8.B2.E0.B8.87.E0.B8.AD.E0.B8.B4.E0.B8.87\" class=\"mw-headline\">อ้างอิง</span></h2>\r\n<ol class=\"references\">\r\n<li id=\"cite_note-1\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-1\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย 2550 มาตรา 282 การกำกับดูแลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต้องทำเท่าที่จำเป็นและมีหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่ชัดเจนสอดคล้องและเหมาะสมกับรูปแบบขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ทั้งนี้ตามที่กฎหมายบัญญัติ โดยต้องเป็นไปเพื่อการคุ้มครองประโยชน์ของประชาชน ในท้องถิ่นหรือประโยชน์ของประเทศเป็นส่วนรวมและจะกระทบถึงสาระสำคัญแห่งหลักการปกครอง ตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่นหรือนอกเหนือจากที่กฎหมายบัญญัติไว้มิได้ ในการกำกับดูแลตามวรรคหนึ่ง ให้มีการกำหนดมาตรฐานกลางเพื่อเป็นแนวทางให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเลือกไปปฏิบัติได้เอง โดยคำนึงถึงความเหมาะสมและความแตกต่างในระดับของการพัฒนาและประสิทธิภาพในการบริหารขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในแต่ละรูปแบบ โดยไม่กระทบต่อความสามารถในการตัดสินใจดำเนินงานตามความต้องการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น รวมทั้งจัดให้มีกลไกการตรวจสอบการดำเนินงานโดยประชาชนเป็นหลัก</span></li>\r\n<li id=\"cite_note-2\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-2\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. หลักการบริหารท้องถิ่น. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ,2551.</span></li>\r\n<li id=\"cite_note-3\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-3\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">สมคิด เลิศไพฑูรย์. การกระจายอำนาจตามพระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2543.</span></li>\r\n<li id=\"cite_note-4\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-4\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">โกวิทย์ พวงงาม. การปกครองท้องถิ่นไทย : หลักการและมิติใหม่ในอนาคต. กรุงเทพฯ : วิญญูชน, 2543.</span></li>\r\n<li id=\"cite_note-5\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-5\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. การบริหารเมืองหลวงและการบริหารท้องถิ่น เปรียบเทรียบ : อังกฤษ สหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส ญี่ปุ่นและไทย. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์, 2541.</span></li>\r\n<li id=\"cite_note-6\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-6\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">แนวคิดธรรมาภิบาล มีหลักเกณฑ์พื้นฐานคือ 1.หลักนิติธรรม 2.หลักคุณธรรม 3.หลักความโปร่งใส 4.หลักการมีส่วนร่วม 5.หลักความรับผิดชอบ 6.หลักความคุ้มค่า</span></li>\r\n<li id=\"cite_note-7\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-7\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">โกวิทย์ พวงงาม. การปกครองท้องถิ่นไทย : หลักการและมิติใหม่ในอนาคต. กรุงเทพฯ : วิญญูชน, 2543.</span></li>\r\n<li id=\"cite_note-8\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-8\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">ธเนศวร์ เจริญเมือง. เทศบาลในทศวรรษหน้า เลือกตั้งนายกเทศมนตรีโดยตรง. เชียงใหม่: โครงการศึกษาการปกครองท้องถิ่น คณะสังคมศาสตร์, 2542.</span></li>\r\n<li id=\"cite_note-9\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-9\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย 2550 มาตรา 281 ภายใต้บังคับมาตรา 1 รัฐจะต้องให้ความเป็นอิสระแก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามหลักแห่งการปกครองตนเอง ตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น และส่งเสริมให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นหน่วยงานหลักในการจัดทำ บริการสาธารณะ และมีส่วนร่วมในการตัดสินใจแก้ปัญหาในพื้นที่ ท้องถิ่นใดมีลักษณะที่จะปกครองตนเองได้ ย่อมมีสิทธิจัดตั้งเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ</span></li>\r\n</ol>\r\n<h2><span id=\".E0.B8.9A.E0.B8.A3.E0.B8.A3.E0.B8.93.E0.B8.B2.E0.B8.99.E0.B8.B8.E0.B8.81.E0.B8.A3.E0.B8.A1\" class=\"mw-headline\">บรรณานุกรม</span></h2>\r\n<p>โกวิทย์ พวงงาม. การปกครองท้องถิ่นไทย : หลักการและมิติใหม่ในอนาคต. กรุงเทพฯ : วิญญูชน, 2543.</p>\r\n<p>ธเนศวร์ เจริญเมือง. เทศบาลในทศวรรษหน้า เลือกตั้งนายกเทศมนตรีโดยตรง. เชียงใหม่: โครงการศึกษาการปกครองท้องถิ่น คณะสังคมศาสตร์, 2542.</p>\r\n<p>วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. การบริหารเมืองหลวงและการบริหารท้องถิ่น เปรียบเทรียบ : อังกฤษ สหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส ญี่ปุ่นและไทย. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์, 2541.</p>\r\n<p>สมคิด เลิศไพฑูรย์. การกระจายอำนาจตามพระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2543.</p>\r\n<p>มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. หลักการบริหารท้องถิ่น. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ,2551.</p>\r\n<p> </p>\r\n<p><strong>ขอบคุณข้อมูลจาก</strong><strong> </strong><strong>สถาบันพระปกเกล้า</strong><strong> </strong><strong>http://wiki.kpi.ac.th/index.php</strong></p>', '', 1, 21, '2017-12-18 03:05:04', 56, '', '2017-12-18 03:05:04', 0, 0, '0000-00-00 00:00:00', '2017-12-18 03:05:04', '0000-00-00 00:00:00', '{\"image_intro\":\"\",\"float_intro\":\"\",\"image_intro_alt\":\"\",\"image_intro_caption\":\"\",\"image_fulltext\":\"\",\"float_fulltext\":\"\",\"image_fulltext_alt\":\"\",\"image_fulltext_caption\":\"\"}', '{\"urla\":false,\"urlatext\":\"\",\"targeta\":\"\",\"urlb\":false,\"urlbtext\":\"\",\"targetb\":\"\",\"urlc\":false,\"urlctext\":\"\",\"targetc\":\"\"}', '{\"article_layout\":\"\",\"show_title\":\"\",\"link_titles\":\"\",\"show_tags\":\"\",\"show_intro\":\"\",\"info_block_position\":\"\",\"info_block_show_title\":\"\",\"show_category\":\"\",\"link_category\":\"\",\"show_parent_category\":\"\",\"link_parent_category\":\"\",\"show_associations\":\"\",\"show_author\":\"\",\"link_author\":\"\",\"show_create_date\":\"\",\"show_modify_date\":\"\",\"show_publish_date\":\"\",\"show_item_navigation\":\"\",\"show_icons\":\"\",\"show_print_icon\":\"\",\"show_email_icon\":\"\",\"show_vote\":\"\",\"show_hits\":\"\",\"show_noauth\":\"\",\"urls_position\":\"\",\"alternative_readmore\":\"\",\"article_page_title\":\"\",\"show_publishing_options\":\"\",\"show_article_options\":\"\",\"show_urls_images_backend\":\"\",\"show_urls_images_frontend\":\"\"}', 1, 1, '', '', 1, 20, '{\"robots\":\"\",\"author\":\"\",\"rights\":\"\",\"xreference\":\"\"}', 0, '*', '');
INSERT INTO `avcyt_content` (`id`, `asset_id`, `title`, `alias`, `introtext`, `fulltext`, `state`, `catid`, `created`, `created_by`, `created_by_alias`, `modified`, `modified_by`, `checked_out`, `checked_out_time`, `publish_up`, `publish_down`, `images`, `urls`, `attribs`, `version`, `ordering`, `metakey`, `metadesc`, `access`, `hits`, `metadata`, `featured`, `language`, `xreference`) VALUES
(46, 129, 'การบริหารงานบุคคลท้องถิ่น', 'q15', '<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p><b>เรียบเรียงโดย</b> : มารดารัตน์ สุขสง่า</p>\r\n<p><b>ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ</b> : รศ.ดร.ปธาน สุวรรณมงคล</p>\r\n<hr />\r\n<p><b>การบริหารงานบุคคลท้องถิ่น</b></p>\r\n<p>ใน พ.ศ.2540 ถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญของการปฏิรูป<strong class=\"selflink\">การบริหารงานบุคคลท้องถิ่น</strong>ของไทย ด้วยการประกาศใช้<a class=\"new\" title=\"รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540 (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2540&amp;action=edit&amp;redlink=1\">รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540</a> ซึ่ง<a title=\"รัฐธรรมนูญ\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D\">รัฐธรรมนูญ</a>ฉบับนี้ได้แสดงเจตนารมณ์ที่ชัดเจนของรัฐที่จะ<a class=\"new\" title=\"กระจายอำนาจสู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99&amp;action=edit&amp;redlink=1\">กระจายอำนาจสู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</a>มากกว่ารัฐธรรมนูญทุกฉบับที่ผ่านมา จากบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540 เป็นผลให้เกิดการตรา<a title=\"กฎหมาย\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2\">กฎหมาย</a>ที่เกี่ยวข้องกับการบริหารงานบุคคลท้องถิ่น คือ <a class=\"new\" title=\"พระราชบัญญัติระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2542 (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2542&amp;action=edit&amp;redlink=1\">พระราชบัญญัติระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2542</a> ซึ่งเป็นกฎหมายที่ให้อำนาจแก่<a title=\"องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99\">องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</a>มีอิสระในด้านการบริหารงานบุคคลตามความต้องการและความเหมาะสมของท้องถิ่น โดยมี<a class=\"new\" title=\"คณะกรรมการพนักงานส่วนท้องถิ่น (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99&amp;action=edit&amp;redlink=1\">คณะกรรมการพนักงานส่วนท้องถิ่น</a>ของตนเองทำหน้าที่บริหารงานบุคคลสำหรับท้องถิ่นของตนได้โดยตรง และให้มีองค์กรกลางทำหน้าที่กำหนด<a class=\"new\" title=\"มาตรฐานกลาง (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%87&amp;action=edit&amp;redlink=1\">มาตรฐานกลาง</a> กำหนดมาตรฐานการบริหารงานบุคคลของพนักงานส่วนท้องถิ่นทุกรูปแบบให้มีทิศทางที่เหมาะสมและเป็นธรรม</p>\r\n<div id=\"toc\" class=\"toc\">\r\n<div id=\"toctitle\">\r\n<h2> </h2>\r\n</div>\r\n<span id=\".E0.B8.84.E0.B8.A7.E0.B8.B2.E0.B8.A1.E0.B8.AB.E0.B8.A1.E0.B8.B2.E0.B8.A2.E0.B8.82.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.81.E0.B8.B2.E0.B8.A3.E0.B8.9A.E0.B8.A3.E0.B8.B4.E0.B8.AB.E0.B8.B2.E0.B8.A3.E0.B8.87.E0.B8.B2.E0.B8.99.E0.B8.9A.E0.B8.B8.E0.B8.84.E0.B8.84.E0.B8.A5.E0.B8.97.E0.B9.89.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.96.E0.B8.B4.E0.B9.88.E0.B8.99\" class=\"mw-headline\">ความหมายของการบริหารงานบุคคลท้องถิ่น</span></div>\r\n<p>การบริหารงานบุคคลท้องถิ่น หมายถึง กระบวนการบริหารงานบุคคลท้องถิ่น ในด้านต่างๆ ตั้งแต่ การแต่งตั้ง การโยกย้าย การเลื่อนตำแหน่ง การเลื่อนขั้นเงินเดือน การลงโทษ และการให้พ้นจากตำแหน่ง เพื่อให้เป็นไปตามตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย โดยเป็นระบบที่ยึดถือหลัก<a class=\"new\" title=\"ระบบคุณธรรมและหลักการการบริหารกิจการบ้านเมืองและสังคมที่ดี (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5&amp;action=edit&amp;redlink=1\">ระบบคุณธรรมและหลักการการบริหารกิจการบ้านเมืองและสังคมที่ดี</a> และสามารถบริหารทรัพยากรบุคคลให้เกิดประโยชน์สูงสุด สัมฤทธิผลตามเป้าหมายที่ตั้งไว้</p>\r\n<h2><span id=\".E0.B8.A3.E0.B8.B0.E0.B8.9A.E0.B8.9A.E0.B9.82.E0.B8.84.E0.B8.A3.E0.B8.87.E0.B8.AA.E0.B8.A3.E0.B9.89.E0.B8.B2.E0.B8.87.E0.B8.81.E0.B8.B2.E0.B8.A3.E0.B8.9A.E0.B8.A3.E0.B8.B4.E0.B8.AB.E0.B8.B2.E0.B8.A3.E0.B8.87.E0.B8.B2.E0.B8.99.E0.B8.9A.E0.B8.B8.E0.B8.84.E0.B8.84.E0.B8.A5.E0.B8.97.E0.B9.89.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.96.E0.B8.B4.E0.B9.88.E0.B8.99\" class=\"mw-headline\">ระบบโครงสร้างการบริหารงานบุคคลท้องถิ่น</span></h2>\r\n<p>1. ระบบชั้นยศ</p>\r\n<p>ระบบชั้นยศ (Common level) เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ.2518 ตาม<a class=\"new\" title=\"พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.2518 (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%99_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2518&amp;action=edit&amp;redlink=1\">พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.2518</a> เป็นการจัดโครงสร้างทุกตำแหน่งตามระดับมาตรฐานกลาง (Common Level) เป็น 11 ระดับ คือ การกำหนดระบบโครงสร้างการบริหารงานบุคคลโดยใช้ตัวตำแหน่งเป็นตัวตั้งในการกำหนดเงินเดือนและบริหารบุคคลต่างๆ จึงได้มีการกำหนดตำแหน่ง รายละเอียดหน้าที่ของแต่ละตำแหน่ง และเงื่อนไขของคุณสมบัติผู้ดำรงตำแหน่งเอาไว้ จากนั้นก็เป็นกลุ่มตำแหน่ง แล้วเป็นสายงาน จุดอ่อนที่สำคัญของระบบนี้ คือ การใช้ระบบเงินเดือนซึ่งใช้มาตรฐานเดียวกัน คือ 1-11 แล้วก็ใช้บัญชีเดียว การจ่ายค่าตอบแทนจึงไม่สะท้อนกับผลการปฏิบัติงาน ส่งผลให้ไม่จูงใจให้ผู้มีความรู้ความสามารถ “คนดี คนเก่ง” อยู่ในระบบราชการได้</p>\r\n<p>2. ระบบจำแนกตำแหน่ง (ระบบแท่ง Broadband)</p>\r\n<p>เมื่อวันที่ 26 มกราคม 2551 <a class=\"new\" title=\"คณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99&amp;action=edit&amp;redlink=1\">คณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น</a> (กถ.) และ<a class=\"new\" title=\"คณะกรรมการกลางข้าราชการส่วนท้องถิ่น (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99&amp;action=edit&amp;redlink=1\">คณะกรรมการกลางข้าราชการส่วนท้องถิ่น</a> (กจ. กท. และ ก.อบต.) ได้มีประกาศปรับปรุงระบบจำแนกตำแหน่งของข้าราชการและพนักงานส่วนท้องถิ่น จาก “<a class=\"new\" title=\"ระบบซี (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%8B%E0%B8%B5&amp;action=edit&amp;redlink=1\">ระบบซี</a>” ไปเป็น “<a class=\"new\" title=\"ระบบแท่ง (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B9%88%E0%B8%87&amp;action=edit&amp;redlink=1\">ระบบแท่ง</a>(Broadband)” ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในระบบราชการไทยโดยเฉพาะการปรับเปลี่ยนระบบจำแนกตำแหน่งและค่าตอบแทน การปรับปรุงระบบวินัย และการพิทักษ์ระบบคุณธรรมใน<a class=\"new\" title=\"ข้าราชการพลเรือน (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%99&amp;action=edit&amp;redlink=1\">ข้าราชการพลเรือน</a> นอกจากผลกระทบข้างต้นแล้ว สิ่งที่ถือเป็นหัวใจสำคัญคือการยึด<a class=\"new\" title=\"หลักคุณธรรม (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1&amp;action=edit&amp;redlink=1\">หลักคุณธรรม</a> <a class=\"new\" title=\"หลักสมรรถนะ (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B8%99%E0%B8%B0&amp;action=edit&amp;redlink=1\">หลักสมรรถนะ</a> <a class=\"new\" title=\"หลักผลงาน (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99&amp;action=edit&amp;redlink=1\">หลักผลงาน</a> <a class=\"new\" title=\"หลักการกระจายอำนาจ (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88&amp;action=edit&amp;redlink=1\">หลักการกระจายอำนาจ</a> และ<a class=\"new\" title=\"หลักความสมดุลระหว่างคุณภาพชีวิตและการทำงาน (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%94%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99&amp;action=edit&amp;redlink=1\">หลักความสมดุลระหว่างคุณภาพชีวิตและการทำงาน</a>โดยมีผลยังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2558</p>\r\n<p>การกําหนดตําแหน่งพนักงานส่วนท้องถิ่น จำแนกกลุ่มประเภทได้ 4 ประเภท<sup id=\"cite_ref-1\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-1\">[1]</a></sup> ได้แก่</p>\r\n<p>1) <b>ประเภททั่วไป</b> คือ ตำแหน่งสำหรับผู้ปฏิบัติงานสนับสนุน งานบริการ งานปฏิบัติการ ของหน่วยงานต่างๆ ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งบรรจุจากผู้จบการศึกษาต่ำกว่าปริญญาตรี</p>\r\n<p>2) <b>ประเภทวิชาการ</b> คือ ตำแหน่งที่จำเป็นต้องใช้ผู้สำเร็จปริญญาทางวิชาการตามที่ ก.ถ. กำหนดให้ปฏิบัติงานในหน้าที่ของตำแหน่งนั้น</p>\r\n<p>3) <b>ประเภทอำนวยการท้องถิ่น</b> คือ ตำแหน่งหัวหน้าหน่วยงานระดับฝ่าย กอง สำนัก หรือตำแหน่งอื่นที่มีระดับเทียบเท่าตามที่ ก.ถ. กำหนด</p>\r\n<p>4) <b>ประเภทบริหารจัดการท้องถิ่น</b> คือ ตำแหน่งปลัดและรองปลัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ทั้ง อบจ. เทศบาล และ อบต. หรือตำแหน่งอื่นที่มีระดับเทียบเท่า ตามที่ ก.ถ. กำหนด</p>\r\n<h2><span id=\".E0.B8.81.E0.B8.8E.E0.B8.AB.E0.B8.A1.E0.B8.B2.E0.B8.A2.E0.B8.AA.E0.B8.B3.E0.B8.84.E0.B8.B1.E0.B8.8D.E0.B8.97.E0.B8.B5.E0.B9.88.E0.B9.80.E0.B8.81.E0.B8.B5.E0.B9.88.E0.B8.A2.E0.B8.A7.E0.B8.82.E0.B9.89.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.81.E0.B8.B2.E0.B8.A3.E0.B8.9A.E0.B8.A3.E0.B8.B4.E0.B8.AB.E0.B8.B2.E0.B8.A3.E0.B8.87.E0.B8.B2.E0.B8.99.E0.B8.9A.E0.B8.B8.E0.B8.84.E0.B8.84.E0.B8.A5.E0.B8.97.E0.B9.89.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.96.E0.B8.B4.E0.B9.88.E0.B8.99\" class=\"mw-headline\">กฎหมายสำคัญที่เกี่ยวข้องการบริหารงานบุคคลท้องถิ่น</span></h2>\r\n<p>- รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540</p>\r\n<p>- <a class=\"new\" title=\"รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2550 (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2550&amp;action=edit&amp;redlink=1\">รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2550</a></p>\r\n<p>- <a class=\"new\" title=\"พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2542 (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2542&amp;action=edit&amp;redlink=1\">พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2542</a></p>\r\n<p>- พระราชบัญญัติการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542</p>\r\n<p>1) รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540</p>\r\n<p>รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540 ได้บัญญัติถึงความสำคัญของการกระจายอำนาจการปกครองให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไว้ในมาตรา 78 ว่า “รัฐต้องกระจายอำนาจให้ท้องถิ่นพึ่งตนเองและตัดสินใจในกิจการท้องถิ่นได้เอง พัฒนาเศรษฐกิจท้องถิ่นและระบบสาธารณูปโภค และสาธารณูปการ ตลอดทั้งโครงสร้างพื้นฐานสารสนเทศในท้องถิ่นให้ทั่วถึงและเท่าเทียมกันทั่วประเทศ รวมทั้งพัฒนาจังหวัดที่มีความพร้อมให้เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นขนาดใหญ่ โดยคำนึงถึงเจตนารมณ์ ของประชาชนในจังหวัดนั้น<sup id=\"cite_ref-2\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-2\">[2]</a></sup> ” และได้กำหนดเรื่องการปกครองส่วนท้องถิ่น ไว้เป็นการเฉพาะในหมวดที่ 9 ตั้งแต่มาตรา 282 ถึงมาตรา 290 รวม 9 มาตรา</p>\r\n<p>โดยมีมาตราที่เกี่ยวข้องกับ<a class=\"new\" title=\"ความเป็นอิสระในการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99&amp;action=edit&amp;redlink=1\">ความเป็นอิสระในการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น</a>อย่างชัดเจน ได้แก่ มาตรา 284 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า “ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทั้งหลายย่อมมีความเป็นอิสระในการกำหนดนโยบาย การปกครอง การบริหาร การบริหารงานบุคคล การเงินและการคลัง และมีอำนาจหน้าที่ของตนเองโดยเฉพาะ<sup id=\"cite_ref-3\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-3\">[3]</a></sup> ” จะเห็นได้ว่า ในประเด็นเรื่องอำนาจในทางบริหารงานบุคคลส่วนของท้องถิ่น รัฐธรรมนูญประสงค์จะให้ท้องถิ่นมีอิสระในทางบริหารงานบุคคลโดยแน่ชัด</p>\r\n<p>ขณะเดียวกัน ในการให้อำนาจอิสระในการบริหารงานบุคคลที่กล่าวนี้ รัฐธรรมนูญได้บัญญัติเงื่อนไขในการใช้อำนาจในทางบริหารงานบุคคลตามระบบคุณธรรมไว้เป็นมาตราหนึ่งเป็นการเฉพาะ โดยกำหนดให้มีคณะกรรมการพนักงานส่วนท้องถิ่น ในมาตรา 288 เพื่อให้ความเห็นชอบในการแต่งตั้งและการให้พนักงานและลูกจ้างขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นพ้นจากตำแหน่งตามที่กฎหมายบัญญัติไว้</p>\r\n<p>มาตรา 288 การแต่งตั้งและการให้พนักงานและลูกจ้างขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ้นจากตำแหน่ง ต้องเป็นไปตามความต้องการและความเหมาะสมของแต่ละท้องถิ่นและต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการพนักงานส่วนท้องถิ่นก่อน ทั้งนี้ตามที่กฎหมายบัญญัติ</p>\r\n<p>คณะกรรมการพนักงานส่วนท้องถิ่นตามวรรคหนึ่ง จะต้องประกอบด้วยผู้แทนของหน่วย ราชการที่เกี่ยวข้อง ผู้แทนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งมีคุณสมบัติตามที่กฎหมายบัญญัติโดยมีจำนวนเท่ากัน</p>\r\n<p>การโยกย้าย การเลื่อนตำแหน่ง การเลื่อนเงินเดือน และการลงโทษพนักงานและลูกจ้างขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ<sup id=\"cite_ref-4\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-4\">[4]</a></sup></p>\r\n<p>จะเห็นได้ว่าในมาตรา 288 นี้ ได้แสดงให้เห็นถึงความเป็นอิสระขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในทางบริหารงานบุคคล ในการแต่งตั้งและการให้พ้นจากตำแหน่งของพนักงานและลูกจ้างขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะต้องเป็นไปตามความต้องการและความเหมาะสมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น สำหรับการกำหนดให้มีคณะกรรมการพนักงานส่วนท้องถิ่นในลักษณะไตรภาคีที่ประกอบด้วย ผู้แทนหน่วยราชการ ผู้แทนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และผู้ทรงคุณวุฒิ เพื่อเป็นหลักประกันตามระบบคุณธรรมในทางบริหารงานบุคคลแก่ข้าราชการ พนักงานและลูกจ้างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</p>\r\n<p>2) รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2550</p>\r\n<p>เนื่องจากการบริหารงานบุคคลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นยังขาดเอกภาพและประสิทธิภาพ รวมทั้งอุปสรรคการถ่ายโอนอัตรากำลังบุคลากรระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2550 ได้แก้ไขเพิ่มเติมหลักการบางประการในส่วนที่เกี่ยวกับระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น ทำให้จำเป็นต้องจัดทำกฎหมายใหม่ให้ครอบคลุมหลักการที่รัฐธรรมนูญฯ บัญญัติไว้ มุ่งเน้นไปที่การปรับโครงสร้างของคณะกรรมการบริหารงานบุคคลของท้องถิ่นให้ตัวแทนของข้าราชการในองค์กปกครองส่วนท้องถิ่นเข้ามามีส่วนร่วมเพิ่มขึ้นอีกภาคส่วนหนึ่ง กับทั้งยังมุ่งเน้นไปที่การ<a class=\"new\" title=\"สร้างกลไกพิทักษ์คุณธรรม (ไม่มีหน้า)\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B9%8C%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1&amp;action=edit&amp;redlink=1\">สร้างกลไกพิทักษ์คุณธรรม</a>ในการบริหารงานของท้องถิ่นอีกด้วย</p>\r\n<p>โดยสรุปแล้ว รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 ได้ก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในเรื่องการบริหารงานบุคคลที่สำคัญ<sup id=\"cite_ref-5\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-5\">[5]</a></sup> ดังต่อไปนี้</p>\r\n<p>1) การเปลี่ยนสถานะของผู้ปฏิบัติงานในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจากพนักงานเป็นข้าราชการทั้งหมด</p>\r\n<p>2) การจัดตั้งองค์กรพิทักษ์ระบบคุณธรรมของข้าราชการส่วนท้องถิ่น เพื่อคุ้มครองให้การบริหารงานบุคคลดำเนินการด้วยคุณธรรม</p>\r\n<p>3) การปรับเปลี่ยนคณะกรรมการข้าราชการส่วนท้องถิ่น จากเดิม 3 ฝ่ายประกอบด้วยผู้แทนของหน่วยราชการที่เกี่ยวข้อง ผู้แทนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้แทนข้าราชการส่วนท้องถิ่น และผู้ทรงคุณวุฒิ เปลี่ยนเป็น 4 ฝ่าย ประกอบด้วย ผู้แทนของหน่วยราชการที่เกี่ยวข้อง ผู้แทนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้แทนข้าราชการส่วนท้องถิ่น และผู้ทรงคุณวุฒิ</p>\r\n<p>4) กฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการข้าราชการท้องถิ่นจะต้องปรับปรุงแก้ไขให้เสร็จสิ้นภายในไม่เกิน 1 ปี และกฎหมายการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่นจะต้องปรับปรุงแก้ไขให้เสร็จสิ้นภายใน 2 ปี นับตั้งแต่วันที่รัฐบาลแถลงนโยบาย</p>\r\n<p>3) พระราชบัญญัติการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542</p>\r\n<p>พระราชบัญญัติระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542 ตราขึ้นเพื่อกำหนดรายละเอียดในเรื่องการบริหารงานบุคคลตามที่รัฐธรรมนูญได้วางหลักการไว้ในมาตรา 288 ที่แสดงให้เห็นถึงความเป็นอิสระขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในทางบริหารงานบุคคล ในการแต่งตั้งและการให้พ้นจากตำแหน่งของพนักงานและลูกจ้างขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะต้องเป็นไปตามความต้องการและความเหมาะสมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น โดยมุ่งให้เกิดการโยกย้ายถ่ายเทบุคคลซึ่งทำงานในท้องถิ่นได้จริง ทำให้มีคนที่มีความสามารถสนใจทำงานในท้องถิ่นมากขึ้น นอกจากพระราชบัญญัติฉบับนี้ได้กำหนดให้มีโครงสร้างและหน้าที่ขององค์กรบริหารงานบุคคลของท้องถิ่น ที่มีผู้แทนของท้องถิ่นรวมอยู่ในโครงสร้างองค์กรท้องถิ่นแล้ว ยังมีความสำคัญในฐานะที่เป็นกฎหมายที่รองรับความเป็นอิสระและความต้องการในการบริหารบุคคล โดยการมีส่วนร่วมของท้องถิ่นเอง อีกทั้งยังเป็นกฎหมายที่แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างรัฐบาลกลางและรัฐบาลท้องถิ่นอีกด้วย</p>\r\n<h2><span id=\".E0.B9.82.E0.B8.84.E0.B8.A3.E0.B8.87.E0.B8.AA.E0.B8.A3.E0.B9.89.E0.B8.B2.E0.B8.87.E0.B9.81.E0.B8.A5.E0.B8.B0.E0.B8.AD.E0.B8.B3.E0.B8.99.E0.B8.B2.E0.B8.88.E0.B8.AB.E0.B8.99.E0.B9.89.E0.B8.B2.E0.B8.97.E0.B8.B5.E0.B9.88.E0.B8.82.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.84.E0.B9.8C.E0.B8.81.E0.B8.A3.E0.B8.9A.E0.B8.A3.E0.B8.B4.E0.B8.AB.E0.B8.B2.E0.B8.A3.E0.B8.87.E0.B8.B2.E0.B8.99.E0.B8.9A.E0.B8.B8.E0.B8.84.E0.B8.84.E0.B8.A5.E0.B8.97.E0.B9.89.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.96.E0.B8.B4.E0.B9.88.E0.B8.99.E0.B8.95.E0.B8.B2.E0.B8.A1.E0.B8.9E.E0.B8.A3.E0.B8.B0.E0.B8.A3.E0.B8.B2.E0.B8.8A.E0.B8.9A.E0.B8.B1.E0.B8.8D.E0.B8.8D.E0.B8.B1.E0.B8.95.E0.B8.B4.E0.B8.81.E0.B8.B2.E0.B8.A3.E0.B8.9A.E0.B8.A3.E0.B8.B4.E0.B8.AB.E0.B8.B2.E0.B8.A3.E0.B8.87.E0.B8.B2.E0.B8.99.E0.B8.9A.E0.B8.B8.E0.B8.84.E0.B8.84.E0.B8.A5.E0.B8.AA.E0.B9.88.E0.B8.A7.E0.B8.99.E0.B8.97.E0.B9.89.E0.B8.AD.E0.B8.87.E0.B8.96.E0.B8.B4.E0.B9.88.E0.B8.99_.E0.B8.9E..E0.B8.A8._2542\" class=\"mw-headline\">โครงสร้างและอำนาจหน้าที่ขององค์กรบริหารงานบุคคลท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542</span></h2>\r\n<p>พระราชบัญญัติการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542 กำหนดให้มีองค์กรการบริหารงานบุคคลของท้องถิ่นโดยเฉพาะในทุกระดับ โดยได้กำหนดให้มีคณะกรรมการพนักงานส่วนท้องถิ่นขึ้น 3 ระดับ ได้แก่</p>\r\n<p>1) คณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น (ก.ถ.) มีอำนาจหน้าที่ตามมาตรา 33<sup id=\"cite_ref-6\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-6\">[6]</a></sup> ดังนี้</p>\r\n<p>(1) กำหนดมาตรฐานกลางและแนวทางในการรักษาระบบคุณธรรมเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลโดยเฉพาะใน เรื่องการแต่งตั้งและการให้พ้นจากตำแหน่งของพนักงานส่วนท้องถิ่น รวมตลอดถึงการกำหนดโครงสร้างอัตราเงินเดือนและประโยชน์ตอบแทนอื่นให้มีสัดส่วนที่ เหมาะสมแก่รายได้และการพัฒนาท้องถิ่นตามอำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ทั้งนี้ การกำหนดมาตรฐานกลางและแนวทางจะต้องไม่มีลักษณะเป็นการกำหนดหลักเกณฑ์การ บริหารงานบุคคลโดยเฉพาะเจาะจงที่ทำให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไม่สามารถบริหารงานบุคคลตามความต้องการและความ เหมาะสมของแต่ละองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นได้</p>\r\n<p>(2) กำหนดแนวทางการพัฒนาการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่นเพื่อรองรับการกระจายอำนาจการปกครองส่วนท้องถิ่น</p>\r\n<p>(3) กำหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขการคัดเลือกตามมาตรา 16 วรรคสาม มาตรา 24วรรคสาม และมาตรา 26 วรรคสาม</p>\r\n<p>(4) ส่งเสริมให้มีการศึกษา วิเคราะห์ หรือวิจัยเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น</p>\r\n<p>(5) ให้คำปรึกษา คำแนะนำ และพิจารณาปัญหาเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่นแก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</p>\r\n<p>(6) ประสานงานกับ<a title=\"คณะรัฐมนตรี\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B5\">คณะรัฐมนตรี</a> หน่วยงานของรัฐ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คณะกรรมการข้าราชการตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการประเภทต่าง ๆ คณะกรรมการกลาง ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น และคณะกรรมการข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น เพื่อส่งเสริมให้การบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่นมีประสิทธิภาพ</p>\r\n<p>(7) ปฏิบัติการอื่นตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542 หรือกฎหมายอื่น</p>\r\n<p>2) คณะกรรมการกลางข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น (ก.กลาง) จำแนกย่อยเป็น</p>\r\n<p>- คณะกรรมการกลางข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด</p>\r\n<p>- คณะกรรมการกลางพนักงานเทศบาล</p>\r\n<p>- คณะกรรมการกลางพนักงานส่วนตำบล</p>\r\n<p>มีอำนาจหน้าที่ตามมาตรา 17<sup id=\"cite_ref-7\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-7\">[7]</a></sup> ดังนี้</p>\r\n<p>(1) กำหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขการคัดเลือกผู้แทนข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด และผู้ทรงคุณวุฒิตามมาตรา 5 วรรคสาม</p>\r\n<p>(2) กำหนดมาตรฐานทั่วไปเกี่ยวกับคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามเบื้องต้นสำหรับข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด</p>\r\n<p>(3) กำหนดมาตรฐานทั่วไปเกี่ยวกับอัตราตำแหน่งและมาตรฐานของตำแหน่ง</p>\r\n<p>(4) กำหนดมาตรฐานทั่วไปเกี่ยวกับอัตราเงินเดือนและวิธีการจ่ายเงินเดือนและประโยชน์ตอบแทนอื่น</p>\r\n<p>(5) กำหนดมาตรฐานทั่วไปเกี่ยวกับหลักเกณฑ์และเงื่อนไขการคัดเลือก การบรรจุและแต่งตั้ง การย้าย การโอน การรับโอน การเลื่อนระดับ และการเลื่อนขั้นเงินเดือน</p>\r\n<p>(6) กำหนดมาตรฐานทั่วไปเกี่ยวกับวินัยและการรักษาวินัย และการดำเนินการทางวินัย</p>\r\n<p>(7) กำหนดมาตรฐานทั่วไปเกี่ยวกับการให้ออกจากราชการ</p>\r\n<p>(8) กำหนดมาตรฐานทั่วไปเกี่ยวกับสิทธิการอุทธรณ์ การพิจารณาอุทธรณ์และการร้องทุกข์</p>\r\n<p>(9) กำหนดมาตรฐานทั่วไปเกี่ยวกับโครงสร้างการแบ่งส่วนราชการวิธีการบริหารและการปฏิบัติงานของข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด และกิจการอันเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลในองค์การบริหารส่วนจังหวัด</p>\r\n<p>(10) ให้ข้อคิดเห็นหรือให้คำปรึกษาในการปฏิบัติงานของคณะกรรมการข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด</p>\r\n<p>(11) กำกับดูแล แนะนำและชี้แจง ส่งเสริมและพัฒนาความรู้แก่ข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด</p>\r\n<p>(12) ปฏิบัติการอื่นตามที่พระราชบัญญัตินี้หรือกฎหมายอื่นบัญญัติให้เป็นอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการกลางข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด</p>\r\n<p>(13) ปฏิบัติการอื่นตามที่พระราชบัญญัตินี้หรือกฎหมายอื่นบัญญัติให้เป็นอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการกลางข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด</p>\r\n<p>3) คณะกรรมการข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นระดับจังหวัด (ก.ระดับจังหวัด) จำแนกย่อยเป็น</p>\r\n<p>- คณะกรรมการข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด</p>\r\n<p>- คณะกรรมการพนักงานเทศบาล</p>\r\n<p>- คณะกรรมการพนักงานส่วนตำบล</p>\r\n<p>- คณะกรรมการพนักงานเมืองพัทยา</p>\r\n<p>- คณะกรรมการข้าราชการกรุงเทพมหานคร เป็นไปตามกฎหมายของกรุงเทพมหานคร</p>\r\n<p>มีอำนาจหน้าที่ตามมาตรา 13<sup id=\"cite_ref-8\" class=\"reference\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_note-8\">[8]</a></sup> ดังนี้</p>\r\n<p>(1) กำหนดคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามที่มีความจำเป็นเฉพาะสำหรับข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัดนั้น</p>\r\n<p>(2) กำหนดจำนวนและอัตราตำแหน่ง อัตราเงินเดือนและวิธีการจ่ายเงินเดือน และประโยชน์ตอบแทนอื่น สำหรับข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด</p>\r\n<p>(3) กำหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการคัดเลือก การบรรจุและแต่งตั้ง การย้ายการโอน การรับโอน การเลื่อนระดับ การเลื่อนขั้นเงินเดือน การสอบสวน การลงโทษทางวินัยการให้ออกจากราชการ การอุทธรณ์ และการร้องทุกข์</p>\r\n<p>(4) กำหนดระเบียบเกี่ยวกับการบริหารและการปฏิบัติงานของข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด</p>\r\n<p>(5) กำกับ ดูแล ตรวจสอบ แนะนำและชี้แจง ส่งเสริมและพัฒนาความรู้แก่ข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด</p>\r\n<p>การดำเนินการตาม (1) ถึง (5) ต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการกลางข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด</p>\r\n<h2><span id=\".E0.B8.AD.E0.B9.89.E0.B8.B2.E0.B8.87.E0.B8.AD.E0.B8.B4.E0.B8.87\" class=\"mw-headline\">อ้างอิง</span></h2>\r\n<ol class=\"references\">\r\n<li id=\"cite_note-1\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-1\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">สำนักงานคณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น. (2557). การสร้างความสมบูรณ์ของระบบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่นตามแผนปฏิบัติการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น. สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย</span></li>\r\n<li id=\"cite_note-2\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-2\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540, มาตรา 78, ราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่มที่ 114 ตอนที่ 55 ก (11 ตุลาคม 2540): 16</span></li>\r\n<li id=\"cite_note-3\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-3\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540, มาตรา 284, ราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่มที่ 114 ตอนที่ 55 ก (11 ตุลาคม 2540): 73</span></li>\r\n<li id=\"cite_note-4\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-4\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540, มาตรา 288, ราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่มที่ 114 ตอนที่ 55 ก (11 ตุลาคม 2540): 75</span></li>\r\n<li id=\"cite_note-5\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-5\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">อรทัย ก๊กผล และสุมามาลย์ ชาวนา, ร่วมคิด ร่วมปฏิรูป การบริหารงานส่วนบุคคลท้องถิ่น, สถาบันพระปกเกล้า, 2550.</span></li>\r\n<li id=\"cite_note-6\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-6\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">พระราชบัญญัติการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542, มาตรา 33: 13 – 14</span></li>\r\n<li id=\"cite_note-7\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-7\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">พระราชบัญญัติการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542, มาตรา 17: 5 – 6</span></li>\r\n<li id=\"cite_note-8\"><span class=\"mw-cite-backlink\"><a href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99#cite_ref-8\"><span class=\"cite-accessibility-label\">กระโดดขึ้น</span>↑</a></span> <span class=\"reference-text\">พระราชบัญญัติการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542, มาตรา 13: 4</span></li>\r\n</ol>\r\n<h2><span id=\".E0.B8.9A.E0.B8.A3.E0.B8.A3.E0.B8.93.E0.B8.B2.E0.B8.99.E0.B8.B8.E0.B8.81.E0.B8.A3.E0.B8.A1\" class=\"mw-headline\">บรรณานุกรม</span></h2>\r\n<p>นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ และคณะ, รายงานผลการศึกษาความก้าวหน้าของการกระจายอำนาจในประเทศไทยและข้อเสนอ โครงการเสริมสร้างขีดความสามารถขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อสนับสนุนการกระจายอำนาจและธรรมาภิบาลท้องถิ่น. กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น, 2552.</p>\r\n<p>พงศธร ผาสิงห์, การศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารงานบุคคลของเทศบาลในจังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดแพร่ และจังหวัดน่าน. สืบค้นจาก ฐานข้อมูลโครงการเครือข่ายห้องสมุดในประเทศไทย, 2552.</p>\r\n<p>สำนักงานคณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น, การสร้างความสมบูรณ์ของระบบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่นตามแผนปฏิบัติการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น. สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย, 2557.</p>\r\n<p>อรทัย ก๊กผล และสุมามาลย์ ชาวนา, ร่วมคิด ร่วมปฏิรูป การบริหารงานส่วนบุคคลท้องถิ่น. สถาบันพระปกเกล้า, 2550.</p>\r\n<p>รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540</p>\r\n<p>รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2550</p>\r\n<p>พระราชบัญญัติการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542</p>', '', 1, 21, '2017-12-18 03:06:45', 56, '', '2017-12-18 03:06:45', 0, 0, '0000-00-00 00:00:00', '2017-12-18 03:06:45', '0000-00-00 00:00:00', '{\"image_intro\":\"\",\"float_intro\":\"\",\"image_intro_alt\":\"\",\"image_intro_caption\":\"\",\"image_fulltext\":\"\",\"float_fulltext\":\"\",\"image_fulltext_alt\":\"\",\"image_fulltext_caption\":\"\"}', '{\"urla\":false,\"urlatext\":\"\",\"targeta\":\"\",\"urlb\":false,\"urlbtext\":\"\",\"targetb\":\"\",\"urlc\":false,\"urlctext\":\"\",\"targetc\":\"\"}', '{\"article_layout\":\"\",\"show_title\":\"\",\"link_titles\":\"\",\"show_tags\":\"\",\"show_intro\":\"\",\"info_block_position\":\"\",\"info_block_show_title\":\"\",\"show_category\":\"\",\"link_category\":\"\",\"show_parent_category\":\"\",\"link_parent_category\":\"\",\"show_associations\":\"\",\"show_author\":\"\",\"link_author\":\"\",\"show_create_date\":\"\",\"show_modify_date\":\"\",\"show_publish_date\":\"\",\"show_item_navigation\":\"\",\"show_icons\":\"\",\"show_print_icon\":\"\",\"show_email_icon\":\"\",\"show_vote\":\"\",\"show_hits\":\"\",\"show_noauth\":\"\",\"urls_position\":\"\",\"alternative_readmore\":\"\",\"article_page_title\":\"\",\"show_publishing_options\":\"\",\"show_article_options\":\"\",\"show_urls_images_backend\":\"\",\"show_urls_images_frontend\":\"\"}', 1, 0, '', '', 1, 24, '{\"robots\":\"\",\"author\":\"\",\"rights\":\"\",\"xreference\":\"\"}', 0, '*', ''),
(47, 130, 'การรับแจ้ง ข้อมูลการรับเรื่องร้องเรียน-ร้องทุกข์', 'q16', '<p> </p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"> </p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"> </p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"> </p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"> </p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"><span style=\"font-size: 12pt;\">การรับแจ้ง ข้อมูลการรับเรื่องร้องเรียน-ร้องทุกข์ หรือแจ้งเกี่ยวกับข้อมูลการปฏิบัติงาน หรือแจ้งให้ดำเนินการ </span><br /><span style=\"font-size: 12pt;\">เทศบาลตำบลโพธิ์ทอง อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด</span></p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"> </p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"><span style=\"font-size: 12pt;\"><strong>**หมายเหตุ</strong></span></p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"><span style=\"font-size: 12pt;\"><br />1. หากข้อมูลเป็นเรื่องเร่งด่วน โปรดแจ้ง เทศบาลตำบลโพธิ์ทองโดยตรง <br />2.ข้อมูลของท่านจะนำไปใช้เฉพาะงานราชการการรับเรื่องร้องเรียน ร้องทุกข์เท่านั้น จะไม่นำไปเผยแพร่ในงานที่ไม่เกี่ยวข้อง หรือทางสาธรณะ</span></p>\r\n<p> </p>\r\n<p> </p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"><span style=\"font-size: 12pt;\"><strong>สามารถกรอกฟอร์มตามลิงค์ด้านล่างนี้</strong></span></p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"><span style=\"font-size: 18pt;\"><strong><span style=\"font-size: 36pt;\">↓</span></strong></span></p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"> </p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"><a title=\"คลิกเพื่อกรอกแบบฟอร์มแจ้งเทศบาล\" href=\"https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSf95AIrOVaY4lu2X5KCV_H_x23h_9F-2LiKRIk29Fq85q3vWA/viewform?usp=sf_link\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><img src=\"images/Gallery/Button/complain.jpg\" alt=\"\" /></a>        <a title=\"คลิกเพื่อกรอกแบบฟอร์มแจ้งเทศบาล\" href=\"https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSf95AIrOVaY4lu2X5KCV_H_x23h_9F-2LiKRIk29Fq85q3vWA/viewform?usp=sf_link\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><img src=\"images/banners/Comments33.jpg\" alt=\"\" /></a></p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"> </p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"> </p>\r\n<p style=\"text-align: center;\"> </p>\r\n<p><strong>การรับและตรวจสอบข้อร้องเรียน</strong></p>\r\n<p>- กรณีเป็นการขอข้อมูลข่าวสาร ประสานหน่วยงานผู้ครอบครองเอกสารเจ้าหน้าที่ที่ เกี่ยวข้อง เพื่อให้ข้อมูลแก่ผู้ร้องขอได้ทันที</p>\r\n<p>- ข้อร้องเรียน ที่เป็นการร้องเรียนเกี่ยวกับคุณภาพการให้บริการของหน่วยงาน เช่น ไฟฟ้า สาธารณะดับ การจัดการขยะมูลฝอย ตัดต้นไม้ กลิ่นเหม็นรบกวน เป็นต้น จัดทำบันทึกข้อความ เสนอไปยังผู้บริหารเพื่อสั่งการหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โดยเบื้องต้นอาจโทรศัพท์แจ้งไปยังหน่วยงานที่ เกี่ยวข้อง</p>\r\n<p>- ข้อร้องเรียน ที่ไม่อยู่ในอำนาจความรับผิดชอบของเทศบาลตำบลโพธิ์ทอง ให้ดำเนินการ ประสาน แจ้งหน่วยงานภายนอกที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้เกิดความรวดเร็วและถูกต้องชัดเจนในการแก้ไข ปัญหาต่อไป</p>\r\n<p style=\"text-align: left;\">- ข้อร้องเรียนที่ส่งผลกระทบต่อหน่วยงาน เช่น กรณีผู้ร้องเรียนทำหนังสือร้องเรียนความไม่ โปร่งใสในการจัดซื้อจัดจ้าง ให้เจ้าหน้าที่จัดทำบันทึกข้อความเพื่อเสนอผู้บริหารพิจารณาสั่งการไป ยังหน่วยงานที่รับผิดชอบเพื่อดำเนินการตรวจสอบและแจ้งผู้ร้องเรียนต่อไป</p>\r\n<p style=\"text-align: left;\"> </p>\r\n<p> </p>', '', 1, 8, '2017-12-18 04:40:39', 56, '', '2017-12-20 02:20:23', 56, 0, '0000-00-00 00:00:00', '2017-12-18 04:40:39', '0000-00-00 00:00:00', '{\"image_intro\":\"\",\"float_intro\":\"\",\"image_intro_alt\":\"\",\"image_intro_caption\":\"\",\"image_fulltext\":\"\",\"float_fulltext\":\"\",\"image_fulltext_alt\":\"\",\"image_fulltext_caption\":\"\"}', '{\"urla\":false,\"urlatext\":\"\",\"targeta\":\"\",\"urlb\":false,\"urlbtext\":\"\",\"targetb\":\"\",\"urlc\":false,\"urlctext\":\"\",\"targetc\":\"\"}', '{\"article_layout\":\"\",\"show_title\":\"\",\"link_titles\":\"\",\"show_tags\":\"\",\"show_intro\":\"\",\"info_block_position\":\"\",\"info_block_show_title\":\"\",\"show_category\":\"\",\"link_category\":\"\",\"show_parent_category\":\"\",\"link_parent_category\":\"\",\"show_associations\":\"\",\"show_author\":\"\",\"link_author\":\"\",\"show_create_date\":\"\",\"show_modify_date\":\"\",\"show_publish_date\":\"\",\"show_item_navigation\":\"\",\"show_icons\":\"\",\"show_print_icon\":\"\",\"show_email_icon\":\"\",\"show_vote\":\"\",\"show_hits\":\"\",\"show_noauth\":\"\",\"urls_position\":\"\",\"alternative_readmore\":\"\",\"article_page_title\":\"\",\"show_publishing_options\":\"\",\"show_article_options\":\"\",\"show_urls_images_backend\":\"\",\"show_urls_images_frontend\":\"\"}', 5, 0, '', '', 1, 27, '{\"robots\":\"\",\"author\":\"\",\"rights\":\"\",\"xreference\":\"\"}', 0, '*', ''),
(48, 131, 'ดาวน์โหลดแบบฟอร์ม', 'qq', '<p> </p>\r\n<table style=\"width: 585px;\">\r\n<tbody>\r\n<tr>\r\n<td style=\"width: 353px;\" colspan=\"2\"><strong>การจดทะเบียนพาณิชย์</strong></td>\r\n</tr>\r\n<tr>\r\n<td style=\"width: 353px;\" colspan=\"2\"> </td>\r\n</tr>\r\n<tr>\r\n<td style=\"width: 32px;\"> </td>\r\n<td style=\"width: 321px;\">\r\n<p><strong>รายการเอกสารหลักฐานประกอบการยื่นคำขอ</strong></p>\r\n<p>1. สำเนาทะเบียนบ้าน บัตรประจำตัวประชาชน  </p>\r\n<p>2. คำขอจดทะเบียนพาณิชย์ (แบบทพ.) <a title=\"แบบคำขอ\" href=\"data/form/DBD/dbd2.pdf\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><img src=\"images/Gallery/Button/pdf.gif\" alt=\"\" /></a></p>\r\n<p>3. หนังสือยินยอมให้ใช้สถานที่เพื่อประกอบพาณิชยกิจ <a title=\"หนังสือยินยอมให้ใช้สถานที่เพื่อประกอบพาณิชยกิจ\" href=\"data/form/DBD/dbd3.pdf\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><img src=\"images/Gallery/Button/pdf.gif\" alt=\"\" /></a></p>\r\n<p>4. หนังสือรับรองการประกอบพาณิชยกิจ <a title=\"หนังสือรับรองการประกอบพาณิชยกิจ\" href=\"data/form/DBD/dbd4.pdf\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><img src=\"images/Gallery/Button/pdf.gif\" alt=\"\" /></a></p>\r\n<p>5. แผนที่โดยสังเขปสถานที่ที่ใช้ในการประกอบพาณิชยกิจ <a title=\"แผนที่โดยสังเขปสถานที่ที่ใช้ในการประกอบพาณิชยกิจ\" href=\"data/form/DBD/dbd5.pdf\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><img src=\"images/Gallery/Button/pdf.gif\" alt=\"\" /></a></p>\r\n<p>6. รูปภาพแสดงสถานที่ประกอบพาณิชยกิจ (รูปหน้าร้าน) <a title=\"รูปภาพแสดงสถานที่ประกอบพาณิชยกิจ\" href=\"data/form/DBD/dbd6.pdf\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><img src=\"images/Gallery/Button/pdf.gif\" alt=\"\" /></a></p>\r\n<p>7. หนังสือมอบอำนาจ <a title=\"หนังสือมอบอำนาจ\" href=\"data/form/DBD/dbd7.pdf\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><img src=\"images/Gallery/Button/pdf.gif\" alt=\"\" /></a></p>\r\n</td>\r\n</tr>\r\n<tr>\r\n<td style=\"width: 32px;\"> </td>\r\n<td style=\"width: 321px;\"> </td>\r\n</tr>\r\n<tr>\r\n<td style=\"width: 32px;\" colspan=\"2\"><strong>แบบคำร้องต่างๆ</strong></td>\r\n</tr>\r\n<tr>\r\n<td style=\"width: 32px;\" colspan=\"2\"> </td>\r\n</tr>\r\n<tr>\r\n<td style=\"width: 32px;\"> </td>\r\n<td style=\"width: 321px;\">\r\n<p>1. แบบคำร้องทั่วไป <a title=\"แบบคำร้องทั่วไป\" href=\"data/form/1tupi.pdf\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><img src=\"images/Gallery/Button/pdf.gif\" alt=\"\" /></a></p>\r\n<p>2. แบบการร้องเรียน ร้องทุกข์ <a title=\"แบบการร้องเรียน ร้องทุกข์\" href=\"data/form/2rongtok.pdf\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><img src=\"images/Gallery/Button/pdf.gif\" alt=\"\" /></a></p>\r\n<p>3. แบบคำร้องขอข้อมูลข่าวสารราชการ <a title=\"แบบคำร้องขอข้อมูลข่าวสารราชการ\" href=\"data/form/3form.pdf\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><img src=\"images/Gallery/Button/pdf.gif\" alt=\"\" /></a></p>\r\n<p>4. หนังสือมอบอำนาจทั่วไป <a title=\"หนังสือมอบอำนาจ\" href=\"data/form/4form.pdf\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><img src=\"images/Gallery/Button/pdf.gif\" alt=\"\" /></a></p>\r\n</td>\r\n</tr>\r\n</tbody>\r\n</table>\r\n<p> </p>', '', 1, 14, '2017-12-20 02:47:50', 56, '', '2017-12-20 03:10:24', 56, 0, '0000-00-00 00:00:00', '2017-12-20 02:47:50', '0000-00-00 00:00:00', '{\"image_intro\":\"\",\"float_intro\":\"\",\"image_intro_alt\":\"\",\"image_intro_caption\":\"\",\"image_fulltext\":\"\",\"float_fulltext\":\"\",\"image_fulltext_alt\":\"\",\"image_fulltext_caption\":\"\"}', '{\"urla\":false,\"urlatext\":\"\",\"targeta\":\"\",\"urlb\":false,\"urlbtext\":\"\",\"targetb\":\"\",\"urlc\":false,\"urlctext\":\"\",\"targetc\":\"\"}', '{\"article_layout\":\"\",\"show_title\":\"\",\"link_titles\":\"\",\"show_tags\":\"\",\"show_intro\":\"\",\"info_block_position\":\"\",\"info_block_show_title\":\"\",\"show_category\":\"\",\"link_category\":\"\",\"show_parent_category\":\"\",\"link_parent_category\":\"\",\"show_associations\":\"\",\"show_author\":\"\",\"link_author\":\"\",\"show_create_date\":\"\",\"show_modify_date\":\"\",\"show_publish_date\":\"\",\"show_item_navigation\":\"\",\"show_icons\":\"\",\"show_print_icon\":\"\",\"show_email_icon\":\"\",\"show_vote\":\"\",\"show_hits\":\"\",\"show_noauth\":\"\",\"urls_position\":\"\",\"alternative_readmore\":\"\",\"article_page_title\":\"\",\"show_publishing_options\":\"\",\"show_article_options\":\"\",\"show_urls_images_backend\":\"\",\"show_urls_images_frontend\":\"\"}', 3, 0, '', '', 1, 17, '{\"robots\":\"\",\"author\":\"\",\"rights\":\"\",\"xreference\":\"\"}', 0, '*', '');
INSERT INTO `avcyt_content` (`id`, `asset_id`, `title`, `alias`, `introtext`, `fulltext`, `state`, `catid`, `created`, `created_by`, `created_by_alias`, `modified`, `modified_by`, `checked_out`, `checked_out_time`, `publish_up`, `publish_down`, `images`, `urls`, `attribs`, `version`, `ordering`, `metakey`, `metadesc`, `access`, `hits`, `metadata`, `featured`, `language`, `xreference`) VALUES
(49, 132, 'กฎหมายเกี่ยวกับอำนาจหน้าที่', '25121', '<div class=\"mw-category-group\">\r\n<h3><span style=\"font-size: 10pt;\"> </span></h3>\r\n<ul>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"พระราชบัญญัติการขุดดินและถมที่ดิน พ.ศ. 2543\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%82%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%96%E0%B8%A1%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2543\">พระราชบัญญัติการขุดดินและถมที่ดิน พ.ศ. 2543</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"พระราชบัญญัติการควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%B2%E0%B8%A3_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2522\">พระราชบัญญัติการควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"พระราชบัญญัติการควบคุมโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง พ.ศ. 2493\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%86%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B8%B2%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2493\">พระราชบัญญัติการควบคุมโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง พ.ศ. 2493</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"พระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. 2518\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2518\">พระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. 2518</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A8%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2542\">พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%82_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2535\">พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2535\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%86%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B9%8C_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2535\">พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2535</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"พระราชบัญญัติทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%8E%E0%B8%A3_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2534\">พระราชบัญญัติทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"พระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. 2535\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%A7%E0%B8%87_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2535\">พระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. 2535</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"พระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2526\">พระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"พระราชบัญญัติป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยพ.ศ. 2550\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%9B%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%A0%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2550\">พระราชบัญญัติป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยพ.ศ. 2550</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"พระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2535\">พระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"พระราชบัญญัติสุสานและณาปนสถาน พ.ศ.2528\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%93%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%96%E0%B8%B2%E0%B8%99_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2528\">พระราชบัญญัติสุสานและณาปนสถาน พ.ศ.2528</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2535\">พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535</a></span></li>\r\n</ul>\r\n</div>\r\n<div class=\"mw-category-group\">\r\n<ul>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการจัดทำแผนพัฒนาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2548\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2548\">ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการจัดทำแผนพัฒนาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2548</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการพัสดุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2548\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%AA%E0%B8%94%E0%B8%B8%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2548\">ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการพัสดุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2548</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการพัสดุขององค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2547\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%AA%E0%B8%94%E0%B8%B8%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%B3%E0%B8%9A%E0%B8%A5_(%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88_4)_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2547\">ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการพัสดุขององค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2547</a></span></li>\r\n<li><span style=\"font-size: 10pt;\"><a title=\"ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยระบบการบริหารงานจังหวัดแบบบูรณาการ พ.ศ. 2546\" href=\"http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%B9%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2546\">ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยระบบการบริหารงานจังหวัดแบบบูรณาการ พ.ศ. 2546</a></span></li>\r\n</ul>\r\n<p><span style=\"font-size: 10pt;\"> </span></p>\r\n<p><span style=\"font-size: 10pt;\"> </span></p>\r\n<p><span style=\"font-size: 10pt;\"><strong>ขอบคุณข้อมูลจาก</strong><strong> </strong><strong>สถาบันพระปกเกล้า</strong><strong> </strong><strong>http://wiki.kpi.ac.th/index.php</strong></span></p>\r\n</div>', '', 1, 21, '2017-12-25 15:25:11', 56, '', '2017-12-25 15:27:06', 56, 0, '0000-00-00 00:00:00', '2017-12-25 15:25:11', '0000-00-00 00:00:00', '{\"image_intro\":\"\",\"float_intro\":\"\",\"image_intro_alt\":\"\",\"image_intro_caption\":\"\",\"image_fulltext\":\"\",\"float_fulltext\":\"\",\"image_fulltext_alt\":\"\",\"image_fulltext_caption\":\"\"}', '{\"urla\":false,\"urlatext\":\"\",\"targeta\":\"\",\"urlb\":false,\"urlbtext\":\"\",\"targetb\":\"\",\"urlc\":false,\"urlctext\":\"\",\"targetc\":\"\"}', '{\"article_layout\":\"\",\"show_title\":\"\",\"link_titles\":\"\",\"show_tags\":\"\",\"show_intro\":\"\",\"info_block_position\":\"\",\"info_block_show_title\":\"\",\"show_category\":\"\",\"link_category\":\"\",\"show_parent_category\":\"\",\"link_parent_category\":\"\",\"show_associations\":\"\",\"show_author\":\"\",\"link_author\":\"\",\"show_create_date\":\"\",\"show_modify_date\":\"\",\"show_publish_date\":\"\",\"show_item_navigation\":\"\",\"show_icons\":\"\",\"show_print_icon\":\"\",\"show_email_icon\":\"\",\"show_vote\":\"\",\"show_hits\":\"\",\"show_noauth\":\"\",\"urls_position\":\"\",\"alternative_readmore\":\"\",\"article_page_title\":\"\",\"show_publishing_options\":\"\",\"show_article_options\":\"\",\"show_urls_images_backend\":\"\",\"show_urls_images_frontend\":\"\"}', 4, 0, '', '', 1, 15, '{\"robots\":\"\",\"author\":\"\",\"rights\":\"\",\"xreference\":\"\"}', 0, '*', '');

-- --------------------------------------------------------

--
